Martin Laamers

Martin Laamers
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Martinus Cornelis Johannes Laamers
Geboortedatum	2 augustus 1967
Geboorteplaats	Arnhem
Overlijdensdatum	19 augustus 2025
Overlijdensplaats	Velp
Sportnationaliteit	Nederland
Positie	Middenvelder
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2003
Jeugd
1982–1985 Arnhemse Boys FC Wageningen
Senioren
Seizoen Club W 0(G) 1985–1986 1986–1996 1996–2000 2000–2002 2002–2003 2003–2006 FC Wageningen Vitesse RC Harelbeke AA Gent FC Nieuwkerken DVOV 2500(0) 3050(27) 9900(4) 1200(0) 2400(1)
Interlands
1988–1989 1989 1989–1990 Nederland -21 Nederland B Nederland 600(0) 100(0) 200(0)
Getrainde teams
2005–2006 2006–2009 2009–2012 2012–2017 DVOV (speler-trainer) DVOV VV Blauw Geel '55 RKHVV (assistent)
Erelijst
1988/89 Eerste divisie
Portaal    Voetbal

Martinus (Martin) Cornelis Johannes Laamers (Arnhem, 2 augustus 1967 – Velp, 19 augustus 2025) was een Nederlands voetballer die doorgaans als middenvelder speelde. Laamers kwam in zijn actieve carrière uit voor FC Wageningen, Vitesse, RC Harelbeke, AA Gent en FC Nieuwkerken. Hij speelde tweemaal voor het Nederlands elftal.

Laamers werd geboren in Arnhem en groeide op in de volkswijk Klarendal. Hij begon met voetballen bij de jeugd van de Arnhemse Boys, de amateurclub waar ook zijn vader jarenlang actief was en furore maakte in het eerste elftal. Uiteindelijk maakte Laamers de overstap van de amateurclub naar de profclub FC Wageningen, waar hij twee seizoenen speelde. Vervolgens maakte hij de overstap naar Vitesse. Deze beslissing bleek achteraf succesvol. Onder leiding van de ambitieuze voorzitter Karel Aalbers maakte Vitesse een snelle opmars in het Nederlandse voetbal. Laamers groeide uit tot een vaste waarde binnen een hecht team, met onder anderen Theo Bos, Edward Sturing en John van den Brom.

In het seizoen 1988/89 speelde Laamers een belangrijke rol in het kampioenschap van Vitesse in de Eerste Divisie. Met 11 doelpunten droeg hij significant bij aan de promotie naar de Eredivisie. In het daaropvolgende seizoen (1989/90) eindigde Vitesse verrassend als vierde in de Eredivisie. Laamers’ prestaties leverden hem een uitnodiging op voor het Nederlands elftal.

Op 20 december 1989 maakte hij zijn interlanddebuut in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilië, waarin hij in de rust Ronald Koeman verving. Zijn tweede interland volgde op 28 maart 1990, toen hij in de 81e minuut inviel voor John van 't Schip in een duel tegen de Sovjet-Unie.

Datzelfde seizoen bereikte Vitesse voor het eerst sinds 1927 de finale van de KNVB Beker. Op 25 april 1990 verloor de club in De Kuip met 1–0 van PSV.

In 1992 werd Laamers door de supporters van Vitesse verkozen tot Speler van het Jaar. Gedurende zijn loopbaan bij de Arnhemse club kwam hij tot een totaal van 354 competitiewedstrijden, waarmee hij uitgroeide tot een van de meest trouwe krachten van het team. In 1996 vertrok Laamers naar het Belgische Racing Club Harelbeke. Bij zijn afscheid werd hij door Vitesse benoemd tot 'Zilveren Vitessenaar', als erkenning voor zijn verdiensten voor de club en zijn bijdrage aan het eerste elftal.

