Carrière
In de Tour van 1911 werd hij tijdens de negende etappe door Henri Desgrange uit de wedstrijd genomen. De inmiddels voor de eindzege kansloze Brocco bleek hand-en-spandiensten te verlenen aan de hoogstbiedenden, maar destijds werd de Tour - zeker door Desgrange - nog als een strikt individuele wedstrijd beschouwd. Brocco ging in beroep, mocht de dag daarop toch buiten competitie van start en won vervolgens glansrijk de tiende etappe Bagnères-de-Luchon-Bayonne met 34 minuten voorsprong op de latere eindwinnaar Gustave Garrigou. De koersdirectie toonde geen genade, wees zijn beroep af en diskwalificeerde hem alsnog, waardoor hem ook de etappewinst ontnomen werd.[1] Desgrange noemde de kleine Brocco minachtend een "domestique", een term die via onder meer het Engels ingang zou vinden voor wat in het Nederlands tegenwoordig "knecht" heet.
Later werd Brocco een zeer succesvolle zesdaagserijder, die winnende koppels vormde met onder andere Alf Goullet en Oscar Egg. Bij de WK van 1907 won hij als amateur brons bij het stayeren.
Belangrijkste overwinningen
Resultaten in voornaamste wedstrijden
|
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen |
|
Ploegen
- 1908 - Peugeot-Wolber
- 1908 - Griffon
- 1910 - Legnano
- 1911 - Monteil-Russian-America
- 1911 - Alcyon-Dunlop
- 1912 - La Française-Diamant
- 1912 - Alcyon-Dunlop
- 1913 - La Française-Diamant
- 1913 - Alcyon
- 1914 - Gladiator-Dunlop
- 1914 - Dei-Pirelli
Bronnen, noten en/of referenties
Bibliografische informatie
Fismes, Frankrijk
