Milton Hildebrand
| Milton Hildebrand | ||
|---|---|---|
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 15 juni 1918 | |
| Geboorteplaats | Berkeley | |
| Overlijdensdatum | 28 november 2020 | |
| Overlijdensplaats | Davis | |
| Nationaliteit | Verenigde Staten | |
| Beroep | zoöloog[1] | |
| Academische achtergrond | ||
| Opleiding | Universiteit van Californië - Berkeley | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied(en) | Zoölogie | |
| Instituten | Universiteit van Californië - Davis | |
Milton Hildebrand (Berkeley, 15 juni 1918 – Davis, 28 november 2020) was een Amerikaanse zoöloog.
Vroege leven
Milton was het derde kind van Joel Henry Hildebrand, een professor scheikunde aan de Universiteit van Californië - Davis, en Emily Josephine Alexander. Na Louise en Alexander was Milton het derde kind, gevolgd door Roger Hildebrand die als natuurkundige deelnam aan het Manhattanproject.
Milton studeerde zoölogie aan de Universiteit van Californië - Berkeley, maar werd in 1943 opgeroepen voor de 10th Light Division (Alpine), een jaar later omgedoopt tot 10th Mountain Division. Zijn klimervaring vanuit zijn activiteiten voor de Sierra Club kwam hem hier van pas. In augustus voltooide hij zijn officiersopleiding in Fort Benning en trouwde direct daarna met Viola Memmler. Zij maakte onder meer illustraties bij zijn latere werk. Het echtpaar vestigde zich daarna bij de divisie in Camp Hale. In 1945 vocht hij in Italië als tweede luitenant in de Apennijnen waarvoor hij een Bronze Star ontving. Met Viola kreeg hij drie kinderen, Ross, Joan en Kern.
Wetenschappelijk leven

Bekende gangen zijn benoemd: rentelgang (pace), paso, stap (walk), langzame tölt (slow gait), snelle tölt (rack), snelstap (running walk), langzame draf en draf. Daartussen vallen de ongewone gangen
Na de oorlog voltooide Hildebrand zijn studie aan Berkeley met een dissertatie over de anatomie van de skeletten van de hondenrassen en trad in 1948 toe tot de afdeling zoölogie van Universiteit van Californië - Davis. Hij doceerde daar embryologie, morfologie en menselijke seksualiteit. Zijn speciaal geprepareerde specimens van gewervelden zouden uiteindelijk gedoneerd worden aan het Museum of Vertebrate Zoology.
Tot dan toe volgde vergelijkende anatomie de traditie van Carl Gegenbaur met een nadruk op homologie om te onderzoeken wat de overeenkomsten en verschillen in anatomie zijn. De belangrijkste resultaten van deze aanpak waren samengevat in het standaardwerk van Louis Bolk en collega's.[2] Hoewel belangrijk gaf dit geen inzicht in hoe en waarom die overeenkomsten en verschillen ontstaan waren. Dit veranderde met het zestiende International Congress of Zoology in 1963 in Washington D.C.. Daar werd door Hildebrand, Carl Gans, Delbert Dwight Davis, Walter Joseph Bock, Benno Kummer, Everhard Johannes Slijper en Pieter Dullemeijer aangedrongen om de anatomie niet alleen meer te beschrijven, maar deze ook te verklaren. Dit bracht de morfologie van gewervelden weer terug in de wetenschappelijk aandacht.[3]
Daarnaast was Hildebrand een pionier op het gebied van de wetenschappelijke analyse en classificatie van de gang van dieren, waar drie algemene klasses te onderscheiden zijn: stap, draf en galop. Hildebrand publiceerde in 1965 een studie van symmetrische gangen waarin hij film had geanalyseerd van 64 en 128 beelden per seconde. Hij kwam zo tot gangformules met daarin de volgorde van de passen, de paslengte en -tijd en de stand- en zwaaitijd. Dit waren middelingen van waarnemingen van verschillende paarden, aangezien er altijd enige variatie is. Ten tijde van de studie uit 1965 waren er 1008 mogelijke gangformules berekend voor 158 geslachten van viervoetigen, waaronder 8 voor amfibieën, 9 voor reptielen en 15 ordes van zoogdieren. Voor het paard zijn 167 formules van toepassing. In 1976 gebruikte Hildebrand 1178 formules.
Werken
- 1952: 'The Integument in Canidae' in Journal of Mammalogy, Volume 33, No. 4, p. 419-428;
- 1952: 'An analysis of body proportions in the Canidae' in American Journal of Anatomy, Volume 90, Issue 2, p. 217-256;
- 1954: 'Comparative morphology of the body skeleton in recent Canidae' in University of California Publications in Zoology, Volume 52, No. 5, p. 399-469;
- 1960: 'How animals run' in Scientific American, Volume 202, No. 5, p. 148-160;
- 1965: 'Symmetrical gaits of horses' in Science, Volume 150, Issue 3697, p. 701-708;
- 1966: 'Analysis of the symmetrical gaits of tetrapods' in Folio Biotheoretica, Volume 6, p. 1-22;
- 1967: 'Symmetrical gaits of primates' in American Journal of Physical Anthropology, Volume 26, p. 119-130;
- 1968: 'Symmetrical gaits of dogs in relation to body build' in Journal of Morphology, Volume 124, Issue 3, p. 353-359;
- 1974: Analysis of Vertebrate Structure, Wiley;
- 1976: 'Analysis of tetrapod gaits: general considerations' in Herman, R.M.; Grillner, S.; Stein, P.S.G.; Stuart, D.G. Neural Control of Locomotion, Springer;
- 1985: 'Digging of quadrupeds' in Hildebrand, M.; Bramble, D.M.; Liem, K.F.; Wake, D.B. Functional vertebrate morphology, Belknap Press, p. 89–109;
- 1985: 'Walking and running' in Hildebrand, M.; Bramble, D.M.; Liem, K.F.; Wake, D.B. Functional vertebrate morphology, Belknap Press, p. 38-57.
Literatuur
- 'Milton Hildebrand' in The Davis Enterprise;
- Shapiro, A.M.; Grey,R.D.; Erickson, C.A.; Stamps, J.A. (2020): 'In Memoriam. Milton Hildebrand'.
Noten
- ↑ Nationaal Normbestand van Tsjechië; geraadpleegd op: 8 juni 2022; NKC-identificatiecode: czu2011660122.
- ↑ Bolk, L.; Göppert, E.; Kallius E.W.H.; Lubosch, W.J.L. (eds) (1931–1938): Handbuch der vergleichenden Anatomie der Wirbeltiere, 6 delen, Urban & Schwarzenberg
- ↑ Liem, K.F. (1989): 'Milton Hildebrand: Architect of the Rebirth of Vertebrate Morphology' in American Zoologist, Volume 29, Issue 1, p. 191–194