Maurice Despret

Maurice Despret werd geboren in een familie van maîtres de forges en glasblazers. Hij was een zoon van Édouard Despret en Joséphine Dessigny. Zijn vader was maître de forges in Anor en Chimay en vicegouverneur van de Société générale de Belgique.

In 1884 trouwde hij met Marguerite Graux (1865-1938), oudste dochter van liberaal politicus, advocaat en hoogleraar Charles Graux. Het huwelijk bleef kinderloos.

Despret liep school aan het Koninklijk Atheneum in Brussel, promoveerde tot doctor in de rechten aan de Université libre de Bruxelles en werd advocaat. Hij was onder meer advocaat bij het hof van beroep in Brussel en het Hof van Cassatie en stafhouder in 1914-1915. Hij was advocaat van de Civiele Lijst van koning Albert I.

Na de wapenstilstand in 1918 werd hij lid van de Belgische delegatie die belast was met de voorbereiding van het Verdrag van Versailles.

Hij werd voorzitter van de Bank van Brussel in 1919 en bestuurder in een aantal ondernemingen, waaronder Sofina, de Compagnie Internationale des Wagons-Lits, de Société générale des chemins de fer économiques en verschillende kolenmijnen in de Kempen. Verder was hij:

• voorzitter van de Internationale Kamer van Koophandel,
• voorzitter van het organisatiecomité voor het Belgisch paviljoen van de Exposition internationale des arts décoratifs et industriels modernes te Parijs (1925),
• lid van de afdeling Landschappen van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen (vanaf 1930),
• voorzitter van de vzw De vrienden van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen,
• voorzitter van het patronagecomité van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België.^[1]

In augustus 1920 werd Despret liberaal senator voor het arrondissement Brussel ter vervanging van Prosper Hanrez en bleef dit tot aan de verkiezingen van 1921. In 1925 werd hij gecoöpteerd senator en behield dit mandaat tot in 1932.

Hij werd in 1908 eigenaar van het Kasteel van Sterrebeek, dat door erfenis via zijn aangetrouwde nicht Marie-Hélène Graux (echtgenote van Ernest-John Solvay) toekwam aan de huidige bewoners.