Muurschildering Hemsterhuisbruggen

Muurschildering Hemsterhuisbruggen
Beschilderde metropijler (september 2025)
Beschilderde metropijler (september 2025)
Beschilderd landhoofd (september 2025)
Beschilderd landhoofd (september 2025)
Kunstenaar De Module
Jaar 2022
Ontstaan in 21-24 september 2022
Stijl muurschildering
Opdrachtgever Gemeente Amsterdam
Locatie Hemsterhuisspoorbrug
Hemsterhuismetrobrug
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Tafereel I (september 2025)
Tafereel II (september 2025)

De Muurschildering Hemsterhuisbruggen is een meervoudige muurschildering in Amsterdam Nieuw-West.[1]

Geschiedenis

Het gebied kent een lange historie van landbouw en veeteelt. In de 19e eeuw werd het bestuurd vanuit Sloten. In 1921 werd die gemeente opgeslokt door gemeente Amsterdam, die het gebied snel wilde volbouwen voor zijn groeiende bevolking. De Tweede Wereldoorlog zorgde voor uitstel, maar niet voor afstel. In de jaren vijftig kwamen de woningen in de Jacob Geelbuurt met Jacob Geelstraat en Hemsterhuisstraat. In dat gebied kwam voorts een natuurlijk aandoende, maar onnatuurlijke grens in de vorm van het dijklichaam voor de ringspoorbaan. Dat bleef echter tientallen jaren ook alleen maar een opgehoogd stuk land waar niemand wat mee deed. Dat veranderde in de jaren tachtig toen hier een spoorwegviaduct (Hemsterhuisspoorbrug) werd neergelegd voor de oude versie van de Schiphollijn in het baanvak Station Amsterdam De Vlugtlaan en Station Amsterdam Lelylaan. In het daaropvolgende decennium kreeg de brug gezelschap van de Hemsterhuismetrobrug voor de Ringlijn. In beide ontwerpen overheerste het beton.

Muurschilderingen

Al dat beton leverde niet zelden een onveilig gevoel op in een wat sombere omgeving met steeds meer woningen die opgebruikt waren. In de jaren twintig kwam een vernieuwingsslag op gang, waarbij de sombere woningbouw met donker baksteen uit de wederopbouwperiode vervangen werd door kleuriger nieuwbouw. Om de samenhang in de buurt te vergroten kwamen er buurtinitiatieven. Daaruit kwam de buurtbeweging Samen Slotervaart tevoorschijn. Die wilde de drie kunstwerken, toch al slachtoffer van graffiti, een vrolijker aanblik geven. Om hun visie uit te (laten) werken werd contact gezocht met De Module, dat dit soort projecten vaker begeleidde. Een deel van de opdracht vervat in Verf een viaduct bestond eruit, dat buurtgenoten eenvoudig mee konden werken aan het kunstwerk. Daaruit vloeide voort dat een deel van de muurschildering het uiterlijk kreeg van een glas-in-loodraam, zodat de vrijwilligers het vakje voor vakje konden opvullen. De muurschildering bestaat uit vier delen:

  • twee schilderingen met het uiterlijk van glas in lood op de pijlers van de spoorbrug met figuratief werk; door de afrondingen aan de bovenzijde hebben ze iets weg van kerkramen; ze kennen beide allerlei kleuren; verdeeld over zes pijlers zijn er twee taferelen te zien; de afwerking bestaat uit abstracte oppervlakten;
  • vier schilderingen op de pijlers en jukken van de metrobrug, anders dan de voorgaande zijn dit doorlopende schilderingen; de schilderingen op de pijlers hebben geel- en bruintinten; die op de jukken groen en geel;
  • alle landhoofden zijn beschilderd met eenvoudiger motieven; ten opzichte van de grote geschilderde oppervlakten, zijn dit smalle stroken.

Er zouden meer dan honderd buurtbewoners aan hebben meegewerkt.

Zie de categorie Muurschildering Hemsterhuisbruggen van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.