Maxim Sorokin

Maxim Sorokin (Izhevsk, 22 januari 1968 – Elista, 30 juni 2007) was een Russische schaker uit Wit-Rusland. Hij had sinds 1992 de titel grootmeester (GM). In 1998–2002 speelde hij voor Argentinië.

Zijn eerste grotere resultaten boekte Sorokin eind jaren 80. In 1989 deelde hij de 2e plaats in Sotsji, in 1990 werd hij 3e in Minsk, bij het kampioenschap van de Sovjet-Unie voor spelers tot 26 jaar, het Toernooi van jonge Sovjet-meesters. In 1991 werd hij 3e bij het RSFSR-kampioenschap. Eveneens in 1991 won hij met het nationale Sovjet-studententeam goud bij het wereldkampioenschap voor studenten in Maringá, Brazilië, waarbij hij ook een individuele gouden medaille won voor het beste resultaat aan het 5e bord. In dat jaar werd hij ook gedeeld eerste in Belgorod op het kwalificatietoernooi voor het (laatste) USSR-kampioenschap in Moskou, waaraan hij in 1991 ook deelnam. In 1992, het jaar waarin de FIDE hem de titel grootmeester (GM) verleende, werd hij gedeelde tweede, met o.a. Sergej Roebljovski, in Ostrava. In 1993 won hij in San Fernando (samen met o.a. Óscar Panno) en werd toernooiwinnaar in San Martín, Argentinië,^[1] (voor o.a. Vasili Smyslov).^[2] In 1996 werd hij in Villa Ballester tweede achter Andrés Rodríguez Vila, en gedeeld vierde (met Jevgeni Barejev en Vadim Svjaginzev) op het kampioenschap van Rusland in Elista. In 1997 behaalde Sorokin de eerste plaats in Villa Martelli en werd tweede (achter Pablo Ricardi) bij het Clarín-toernooi in Villa Gesell. Dit resultaat in Villa Gesell herhaalde hij een jaar later. In 1998 debuteerde hij op het Argentijns kampioenschap en werd derde. Ook in 1998 won hij in Buenos Aires het Open toernooi van Boca Juniors. Verdere successen volgden in 1999: gedeeld tweede (met Alexej Drejev en Viktor Bologan) bij het Hanibal-Open in Linares en in Calcutta (met Sergej Dolmatov en Jaan Ehlvest) en eveneens in Krasnodar (met Pavel Tregubov).

In 2000 werd hij gedeeld eerste op het Michail-Tsjigorin-Memorial in Sint-Petersburg en op het kampioenschap van de Commonwealth in Sangli. In de jaren daarna werden zijn internationale successen minder, maar hij eindigde wel in veel toernooien in de hogere regionen, bijvoorbeeld: Calcutta (2001, 7½ pt. uit 11), Dubai (2002, 6 pt. uit 9), Sankt Petersburg (2002, 6 pt. uit 9), Linares (2002, 6½ pt. uit 10), Bombay (2003, 7 pt. uit 10), Uralsk (2003, 7 pt. uit 10), Cappelle-la-Grande (2004, 6 pt. uit 9), Salechard (2004, 7 pt. uit 9), Moskou (2005, Aeroflot Open, 6 pt. uit 9), Linares (2005, 6½ pt. uit 9), Cappelle-la-Grande (2006, 6 pt. uit 9), Tomsk (2006, 6 pt. uit 9), Tsjeljabinsk (2006, 6 pt. uit 9) en Nischni Tagil (2007, 6 pt. uit 9).

In 2004 werd hij gedeeld eerste met Saidali Iuldachev op het Murzagaliev Memorial in Uralsk, Kazachstan.^[3]

In april 2005 was zijn Elo-rating 2599.

In 2007 was hij in Elista secondant van Sergei Rublevsky bij zijn deelname aan het kandidatentoernooi voor het Wereldkampioenschap schaken 2007.

Voor Argentinië nam Sorokin deel aan de Schaakolympiade 1998 in Elista. Hij scoorde 6½ pt. uit 13 aan het eerste bord. Ook bij de daaropvolgende Olympiade was hij aangemeld voor bord 1 van het Argentijnse team, maar speelde geen enkele partij.^[4] Bij de Russische kampioenschappen voor schaakteams werd hij in 1992 tweede met het team van Chorda Tscheljabinsk, waarmee hij in 1993 ook deelnam aan de European Club Cup.^[5] Aan de Russische kampioenschappen voor schaakteams nam hij ook tweemaal deel met Politechnik Nischni Tagil (2002 en 2007) en met Yunilain Samara (2005, 2006).^[6]

Sorokin overleed op 30 juni 2007 in een ziekenhuis in Elista, nadat hij op de terugweg van Elista naar Wolgograd bij een auto-ongeluk zwaar gewond was geraakt.^[7][8][9]

• (en)  Informatie over schaakpartijen van Maxim Sorokin op ChessGames.com
• (en)  Informatie over schaakpartijen van Maxim Sorokin op 365chess.com