Monument voor de slachtoffers van de brugramp
| Monument voor de slachtoffers van de brugramp | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
het monument in 2024 | ||||
| Kunstenaar | Alberto Badaracco | |||
| Jaar | 1974 | |||
| Huidige locatie | oever van de Sint Annabaai in Scharloo, Curaçao | |||
| Type | gedenkmonument | |||
| Onderwerp | ramp met de Koningin Julianabrug | |||
| Detailkaart | ||||
![]() | ||||
| ||||
Het monument voor de slachtoffers van de brugramp staat aan het begin van de later afgebouwde Koningin Julianabrug in Scharloo op Curaçao.
In 1967 werd gebouwd aan de Koningin Julianabrug met een geplande hoogte van 54,6 meter. Al het verkeer tussen de stadsdelen Punda en Otrobanda reed toen nog over de drijvende Koningin Emmabrug, waardoor er vaak sprake was van files. Bij de montage van een sectie aan de kant van Punda brak op 6 november de verankerde ophanging en viel 1600 ton aan beton en staal naar beneden, voor een deel de Sint Annabaai in. Vijftien bruggenbouwers kwamen daarbij om het leven. Het werd de grootste ramp uit de geschiedenis van Curaçao.[1]
Ter herinnering aan de slachtoffers werd op 6 november 1974 een monument onthuld. De plaquette, met daarop de namen van de slachtoffers, werd onthuld door een van de overlevenden van de ramp.[2][3]
Het monument werd gemaakt door NV Badaracco en kosteloos ontworpen door de Curaçaose architect Alberto Badaracco. Voor het monument en de herdenkingen was een budget van 40.000 gulden beschikbaar. In de avond werd een heilige mis opgevoerd ter herdenking aan de slachtoffers.[4] Sindsdien worden op 6 november op deze plek de slachtoffers herdacht.[5]
Zie ook
- ↑ Caribisch Netwerk, ‘Instorten Julianabrug (1967) was grootste ramp ooit op Curaçao’, 6 november 2023
- ↑ Amigoe, Willemstad, 7 november 1974
- ↑ Amigoe, Monument slachtoffers brugramp, 10 oktober 1974
- ↑ Amigoe, Onthulling monument brugramp, 2 november 1974
- ↑ Nu.cw, Herdenking instorten Julianbrug: een pijnlijke herinnering, 6 november 2025
.jpg)
