Nahal Yam

Nahal Yam was de eerste Israëlische nederzetting in de destijds bezette Egyptische Sinaï. Hij werd in oktober 1967, kort na de Zesdaagse Oorlog, als een Nahal nederzetting (een paramilitaire outpost) gevestigd in de noordelijke regio Mosafek, 80 km oostelijk van het Suez-kanaal. Onderdeel van de outpost was een gemeenschap van jonge kolonisten die zich bezighielden met de visserij. Het uiteindelijke doel was de uitbouw tot een civiele nederzetting in de te annexeren Sinaï, als deel van "Groot-Israël". Nahal Yam werd ontmanteld in 1982 na het sluiten van het Egyptisch-Israëlische vredesverdrag van 1979, toen Israël zich terugtrok uit de Sinaï.

Nahal Yam werd op 3 oktober 1967 als een Nahal nederzetting (een paramilitaire outpost, bestaande uit een militair en een civiel gedeelte) gevestigd langs de spoorlijn tussen de Sinaï en Caïro. Het was de eerste nederzetting in de Sinaï.^[1][2] Naast de militaire basis werd een visserij-kibboets onder dezelfde naam gebouwd, waar de eerste kolonisten, tieners, in tenten woonden. Op het logo stond een vis afgebeeld. De kibboets lag naast een zoutwater-lagune aan de kust van de Middellandse Zee, de Bardawil lagoon, circa 80 km oostelijk van het Suez-kanaal. Nahal Yam bestond aanvankelijk uit een aantal grote legertenten en twee stenen gebouwen. De drie andere reeds gevestigde nederzettingen in de door Israël bezette gebieden lagen op de bezette Golanhoogten en Westoever.^[3] In juli 1968 besloot de Jewish Agency tot de bouw van een ontziltingsinstallatie voor zeewater.^[4]

In maart 1973 werd de status van de outpost omgezet in een civiele nederzetting als vissersdorp. Een diplomatiek bericht vermeldt dat het oorspronkelijk de bedoeling was er een commerciële visindustrie te ontwikkelen, maar dit project was mislukt. De kolonisten werkten er maar 8 uur per dag en vingen gemiddeld 30 ton vis per jaar. De Settlements Division van de Jewish Agency leverde vissersboten aan de kibboets. De kolonisten verhuisden naar het terrein van de opgeheven militaire outpost. Een deel van de soldaten bleef er ook wonen.^[5] Tijdens de Jom Kipoer-oorlog in oktober van dat jaar bleef de basis echter een belangrijke militaire rol spelen.

Na de ondertekening van het Egyptisch-Israëlische vredesverdrag van 1979, werd Nahal Yam in april 1979 aan Egypte overgedragen als onderdeel van de eerste terugtrekking langs de bestandslijn tussen El Arish en Ras Muhammad.