Mirror to the Sky

Mirror to the sky
studioalbum van Yes
(Albumhoes op en.wikipedia.org)
Uitgebracht	zomer 2023
Opgenomen	2021/2022
Genre	progressieve rock, artrock
Duur	64 minuten
Label(s)	Inside Out Music
Producent(en)	Steve Howe
Chronologie
2021 The quest   2023 Mirror to the sky
(en) Discogs-pagina (en) MusicBrainz-pagina
Portaal    Muziek

Mirror to the sky is het 23e studioalbum van Yes.

Geen van de musici van dit album behoort tot de oorspronkelijke band Yes, al komt Steve Howe er nog dichtbij. Yes verloor gedurende haar bestaan alle oorspronkelijke leden, die door derden vervangen werden. Ook tijdens de afronding van dit album verloor Yes een oudgediende in de persoon van drummer Alan White aan wie het album is opgedragen. Zijn remplaçant werd Jay Schellen met een vaste aanstelling in februari 2023. Howe is dan ook de leider van de opnamen die al begonnen voordat het vorige album The quest was uitgegeven. Yes kon zo snel aan de gang omdat tijdens de maatregelen bij de coronapandemie er veel geschreven kon worden (net als voor The quest), maar opnamen of concerten mochten niet. Howe wilde echter wel een andere aanpak, want hij wilde dat het album voldoende zou verschillen van diens voorganger. De leden zagen elkaar daarbij niet altijd, soms werd er opgenomen in de privégeluidsstudio’s. Voor de orkestbegeleiding in sommige nummers schakelde Howe opnieuw het Fames Orchestra (Noord-Macedonië) onder arrangementen van Paul K. Joyce in; zij namen ook op in hun eigen studio.

Ook deze Yes-plaat werd voorzien van een platenhoes van Roger Dean. Het werd gebaseerd op een verhaal van videogame ontwerper Henk Rogers, die aan Dean vertelde wat er gebeurde toen hij in de nacht over een meer kajakte. Nadat de rimpels weg waren getrokken onthulde zich in het water een spiegeling van de hemel.

• Jon Davison – (lead- en samen)zang, akoestische gitaar (opnamen veelal Laguna Beach (Californië))
• Steve Howe – gitaren, samenzang (Langley Studios, Engeland)
• Geoff Downes – toetsinstrumenten
• Billy Sherwood – basgitaar, zang (Californië)
• Jay Schellen – drumstel, percussie (eigen studio)
• Fames Orchestra onder leiding van Oleg Kondratenko

Jay Schellen werd over het album geïnterviewd door Paul Rijkens van IO Pages (juni 2023, nr 185). Hij wees daarbij op de gezamenlijke geschiedenis van The quest en Mirror. Hij zag er uiteindelijk niet zoveel verschil in als Howe wel had gehoopt. Hij vond het wel jammer dat hij nog niet meeschreef aan het album, maar was anderszins blij dat hij alles thuis kon inspelen; hij vond dat minder druk opleveren. Hij gaf daarbij aan dat het zijn partij in de opnamen zo eenvoudig mogelijk wilde houden, hetgeen in de smaak viel bij Howe, die alles verzamelde en tot het eindresultaat kwam.

Het album haalde binnen West-Europa steevast een notering in de albumlijsten, echter was zelden langer dan een week genoteerd. De algemene teneur over dit album binnen de progressieve rock was dat het een lichte verbetering was ten opzichte van Heaven & earth en The quest, maar dat het niveau van de Yes-klassiekers uit de jaren zeventig bij lange na niet gehaald werd. Kortom, wel goed binnen de progressieve rock, maar matig binnen het Yes-oeuvre. Zowel IO Pages, Progwereld, DPRP en Progarchives waren die mening toegedaan. IO Pages haalde er nog drie musici bij die als lid van een tributeband en een Yesliefhebber regelmatig met Yesmuziek te maken hebben. Zij kwamen tot dezelfde overwegingen. Er werd zelfs geopperd, dat er wel eens vernieuwing kon plaatsvinden binnen de hoespontwerpen.

Yes ging weer op tournee, sloeg daarbij in eerste instantie Nederland over om er vervolgens in 2024 een concert te geven.