Monique van Vooren

Monique van Vooren
Monique van Vooren in 1957
Algemene informatie
Geboortedatum	Brussel, 25 maart 1927
Geboorteplaats	Brussel
Overlijdensdatum	Manhattan, 25 januari 2020
Overlijdensplaats	Manhattan
Land	België Verenigde Staten
Werk
Beroep(en)	actrice, danseres en zangeres
(en) IMDb-profiel
(en) IBDB-profiel
(mul) TMDb-profiel (en) AllMovie-profiel
Portaal    Film

Monique van Vooren (Brussel, 25 maart 1927 - Manhattan, New-York, 25 januari 2020) was een Belgisch-Amerikaanse actrice, zangeres en danseres. Ze speelde onder andere in Tarzan and the She-Devil, Andy Warhol's Frankenstein, de televisieserie Batman en Wall Street.

Monique van Vooren, geboren Bronz, werd geboren in Brussel als dochter van George Bronz (of Brons) en Louise van Vooren. Monique was een schaatskampioene en schoonheidskoningin in België. Naar verluidt studeerde ze talen en filosofie aan de New York University, met een Fulbright beurs. Ze leerde Engels, Italiaans, Frans, Duits, Spaans en Nederlands. “Ik kan ook Grieks en Latijn lezen”, verklaarde ze. In 1946 bezocht ze, als negentienjarige, voor het eerst de Verenigde Staten van Amerika, onder de getrouwde naam Jakobson met als beroep huisvrouw. Haar tweede echtgenoot was Kurt (of Curt) Henry Pfenniger. De New Yorkse zakenman Gerard Walter Purcell werd haar derde echtgenoot. Met deze laatste was ze gehuwd van 1958 tot aan zijn dood in 2002.

Theater

Van Vooren trad op in de Broadway-voorstellingen: John Murray Anderson's Almanac (1953-54), Destry Rides Again (1960) en in Man on the Moon (1975). In de jaren zestig speelde ze in de Verenigde Staten in de zomertheaterproducties: Damn Yankees en A Shot in the Dark.

Muziek

In 1958 werd haar debuutalbum Mink in Hi-Fi uitgebracht door RCA Victor Records. Het album, begeleid door Skitch Henderson en zijn orkest, bevatte een mix van Engelse en Franse nummers. Op de albumhoes droeg ze alleen diamanten en was ze gehuld in duur ogende bontjassen in verschillende kleuren. Volgens de lovende recensie van John S. Wilson in de New York Times had ze “haar echte talent verborgen onder een laag cheesecake”.

Ze trad geregeld op in cabaretvoorstellingen: in 1957 in de nachtclub Mocambo op de Sunset Strip in West Hollywood, in 1976 in de Rainbow Grill in het Rockefeller Center in New York City.

Film en televisie

Haar eerste filmrol was die van een schoolmeisje in het Italiaanse drama Domani è Troppo Tardi (Morgen is het te laat) uit 1950, met Vittorio De Sica in de hoofdrol. In haar tweede film, Tarzan and the She-Devil (1953), speelde ze samen met Lex Barker en Joyce MacKenzie en vertolkte ze de rol van een boosaardige ivoorstroper. In 1955 speelde ze in twee Franse misdaaddrama's: Ça Va Barder en Série Noire. Andere films waarin ze acteerde zijn de romantische komedie Happy Anniversary (1959), met David Niven en Mitzi Gaynor; Ash Wednesday (1973), met Elizabeth Taylor en Richard Burton; de erotische lowbudgetfilm Sugar Cookies (1973) en Flesh for Frankenstein (1973), ook bekend als Andy Warhol's Frankenstein. In deze laatste film krijgt het personage van Van Vooren, barones Frankenstein, terwijl haar man bezig is met het creëren van monsters, een romantische relatie met de stalknecht, gespeeld door Joe Dallesandro.

Voor televisie speelde ze rollen in een NBC-bewerking van What Makes Sammy Run? uit 1959 en als Miss Clean in Batman (1968). Ze trad ook op in spelshows, waaronder To Tell the Truth en Password.

Schrijven

In 1981 verscheen Van Voorens boek Night Sanctuary, waarvoor ze het hoogste voorschot ontving dat Simon & Schuster ooit aan een debuterende romanschrijver had betaald. Ze omschreef het boek als een verhaal over “de donkere kant van mensen”.

Huwelijken en relaties

In 1957 was Van Vooren reeds twee keer gehuwd en gescheiden. Haar tweede echtgenoot was Kurt (of Curt) Henry Pfenniger, met wie ze in 1950 trouwde; ze gingen in 1954 uit elkaar en scheidden later. Haar derde echtgenoot was de New Yorkse zakenman Gerard Walter “Jerry” Purcell. Ze waren gehuwd van 1958 tot Purcell in 2002 overleed.

Van Vooren had verschillende jonge minnaars, waaronder acteur Hiram Keller. In 2001 begon Van Vooren een relatie met Orin Lehman, een voormalig commissaris van New York State Parks en voormalig verloofde van comédienne Joan Rivers. Rivers reageerde door in de radioshow van Howard Stern grappen te maken over de hoge leeftijd van het nieuwe stel. Van Vooren repliceerde hierop door in Page Six van de New York Post te zeggen: “Moet zij zeggen. Ze heeft meer kilometers op de teller staan dan een oude Checker-taxi. Wat onze lieve Orin betreft, hij was al een vriend van mij voordat Rivers ten tonele verscheen en bleef dat toen ze samen waren en nadat hij haar wijselijk had gedumpt.” Van Vooren en Lehman waren samen tot Lehman in 2008 overleed.

Van Vooren had eveneens een lange, vriendschappelijk relatie met de balletdanser Roedolf Noereyev.

Juridische kwestie

In 1983 werd Van Vooren schuldig bevonden aan het liegen tegenover een federale grand jury en “veroordeeld tot psychiatrische hulp en 500 uur taakstraf als onderdeel van een voorwaardelijke straf”. De uitspraak was het resultaat van een onderzoek naar “de vraag of zij de sociale uitkering van haar overleden moeder in eigen zak had gestoken".

Overlijden

Monique Van Vooren overleed op 25 januari 2020, op 92-jarige leeftijd, in Manhattan aan kanker.

• Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Monique van Vooren op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.