Nicolaas van Haaren

Nikolaas van Haeren (in de media en op andere plekken geschreven als Nicolaas van Haaren) (Kerkdriel,10 oktober 1835^[1] - Nijmegen, 30 augustus 1904^[2]) was een Nederlands aannemer van spoorbruggen.

Onder zijn leiding werd rond 1868 de toen langste spoorbrug van Europa gebouwd (150 meter), de spoorbrug over de Lek bij Kuilenburg (Culemborg). Voor de aanleg van de spoordijken van deze brug werd zand gebruikt dat was afgegraven op de hei bij Vught, ten zuiden van 's-Hertogenbosch. Door deze zandafgraving ontstond het huidige recreatiegebied IJzeren Man.

Van Haaren richtte samen met Hendrik Wilhelmus Ackermans (1855-1945) in 1876 Ackermans & van Haaren op.

Van Haaren werd geboren in Kerkdriel als zoon van metselaar Hendrikus van Haaren en Elisabeth van Asten. Van Haaren was getrouwd met Maria Luyben (1843-1872), met wie hij vijf kinderen kreeg: Clazina, Henricus, Elisabeth, Jakobus en Gijsbrertus. Na het overlijden van Maria Luyben trouwde Nicolaas opnieuw, dit keer met Elisabeth Maria Ackermans (1856-1935), de zuster van zijn compagnon Hendrik Wilhelmus Ackermans. Met haar kreeg hij nog acht kinderen: Maria, Christina, Sophia, Johanna, Cornelis, Nicolaas, Johannes en Anfridus.

Saillant detail is dat Hendrik Wilhelmus Ackermans op zijn beurt trouwde met Elisabeth van Haaren, dochter uit het huwelijk van Nicolaas en Maria.