Zwartwitte veldridderzwam

Hoed

De gladde, grijszwart tot donkerbruine hoed van het vruchtlichaam is aanvankelijk gewelfd, maar later vlak, vaak met een lichte bult in het midden. Hij bereikt een doorsnede van drie tot acht centimeter.

Lamellen

De lamellen staan relatief dicht op elkaar. De witte lamellen worden na verloop van tijd crèmegrijs.^[1]

Steel

De steel heeft een knolvormige basis en is gewoonlijk langer dan de breedte van de hoed. Hij heeft een lengte van 35-85(-150) mm en een dikte van 3-8(-11) mm. De kleur is donkerbruin met overlangs lopende groeven en vezels.

Geur en smaak

Het witte tot okerbruine vlees van de zwam heeft een zwakke geur en is eetbaar.

Sporenafdruk

De sporenafdruk is zeer bleek crème.^[1]

De basidia zijn 4-sporig en meten 25-40 x 6-10 μm. De sporen zijn wit, dunwandig, wrattig, amyloide, elipsevormig tot langwerpig en meten (5,5-) 6,5-9,0 (-9,5) x 4,0-5,0 (-5,5) μm (Q=1,3-1,9 en Q-avg=1,5-1,8). De cheilocystiden zijn dikwandig, spindelvormig, deels flesvormig, met vrij scherpe apex met kristallen en meten 40-75(-90) x 8-15 mu. De pleurocystiden zien er hetzelfde uit als de cheilocystiden. In het bovenste deel van de steel zijn spindelvormige caulocystiden aanwezig. De hoedhuid is ixotrichoderm.^[2]