Mount Edgecumbe (Alaska)

Mount Edgecumbe
Hoogte	976 m
Coördinaten	57° 3′ NB, 135° 46′ WL
Ligging	Kruzof Island, Alexanderarchipel, Alaska
Prominentie	976 m
Type	stratovulkaan
De met sneeuw bedekte Mount Edgecumbe, met zijn bijbehorende Crater Ridge, gezien vanaf het nabijgelegen Baranof Island
Portaal    Aardwetenschappen

Mount Edgecumbe (Tlingit: Lʼúx, Russisch: Эджком) is een stratovulkaan in het zuiden van Kruzof Island in de Alexanderarchipel in de Amerikaanse staat Alaska. Op ongeveer 24 kilometer naar het oosten ligt de plaats Sitka. De vulkaan heeft een hoogte van 976 meter boven de zeespiegel.

De stratovulkaan is al meer dan 800 jaar slapend en ligt ongeveer 16 kilometer ten oosten van de Queen Charlotte Fault, die de Noord-Amerikaanse Plaat en Pacifische Plaat van elkaar scheidt, en is het hoogste punt in het Mount Edgecumbe vulkaanveld, een gebied van ongeveer 260 km² op Kruzof Island, waartoe ook Crater Ridge en Shell Mountain behoren.

Mount Edgecumbe heeft in 4000 jaar geen grote uitbarsting gehad. De meest recente uitbarstingen waren 7620 v.Chr., 3810 v.Chr. en 2220 v.Chr. (±100 jaar). Recente aardbevingsactiviteit toont magma-intrusie op een diepte van 5 kilometer, maar vanaf 2022 lijkt een uitbarsting niet op handen te zijn. De vulkaan is door het Alaska Volcano Observatory geclassificeerd als "historisch actief".

Na ongeveer 800 jaar "slapende" toestand op Mount Edgecumbe, observeerden onderzoekers in april 2022 honderden kleine aardbevingen. Analyse door de Alaska Volcano Observatory na de zwerm onthulde vervorming vanaf augustus 2018 in een gebied met een diameter van 17 kilometer ten oosten van de berg. De opheffing bedroeg in totaal 27 centimeter sinds het begin en vond plaats met een snelheid van 8,7 centimeter per jaar in het centrum. Deze vervorming houdt waarschijnlijk verband met een magmatische intrusie op een diepte van 5 kilometer, maar duidt niet noodzakelijkerwijs op een dreigende uitbarsting.

Op 23 mei 2022 kondigde de Alaska Volcano Observatory aan dat ze "een seismometer en gps-sensor op Kruzof Island hadden geplaatst om het vulkaanveld van Mount Edgecumbe beter te monitoren.

In de Tlingit-taal wordt de berg Lʼúx genoemd, wat "flitsen" of "knipperen" betekent, omdat de Tlingit-bevolking hem voor het eerst ontdekte terwijl hij rookte of uitbarstte. De inheemse Tlingit-bevolking beschouwt de berg als heilig.

Op 16 augustus 1775 noemde de Spaanse ontdekkingsreiziger Juan de la Bodega de berg Montaña de San Jacinto ter ere van Hyacinthus van Polen, wiens feestdag op 17 augustus wordt gevierd. Kapitein James Cook passeerde de berg op 2 mei 1778 tijdens zijn derde reis en noemde hem Mount Edgecumbe, vermoedelijk naar een heuvel die uitkijkt over Plymouth Sound in Engeland, of mogelijk naar George, graaf van Edgcumbe. Ontdekkingsreiziger George Vancouver nam later de door Cook gekozen naam over.

De eerste geregistreerde beklimming werd in juli 1805 gemaakt door kapitein Urey Lisianski van de Russische Keizerlijke Marine. In de jaren 1930 werd door het Civilian Conservation Corps een pad naar de top van de berg aangelegd als onderdeel van een New Deal-programma om de Grote Depressie te verzachten.

Het Mt. Edgecumbe Trail is ongeveer 11 kilometer lang en klimt door taiga en veenmoeras voordat het steil wordt en eindigt in een kaal landschap van sneeuw en rode vulkanische as boven de boomgrens, op ongeveer 610 meter hoogte, met wegwijzers die wandelaars naar de kraterrand leiden. Ongeveer 6 kilometer verderop ligt een hut met drie zijden, gebouwd door het Conservation Corps. Het pad kan op sommige plaatsen modderig en nat zijn, de laatste 5 kilometer vormen een steile klim en er kunnen beren aanwezig zijn. De moeilijkheidsgraad van het pad wordt aangegeven als ‘matig’.

Zie de categorie Mount Edgecumbe van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.