Nieuw-Rotterdam
Nieuw-Rotterdam is de oude hoofdplaats van het district Nickerie. Het stadje was gebouwd aan de rechteroever van de rivier Nickerie. Eind 19e eeuw verdween het in zee.
Geschiedenis
Rond 1820 ontstond de nederzetting, die haar hoogtepunt in de jaren 60 van de 19e eeuw bereikte. De stad lag aan de rechteroever van de monding van de rivier de Nickerie, op een smalle strook land tussen de rivier en de Atlantische Oceaan, op een punt genaamd Cordonspunt.
De stad werd grotendeels bevolkt door handelaren die de handel met het buurland Guyana bedreven en heette in de volksmond "Eldorado van de smokkelaars". Buiten de stad lagen verscheidene plantages waar landbouwproducten werden verbouwd. Nieuw-Rotterdam was gebouwd aan twee loodrechte straten, waaronder de Kerkstraat, die liep van zuid naar noord en eindigde met de toren van de kerk. De gemeenteraadsleden hadden ook meerdere huizen, een versterkte militaire post en kazernes.
Bij de afschaffing van de slavernij in 1863 zijn in Nickerie 135 personen vrijgemaakt die in het slavenborderel als woonplaats "Nieuw-Rotterdam" hadden. Dit betrof privé-, plantage- en gouvernementsslaven. In het stadje woonden op dat moment ook 51 vrije personen. Om onduidelijke redenen stonden de 135 vrijgemaakten op drie lijsten, te weten "Nieuw Rotterdam I", "Nieuw Rotterdam II" en "Nieuw Rotterdam III". Dit waren geen plantages.
In 1866 kwam een eerste grote stormvloed. In 1875 kwam er nog een, die het einde van Nieuw-Rotterdam inluidde. Het stadje werd omstreeks deze tijd door de zee verzwolgen.
Aan de linkeroever van de rivier Nickerie werd in 1879 de huidige plaats Nieuw-Nickerie gebouwd, met de Zeedijk als bescherming tegen de zee. Een eeuw later, op 8 augustus 1979, werd Nieuw-Rotterdam -ter herdenking- officieel opgeheven.