Misdaadpreventie

Misdaadpreventie omvat alle maatregelen die, vanuit het publieke belang, misdaad moeten helpen voorkomen. Misdaadpreventie vormt een studieobject in de criminologie.

Een recent ontwikkeld model beschrijft de verschillende fasen van misdaadpreventie.

• Primaire preventie betreft factoren die - ver vóór een misdrijf - van opvoedkundig, psychologisch belang zijn. Bijvoorbeeld een positieve opvoeding in het gezin en op school, die het kind geweldloze sociale interactie bijbrengt.
• Secundaire preventie omvat maatregelen die een misdrijf, relatief kort voor deze gaat plaatsvinden, helpen te voorkomen. Het gaat bijvoorbeeld om zelfverdedigingscursussen, of om door de politie ondersteunde schoollessen.
• Tertiaire preventie zou, na een reeds gepleegd misdrijf, een volgend misdrijf of recidive moeten voorkomen. Binnen deze vorm van preventie zouden politie, het Openbaar Ministerie en de jeugdrechtbanken onder een overkoepelend orgaan kunnen samenwerken. Het doel van deze samenwerking is een reactie op maat, die tijdig, opvoedend en preventief verloopt.

Bij misdaadbestrijding dienen zo veel mogelijk instanties en betrokken individuen samen te werken. Dit betreft de politie, de jeugdzorg, scholen, verenigingen, de woonomgeving, en individuele personen zoals ouders, scholieren en rolmodellen.

Projecten in de misdaadbestrijding zouden steeds meerdere uitgangspunten moeten bevatten, waaronder communicatie via de media, het aanbieden van terugkeermogelijkheden ter voorkoming van recidive, veiligheidsmaatregelen, en evaluatie.

Het huidige preventiebeleid richt zich op misdrijven als roof, diefstal, lichamelijk geweld, inbraak, internet- en computercriminaliteit, en op specifieke bevolkingsgroepen als jeugd, senioren, migranten.

Als theoretische basis werd onlangs een uitgangspunt besproken dat teruggaat op een, in vakkringen bekende sociaal-pedagogische metatheorie: de veldtheorie van Kurt Lewin.

• Preventie