Media-ecologie

Media-ecologie is een door communicatiewetenschapper en publicist Neil Postman in 1970 gemunte term, die aanmoedigt om over media na te denken als omgevingen.^[1] Zoals in een petrischaal een bacteriële cultuur kan groeien, zo kan in de media-ecologie binnen een medium een menselijke cultuur groeien. Het medium wordt als een technologie gezien.^[2] Het kan vorm geven aan de politiek van een cultuur, aan de sociale organisatie, en aan gangbare manieren van denken. De interactie tussen mensen en media geeft een cultuur karakter, en helpt een cultuur zijn symbolische balans te behouden.

Postman verklaarde in 2000 dat mensen in twee verschillende omgevingen leven. De ene is de natuurlijke omgeving met dingen zoals bomen, rivieren, lucht, rupsen, et cetera. De andere is de media-omgeving, die bestaat uit taal, nummers, beelden, hologrammen, en uit alle andere symbolen, technieken, en machines die ons maken tot wie we zijn. Dit dualisme zie je bij Postman ook terug in zijn metaforische opvatting over de werkelijkheid. Daar is taal een 'kaart' van de werkelijkheid, en het territorium dat we werkelijkheid noemen de wereld van niet-woorden. De wereld van woorden houdt verband met de semantische, informatie- of mediaomgeving.

Met de term 'media-ecologie' hielp Postman het werk van filosoof en wetenschapper Marshall McLuhan populariseren. McLuhan's werkgebieden waren mediastudies en mediatheorie. De term media-ecologie is opgebouwd uit drie woorddelen. Het eerste woorddeel, media, is het meervoud van medium. Dat staat etymologisch gezien voor iets dat het midden houdt, een tussenpositie inneemt. Ecologie komt van oikos, wat voor huishouding of omgeving staat, en van logos, wat staat voor woord of verhandeling.

In 1998 werd in New York City de Media Ecology Association (MEA) opgericht door vijf studenten van Neil Postman. Het is een non-profit organisatie die zich wijdt aan het promoten van studie van, onderzoek naar, kritiek op, en toepassing van media-ecologie in educatieve, industriële, politieke, civiele, sociale, culturele, en artistieke contexten, en aan de open uitwisseling van ideeën, informatie, en onderzoek onder de leden van de MEA. In 2000 begon de MEA met het uitreiken van verscheidene prijzen aan personen die zich verdienstelijk hebben gemaakt met werk over onder meer de media-ecologie. Voorbeelden van dergelijke prijzen zijn "The Marshall McLuhan Award for Outstanding Book in the Field of Media Ecology" en "The Walter Benjamin Award for Outstanding Article in the Field of Media Ecology".

Website van de Media Ecology Association