Michaela Benthaus

Michaela Benthaus
Algemene informatie
Geboortedatum 1992 (circa)Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats Kiel
Werk
Beroep ingenieurBewerken op Wikidata
Werkgever(s) Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt, Europese Ruimtevaartorganisatie
Studie
School/universiteit Technische Universiteit München
Persoonlijk
Talen Duits, Engels
Diversen
Website Officiële website
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie bewerken.

Michaela Benthaus (Kiel,[1] 1991 of 1992[2]) is een Duits lucht- en ruimtevaartindustriengenieur die in 2025 bekend werd als de eerste rolstoelgebruiker die de ruimte is ingegaan. Op 20 december 2025 vloog ze naar de rand van de dampkring. Benthaus zet zich in voor toegankelijkheid en inclusie in de ruimtevaart.

Biografie

Benthaus werd geboren in Kiel. Na het behalen van een bachelor in mechatronica aan de Johannes Kepler Universität Linz, werd ze toegelaten tot de masteropleiding Lucht- en Ruimtevaarttechniek aan de Technische Universiteit München, met als specialisatie ruimtevaart en astrofysica.[1] In 2018, nog tijdens haar studies, raakte verlamd door dwarslaesie na een downhillongeluk met een mountainbike.[3] Na haar revalidatie rondde ze haar studies af met een stage bij het Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt (DLR) in Oberpfaffenhofen. Daar werkte ze rond de vluchtdynamica van satellieten en in het bijzonder de EnMAP-missie.[4]

Benthaus werkt sinds 2024 als ingenieur in lucht- en ruimtevaart bij de Europese ruimtevaartorganisatie ESA in het Young Graduate Trainee-programma.[5][6] In Nederland deed ze onderzoek naar radio-occultatie als methode om de atmosfeer van Mars te onderzoeken.[7][8][9] Benthaus is Duits ambassadeur voor AstroAccess, een Amerikaans initiatief om ruimtevaart toegankelijk te maken voor mensen met een beperking.

Missies

Paraboolvlucht (2022)

Samen met mensen met verschillende beperkingen uit diverse landen kreeg Benthaus de kans om verschillende experimenten uit te voeren aan boord van een vliegtuig dat 18 paraboolvluchten aflegde.[4][10] Experimenten met bewegen in gewichtloosheid waren nog nooit eerder uitgevoerd door mensen met een beperking.[1] Haar deelname werd gesponsord door OHB.[4] Ze nam deel aan een experiment om andere manieren te vinden om zichzelf te stabiliseren in gewichtloosheid, met een riem om haar middel met klittenband of magneten en bestudeerde de veiligheid van mensen met een beperking in noodsituaties. Tijdens de laatste vijf parabolen nam Michaela Benthaus deel aan een experiment om te testen hoe goed mensen met verschillende beperkingen in gewichtloosheid een stoel kunnen verlaten en er weer in kunnen gaan zitten.[4] Ze herkreeg bij deze testen een gevoel van vrijheid. In gewichtloosheid kon ze zelfstandig bewegen na zo lang in een rolstoel te hebben gezeten.[1]

Marsanaloog-missie (2024)

Van 18 mei 2024 tot 31 mei 2024 nam Benthaus als mission commander deel aan een een Marsanaloog-missie in het LunAres Research Station in Piła, Polen. Doel daarbij was de impact op inclusive te onderzoeken.[11]

New Shepardvlucht (2025)

Op 20 december 2025 vloog ze mee in een toeristische vlucht van Blue Origin vanuit de lanceerbasis Corn Ranch in Texas naar de rand van de dampkring en terug.[12] Ze is hiermee de eerste persoon die gebruik maakt van een rolstoel die de ruimte is ingegaan.[3] De vlucht was eerste gepland voor 18 december 2025 maar werd uitgesteld.[5] In 4 minuten gingen ze naar ongeveer 105 kilometer hoogte, net buiten de dampkring.[13] De New Shepard kwam boven Kármánlijn, de algemeen erkende grens waar de ruimte begint.[12] Ze gingen niet hoog genoeg en snel genoeg om in een baan rond de aarde te komen.[3] Michaela Benthaus geldt als deelnemer aan een ruimtevlucht, niet als astronaut, omdat ze tijdens de korte reis geen verantwoordelijkheden had.[13] Bentheim vertelde na de vlucht dat ze had geprobeerd te zweven toen ze niet langer werd belemmerd door de zwaartekracht.[14]

De capsule van New Sheppard was al toegankelijk ontworpen. Voor Michaela Benthaus werd er een transferplank toegevoegd, zodat ze zich tussen de capsuledeur en haar stoel kon verplaatsen.[6] Na de landing rolde het reddingsteam een tapijt uit op de woestijngrond, zodat ze direct toegang had tot haar rolstoel, die ze bij de lancering had achtergelaten.[6]