Michael O'Flaherty

Michael O'Flaherty
O'Flaherty in 2024
O'Flaherty in 2024
Geboren 5 maart 1959
Galway (Ierland)
Land Ierland
Commissaris voor de Rechten van de Mens
Huidige functie
Aangetreden 1 april 2024
Voorganger Dunja Mijatovic
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Michael O'Flaherty (Galway, 5 maart 1959) is een Ierse jurist, academicus, diplomaat en mensenrechtenexpert. Sinds 1 april 2024 is O'Flaherty Commissaris voor de Rechten van de Mens van de Raad van Europa.[1]

Onderwijs en academische carrière

O'Flaherty volgde zijn basis- en middelbare schoolopleiding aan Scoil Iognaid Galway, Willow Park Preparatory School in Galway en Blackrock College in Dublin. Van 1977 tot 1980 studeerde hij rechten aan de National University of Ireland (University College Dublin). Tussen 1980 en 1983 werkte hij als advocaat bij de Irish Law Society in Dublin. In 1983-1984 volgde hij een opleiding in theologie en filosofie aan de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit in Rome.[2] Van 1984 tot 1987 behaalde hij aan dezelfde universiteit een bachelor in theologie. O'Flaherty werd in 1987 tot katholiek priester gewijd, maar liet in 1992 het priesterschap vallen om zich aan mensenrechtenwerk te wijden.[3] In 1992-1993 volgde hij een master in internationale betrekkingen aan de Universiteit van Amsterdam, Netherlands Institute of International Relations. In 1993 behaalde hij een master in mensenrechten aan de Universiteit van Amsterdam.[2] Vervolgens was hij hoogleraar Mensenrechtenrecht aan de Universiteit van Nottingham en de National University of Ireland, Galway. Momenteel is hij ere-professor (adjunct) aan Maynooth University en University College Dublin.[4]

Politieke carrière

Verenigde Naties en internationale missies

O'Flaherty bekleedde sinds de jaren negentig diverse functies op het gebied van mensenrechten binnen de Verenigde Naties ( VN). Hij leidde veldwerk in Sierra Leone en Bosnië en Herzegovina en was senior onderzoeker bij het Innocenti Centre for Research on Children's Rights van UNICEF. Hij was ook lid en later vicevoorzitter van het Mensenrechtencomité van de VN en droeg bij aan het opstellen van belangrijke documenten over de vrijheid van meningsuiting.[2]

Internationale missies en leiderschap

Overige activiteiten en bijdragen

Hij heeft talloze boeken en artikelen gepubliceerd op het gebied van internationaal mensenrechtenrecht, vrijheid van meningsuiting, rechten van minderheden en rechten van seksuele geaardheid.[1][2] Hij was de hoofdrapporteur van het Algemeen Commentaar van het Mensenrechtencomité van de VN over de vrijheid van de media en meningsuiting (IVBPR Artikel 19). Hij was een van de hoofdauteurs van de Yogyakarta Principles, waarin in 2006 internationale mensenrechtennormen met betrekking tot seksuele geaardheid en genderidentiteit werden vastgelegd. Hij heeft in de adviesraden van verschillende overheids- en niet-gouvernementele organisaties gezeten.[2][6]

Bronnen