Maya Joint

Joint debuteerde in 2022 op het ITF-toernooi van Champaign (VS). Zij stond in 2024 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Burnie (Australië) – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Japanse Aoi Ito te verslaan. Tot op heden^{(januari 2026)} won zij twee ITF-titels, de andere een maand later in Santo Domingo (Dominicaanse Republiek).

In 2024 speelde Joint voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het WTA 125-toernooi van Canberra – zij bereikte er de kwartfinale. Later dat jaar stond zij voor het eerst in een WTA-finale, op het WTA 125-toernooi van Warschau – zij verloor van de Amerikaanse Alycia Parks. Door dit resultaat kwam zij binnen op de top 150 van de wereldranglijst. In augustus had zij haar grandlam­debuut op het US Open door het succesvol doorlopen van het kwalificatietoernooi – op het hoofd­toernooi won zij nog haar openings­partij van de Duitse Laura Siegemund.

In maart 2025 bereikte Joint de kwartfinale op het WTA 500-toernooi van Mérida – daarmee trad zij toe tot de top 100. In mei won zij haar eerste WTA-titel op het toernooi van Rabat – in de finale was zij te sterk voor de Roemeense Jaqueline Cristian.^[3] In juni volgde de tweede, op het toernooi van Eastbourne – in de finale versloeg zij de Filipijnse Alexandra Eala.^[4] Hiermee kwam zij binnen op de top 50 van de wereldranglijst.

Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 31e plaats, die zij bereikte in januari 2026.

Joint was in het dubbelspel minder actief dan in het enkelspel. Zij debuteerde in 2022 op het ITF-toernooi van Waco (VS), samen met de Amerikaanse Lexington Reed – zij bereikten er de halve finale. Zij stond in 2023 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Toronto (Canada), geflan­keerd door de Amerikaanse Mia Yamakita – zij verloren van het duo Ulrikke Eikeri en Fanny Stollár. Later dat jaar veroverde Joint haar eerste titel, op het ITF-toernooi van Gold Coast (Australië), samen met landgenote Roisin Gilheany, door het Australische duo Melisa Ercan en Alicia Smith te verslaan.

In 2024 speelde Joint voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het WTA 125-toernooi van Canberra, samen met landgenote Melisa Ercan. Zij stond in 2025 voor het eerst in een WTA-finale, op het WTA 125-toernooi van Cancún, samen met landgenote Taylah Preston – hier veroverde zij haar eerste titel, door het Spaanse koppel Aliona Bolsova en Yvonne Cavallé Reimers te verslaan.

In 2025 had Joint haar grandlam­debuut op het Australian Open, waarvoor zij samen met landgenote Talia Gibson een wildcard had gekregen. In mei won zij haar tweede WTA-titel, op het WTA 250-toernooi van Rabat.^[3] Daarmee trad zij toe tot de top 150 van de wereldranglijst. In juni, na het winnen van haar eerste grandslampartij in het dubbelspel, op Roland Garros, maakte zij haar entrée tot de top 100.

Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 51e plaats, die zij bereikte in september 2025.

In 2025 maakte Joint deel uit van het Australische Fed Cup-team – zij vergaarde daar een winst/verlies-balans van 1–1.