Nieuw Echten

Nieuw Echten
Aanzicht in 2024.
Aanzicht in 2024.
Locatie
Plaats Vaart Noordzijde 66, Assen
Adres Vaart Noordzijde 66Bewerken op Wikidata
Coördinaten 52° 100 NB, 6° 56 OL
Status en tijdlijn
Start bouw 1828
Gereed 1829
Verbouwing 1848-1849, 1912
Oorspr. functie Dubbel woonhuis
Architectuur
Stijlperiode sober neo-classicisme
Bouwmateriaal baksteenBewerken op Wikidata
Bouwkundige informatie
Opdrachtgever(s) Pieter Thomas GrinwisBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen
Monumentstatus Gemeentelijk monument
Detailkaart
Nieuw Echten (Assen-centrum)
Nieuw Echten
Lijst van gemeentelijke monumenten in Assen
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het huis Nieuw Echten is een monumentaal woonhuis aan de Vaart Noordzijde 66 in Assen. Het pand, dat deel uitmaakt van het beschermde stadsgezicht van Assen, heeft een bovenlokale cultuurhistorische waarde. Het is een gemeentelijk monument.

Geschiedenis

Het huis werd in 1828 gebouwd door waterstaatsingenieur Pieter Thomas Grinwis. Oorspronkelijk bestond het pand uit slechts één bouwlaag. Grinwis verliet Assen al snel; in 1829 werd hij hoofdingenieur in Noord-Holland en zette hij het huis te koop. Toen de verkoop niet direct lukte, verhuurde hij het.

In 1835 werd het huis verkocht aan Matthijs Hendrik van Son, die het op zijn beurt in 1848 verkocht aan jonkheer mr. Anne Willem van Holthe tot Echten. De familie van Holthe tot Echten zou het huis tot 1934 in bezit houden. Het is aan deze familie dat het pand zijn naam 'Nieuw-Echten' dankt.

Anne Willem van Holthe tot Echten liet van 1848 tot 1849 een verdieping op het huis plaatsen, waardoor het zijn huidige uiterlijk kreeg. Zijn gelijknamige kleinzoon (1880-1934) liet het pand in 1912 verder verbouwen. Bij deze verbouwing werd aan de westzijde een aanbouw met een kantoor, vergaderkamer, keuken en bijkeuken toegevoegd. Ook werd het bestaande dak vervangen door een steiler, afgeknot dak, waaraan de kenmerkende gemetselde dakkapellen aan de noord- en zuidzijde werden aangebracht.

Architectuur en waardering

Het huis is vanuit een rechthoekige plattegrond opgetrokken en bestaat uit twee verdiepingen, overdekt door een met geglazuurde Hollandse pannen bedekt afgeknot schilddak. De gevels worden beëindigd door een geprofileerd entablement.

De symmetrische voorgevel telt vijf assen, met in beide bouwlagen rechthoekige vensters onder licht getoogde strekken. Een brede bakstenen stoep met twee ronde, hardstenen stoeppalen en een ketting leidt naar de voordeur. De entree bestaat uit een paneelvleugeldeur met stolpnaald en een bovenlicht met deels gebrandschilderd glas-in-lood. De houten deuromlijsting heeft een geprofileerde kroonlijst. In het voorste dakschild bevindt zich een bakstenen dakkapel met een plat dak, een breed kruisvenster en een geprofileerde kroonlijst.

De rechterzijgevel heeft op de begane grond een groter en een kleiner venster. De gevel heeft aan de achterkant een afgeronde hoekafsluiting. Tegen de achtergevel staat een grotendeels houten serre met een bakstenen basis en een geprofileerde kroonlijst. De bovenramen van de serre zijn voorzien van glas-in-lood. Naast de openslaande tuindeuren bevindt zich een smalle deur. Het rechter deel van de achtergevel is van baksteen en bevat een deur en twee smalle vensters. Uit het achterste dakschild steekt ook een bakstenen dakkapel met een plat dak.

De linkerzijgevel heeft een zijdeur met een gedeeld bovenlicht en vensters vergelijkbaar met die in de voorgevel, waarvan de meeste zesruits schuiframen hebben. Uit het dakschild steekt een brede houten dakkapel, die later is toegevoegd. De verdiepingsloze aanbouw uit 1912 heeft een symmetrische gevelindeling met een bakstenen gevelbalustrade.

Het pand wordt gewaardeerd als een representatief voorbeeld van laat-negentiende-eeuwse woonhuisarchitectuur. De ligging aan de Vaart zorgt voor een grote ensemblewaarde met de omliggende, eveneens negentiende- en vroeg-twintigste-eeuwse bebouwing.

Zie ook