Myliobatis

Myliobatis Fossiel voorkomen: Paleoceen tot recent
Myliobatis aquila
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren) Stam: Chordata (Chordadieren) Klasse: Chondrichthyes (Kraakbeenvissen) Onderklasse: Elasmobranchii (Haaien en roggen) Superorde: Batoidea (Roggen) Orde: Myliobatiformes Familie: Myliobatidae (Adelaarsroggen)
Geslacht
Myliobatis Cuvier, 1816
Typesoort
Myliobatis aquila
Afbeeldingen op Wikimedia Commons
Myliobatis op Wikispecies
Portaal    Biologie

Myliobatis is een geslacht van roggen, dat fossiel bekend is vanaf het Paleoceen. Tegenwoordig leven er nog diverse soorten van dit geslacht uit de familie van de adelaarsroggen. De rog is ongeveer 150 cm lang.

De tanden zijn gerangschikt in een tandplaat in de onder- en bovenkaak en bestaan elk uit 7 rijen. De middelste rij is breed in de vorm van een zeshoek, zijn hexagonaal met een glad, enigszins convex, oraal oppervlak, waarop zich rimpelige vlakken bevinden aan de lip- en tongzijden. De drie rijen aan de zijkant zijn smal en hebben de vorm van zes-, vijf- of driehoek.

De rog leefde voornamelijk in warme, ondiepe wateren en voedde zich voornamelijk met weekdieren, kreeftachtigen en kleine vissen. Er zijn overal in de wereld fossielen van gevonden.

Het geslacht kent een aantal soorten waarvan er een is uitgestorven^[1]:

• Myliobatis aquila (Linnaeus, 1758) – Adelaarsrog
• Myliobatis australis Macleay, 1881
• Myliobatis californica Gill, 1865
• Myliobatis chilensis Philippi, 1893
• Myliobatis freminvillii Lesueur, 1824
• Myliobatis goodei Garman, 1885
• Myliobatis hamlyni Ogilby, 1911
• Myliobatis longirostris Applegate & Fitch, 1964
• Myliobatis peruvianus Garman, 1913
• Myliobatis ridens Ruocco, Lucifora, Díaz de Astarloa, Mabragaña & Delpiani, 2012
• Myliobatis tenuicaudatus Hector, 1877
• Myliobatis tobijei Bleeker, 1854