Nikolaj Vasiljevitsj Repnin

Nikolaj Vasiljevitsj Repnin
Geboren	22 maart 1734 Sint-Petersburg (Rusland)
Overleden	24 mei 1801 Riga (Rusland)
Land/zijde	Keizerrijk Rusland
Dienstjaren	1749-1798
Rang	Veldmaarschalk
Oorlogen	Oostenrijkse Successieoorlog Zevenjarige Oorlog Russisch-Turkse Oorlog (1768-1774) Beierse Successieoorlog Russisch-Turkse Oorlog (1787-1792)

Nikolaj Vasiljevitsj Repnin (Russisch: Николай Васильевич Репнин) (Sint-Petersburg, 22 maart 1734 – Riga, 24 mei 1801) was een Russische staatsman en generaal en speelde een belangrijke rol in de ontbinding van de Pools-Litouwse Gemenebest.

Nikolaj Repnin was de kleinzoon van vorst Anikita Repnin, die als generaal onder tsaar Peter I van Rusland diende, en hij volgde zijn grootvader door zich ook aan te sluiten bij het leger. In 1762 stelde Peter III hem aan als zijn ambassadeur te Berlijn.^[1] Hij wist binnen het leger de rang van generaal te verkrijgen dankzij zijn huwelijk met vorstin Natalia Koerakin, de favoriete nicht van minister Nikita Panin.^[2]

In november 1763 stuurde Catharina II van Rusland, die inmiddels de macht had overgenomen, Repnin naar Warschau. In Warschau kreeg hij de taak om de Russische ambassadeur, Graaf Keyserling, te assisteren, maar ook in de gaten te houden omdat deze te dicht op de Familia zou staan.^[3] Na de dood van Keyserling behartigde Repnin de Russische belangen in Polen. Hij trachtte pro-Russische wetgeving door de Sejm te krijgen en toen hij daar zijn zin niet kreeg trachtte hij in eerste instantie de dissidente Karol Stanisław Radziwiłł te verleiden om vervolgens de hervormingsgezinden Czartoryski's te intimideren. Op 13 oktober liet Repnin vier leden van de Sejm oppakken door het Russische leger.^[4]

In de tussentijd was Repnin verliefd geworden op Izabela Czartoryska en zij werd zwanger van hem. In juni 1769 kreeg hij een nieuwe post in het leger en werd hij weggeroepen uit Polen.^[5] Hij vocht mee in de Russisch-Turkse Oorlog van 1768-1774 en wist militair succes in Moldavië en Walachije te halen en wist de Turken bij Boekarest te verslaan. Vervolgens diende hij als diplomaat bij het Verdrag van Teschen, dat een einde maakte aan de Beierse Successieoorlog. In een nieuwe oorlog tussen tussen Rusland en het Ottomaanse Rijk wist hij zich opnieuw verdienstelijk te maken en werd hij opperbevelhebber. Repnin wist een doorslaggevende overwinning te behalen in de Slag bij Măcin.^[1]

In 1794 kreeg hij de positie van gouverneur-generaal van de Litouwse provincies en twee jaar later werd hij bevorderd tot veldmaarschalk. Paul I van Rusland stuurde hem op diplomatieke reizen naar Pruisen en Oostenrijk om een nieuwe alliantie tegen het revolutionaire Frankrijk te vormen, maar dit was zonder resultaat.^[1]