In Harelbeke presteerde Laamers goed en bereikte met de club in 1997/98 een vijfde plaats, het beste resultaat in de clubgeschiedenis. Na vier seizoenen vertrok hij naar AA Gent, waar hij weinig speeltijd kreeg en voornamelijk uitkwam voor het beloftenteam. In 2002 stapte hij over naar FC Nieuwkerken. Na één seizoen beëindigde hij in 2003 zijn profcarrière en vervolgde hij zijn loopbaan in het amateurvoetbal bij DVOV in Velp. Daar speelde hij onder meer met Huub Loeffen. Halverwege het seizoen 2004/05 werd Laamers speler-trainer en richtte zich vervolgens op het trainerschap.^[1]

Laamers kwam uit voor meerdere vertegenwoordigende jeugdelftallen en speelde twee verloren interlands voor het Nederlands elftal. Op 20 december 1989 maakte hij onder Thijs Libregts zijn debuut in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilië, die werd georganiseerd om het 100-jarig jubileum van de KNVB te vieren. Het jaar daarop kwam hij ook nog enkele minuten in actie in een nogmaals vriendschappelijke wedstrijd tegen de Sovjet-Unie.

Interlands van Martin Laamers voor  Nederland
№	Datum	Wedstrijd	Uitslag	Competitie	Goals	Minuten
Als speler van Vitesse
1	20 december 1989	Nederland –  Brazilië	0 – 1	vriendschappelijk	0	45
2	28 maart 1990	Sovjet-Unie – Nederland	2 – 1	vriendschappelijk	0	13

Na zijn actieve carrière was Laamers uitsluitend werkzaam in het amateurvoetbal; als hoofdtrainer bij DVOV en Blauw Geel '55 en als assistent-trainer bij RKHVV onder Frans Koenen. Ook was hij actief als jeugdtrainer.

Na zijn profcarrière raakte Laamers werkeloos en kampte hij met een gokverslaving. Hij wist van deze verslaving af te komen. In tegenstelling tot enkele van zijn oud-ploeggenoten, die doorgroeiden naar prominente trainersrollen, verdween Laamers grotendeels uit de landelijke schijnwerpers. Een belangrijke reden hiervoor was zijn stotterprobleem, dat hij jarenlang verborgen hield. Het zat Laamers naar eigen zeggen altijd dwars dat hij, in tegenstelling tot sommige andere oud-spelers, nooit door Vitesse werd benaderd voor een functie, bijvoorbeeld als jeugdtrainer of scout. Ondanks deze teleurstelling bleef hij een trouw bezoeker van de thuiswedstrijden van Vitesse.

In 2018 bracht Laamers met Remco Kock de autobiografie O-o-o-Oranje uit, waarin hij openlijk sprak over zijn stotteren en de impact daarvan op zijn voetbalcarrière. Hij vertelde dat hij om die reden nooit tv-interviews gaf en zich het meest op zijn gemak voelde binnen de hechte spelersgroep van Vitesse. Ter promotie van het boek trad hij op in het televisieprogramma Veronica Inside, waar hij zijn verhaal voor het eerst deelde met een groot publiek.^[2]

Laamers overleed onverwacht op 19 augustus 2025, op 58-jarige leeftijd. Hij liet vier kinderen achter. Diverse media, waaronder de televisieprogramma’s Vandaag Inside en NOS Studio Voetbal, besteedden op respectvolle wijze aandacht aan zijn overlijden. Ter ere van zijn nagedachtenis reed de rouwstoet voorafgaand aan de uitvaart langs het supportershome van Vitesse bij stadion GelreDome. Talloze Vitesse-supporters bewezen hem daar de laatste eer met brandende fakkels. Aan de voorzijde van het supportershome was een spandoek opgehangen met de tekst: “Martin, icoon voor altijd.”. Op 4 september 2025 werd in De Kuip in Rotterdam, voorafgaand aan de kwalificatiewedstrijd Nederland–Polen (1-1), een minuut stilte gehouden ter nagedachtenis aan de tweevoudig international Laamers.^[3][4][5][6] Bij Vitesse, tijdens de eerste thuiswedstrijd van het seizoen, werd in de 7e minuut een minuut lang geapplaudisseerd ter ere van de clubicoon.

Vitesse

• Lijst van spelers van Vitesse
• Lijst van spelers van FC Wageningen
• Lijst van spelers van het Nederlands voetbalelftal

• (nl) Profiel en statistieken van Martin Laamers op transfermarkt.nl