Nothomorph

In de plantentaxonomie werd elk type hybride, zowel de primaire, de nakomelingen, als de terugkruisingen nothomorf genoemd, afgekort tot nm.. De term werd voorgesteld door Ronald Melville in 1939 en opgenomen in de International Code of Botanical Nomenclature van 1952. Het fungeerde als een rang die alle typen omvatte onder die van nothospecies.[1][2]

Met de Sydney Code van 1983 werd het concept van een "allesomvattende" infraspecifieke rangorde vervangen.[3] Sindsdien zijn de normale infraspecifieke rangen gebruikt onder de nothospecies, dat wil zeggen subspecies, variëteit, vorm enz.[4] Taxa beschreven als nothomorph worden nu als een variëteit beschouwd.[5]

Bronnen

  1. ↑ J. McNeill et al.: International Code of Botanical Nomenclature (Vienna Code), 2006, Appendix VII, Glossary Of Terms Used And Defined In This Code, online
  2. ↑ Gerhard Wagenitz: Wörterbuch der Botanik. Morphologie, Anatomie, Taxonomie, Evolution. Mit englisch-deutschem und französisch-deutschem Register. 2. erweiterte Auflage. Nikol, Hamburg 2008, ISBN 978-3-937872-94-0, S. 220 (Lizenzausgabe von 2003).
  3. ↑ J. McNeill et al.: International Code of Botanical Nomenclature (Vienna Code), 2006, Appendix I, H.12.2., Fußnote 1, online
  4. ↑ J. McNeill et al.: International Code of Botanical Nomenclature (Vienna Code), 2006, Appendix I, H.12.1., online
  5. ↑ J. McNeill et al.: International Code of Botanical Nomenclature (Vienna Code), 2006, Appendix I, H.12.2., online
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.