Maurice Mottard

Maurice Mottard (Ougrée, 2 augustus 1951) is een Belgisch politicus, die tot 2021 lid was van de PS.

Maurice Mottard groeide op in een familie die al lang betrokken was bij de socialistische beweging. Zijn vader Gilbert Mottard was de laatste burgemeester van Hollogne-aux-Pierres en van 1971 tot 1990 gouverneur van de provincie Luik. Beroepshalve werd hij bankbediende en uitbater van een bankkantoor van het toenmalige Gemeentekrediet, het latere Dexia en Belfius. Hij zegde deze professionele activiteiten op na zijn aanstelling tot burgemeester.

In oktober 1982 werd hij voor het eerst verkozen tot gemeenteraadslid van Grâce-Hollogne. Onder burgemeester Alain Van der Biest was hij van 1983 tot 1988 schepen van Ruimtelijke Ordening en Onderhoud en van 1989 tot 1994 schepen van Begroting en Financiën. Op 1 januari 1995 volgde Mottard Van der Biest op als burgemeester van Grâce-Hollogne, een functie die hij nog steeds uitoefent, zij het van 2014 tot 2019 titelvoerend.

In zijn beginjaren als burgemeester raakte zijn gemeente betrokken in enkele onverkwikkelijke zaken van nationale omvang, zoals de arrestatie van zijn voorganger Van der Biest als mogelijke opdrachtgever van de moord op PS-kopstuk André Cools en de ontvoering van de meisjes Julie Lejeune en Mélissa Russo door zedendelinquent Marc Dutroux. Ook diende Mottard op het grondgebied van de gemeente de gevolgen op te vangen van de uitbreiding van de Luchthaven van Bierset, het huidige Liège Airport, waar hij van 2000 tot 2020 in het bestuur zetelde. Zijn burgemeesterschap ging hierdoor vaak in het teken staan van het vinden van een evenwicht tussen de belangen van economische ontwikkeling enerzijds en de overlast en andere negatieve gevolgen die de luchthaven op verschillende vlakken veroorzaakte voor inwoners in buurgemeenten. Daarnaast werd hij ook van 2000 tot 2006 voorzitter van de SLF, een intercommunale actief in de financiering van publieke investeringen, de elektriciteitsintercommunale Socolie en de gemeentelijke energieholding HCE en bestuurder van de holding Publipart (2005-2013), de investeringsmaatschappij Socofe (2000-2013), de maatschappij voor sanering en herstel van oude industriële sites Sorasi (2000-2013), en de drinkwaterproductie- en distributiegroep CILE (2014-2018).

Mottard behoorde tot het kamp rond André Cools in de interne machtsstrijd die eind jaren '80 woedde in de Luikse federatie van de PS en was in november 1991 kandidaat bij de Senaatsverkiezingen, maar raakte niet verkozen. Vele jaren later was hij bij de Waalse verkiezingen van juni 2009 derde opvolger op de PS-lijst in het arrondissement Luik. In juni 2010 kwam Mottard effectief in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap ter vervanging van toenmalig federaal minister van Pensioenen Michel Daerden. In het Waals Parlement werd hij lid van de commissie Leefmilieu, Ruimtelijke Ordening en Mobiliteit en in het Parlement van de Franse Gemeenschap trad hij toe tot de commissie Financiën, Begroting en Sport. Toen Daerden na het einde van zijn ambt in december 2011 zijn parlementaire functies weer opnam, moest Mottard de parlementen terug verlaten. In september 2012 werd hij opnieuw lid van beide parlementen na het onverwachte overlijden van Michel Daerden en nam hij terug zitting in de commissies waar hij eerder al had gezeteld.

Bij de Waalse verkiezingen van mei 2014 werd Mottard herkozen. In het Waals Parlement ging hij vervolgens zetelen in de commissie Landbouw en Toerisme, die vanaf 2017 tevens bevoegd was voor Erfgoed en in het Parlement van de Franse Gemeenschap werd hij lid van de commissie Begroting, Openbaar Ambt en Administratieve Vereenvoudiging. Bij de Waalse verkiezingen van mei 2019 stelde Mottard zich geen kandidaat meer.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018 bleef de PS de grootste partij in Grâce-Hollogne, maar door interne twisten tussen de strekking rond Mottard en die rond eerste schepen Manuel Dony duurde het acht maanden voor een bestuursmeerderheid tot stand kwam.^[1] De blijvende rivaliteit tussen Mottard en Dony deed de PS-afdeling van Grâce-Hollogne uiteindelijk in 2021 uit elkaar vallen, waarop de strekking rond Mottard in maart dat jaar een nieuwe bestuursmeerderheid vormde zonder daarbij de strekking rond Dony te betrekken. Deze besloot vervolgens naar de tuchtcommissie van de PS-federatie van het arrondissement Luik te stappen, omdat Mottard volgens hen de statuten van de partij had geschonden door een bestuursmeerderheid te vormen waarbij een deel van de partijafdeling niet werd betrokken. De tuchtcommissie oordeelde op 12 mei 2021 dat Mottard effectief de statuten van de PS had geschonden en besliste om hem uit de partij te zetten.^[2] Daarop vormde hij met andere dissidente socialisten de lokale partij Ensemble.

In oktober 2024 voerde Mottard de lijst Ensemble pour Grâce-Hollogne aan, die de absolute meerderheid behaalde. Enkele maanden eerder was er na het vertrek van Manuel Dony uit de politiek een verzoening gekomen tussen de lokale socialisten in de gemeente, zodat zij met verenigde krachten naar de stembus konden gaan.^[3] Niettemin trad Mottard niet meer toe tot de PS.

• (fr) Biografie Maurice Mottard in de Dictionnaire des Wallons op connaitrelawallonie.be.