Marjolijn Prins
| Marjolijn Prins | ||||
|---|---|---|---|---|
.png) | ||||
| Geboren | 6 maart 1987 Goes | |||
| Geboorteland |  Nederland | |||
| Jaren actief | 2017-heden | |||
| Beroep | documentairemaker, filmregisseur, scenarioschrijver | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| (mul) TMDB-profiel | ||||
| ||||
Marjolijn Prins (Goes, 6 maart 1987) is een Nederlands filmregisseur, scenarioschrijver en documentairemaker.
Biografie
Marjolijn Prins werd in 1987 geboren in Goes, Zuid-Beveland. Ze volgde van 2005 tot 2009 studies beeldende kunst aan Academie Minerva te Groningen. In 2012 verhuisde Prins naar België om film te studeren en in 2016 behaalde ze haar master "documentairemaken" aan het RITCS in Brussel.[1]
In haar afstudeerfilm Mum, Me and the House volgt ze Sam (27) en zijn moeder Debbie (47) die samen een avontuurlijke reis ondernemen om de juiste behandeling voor Debbies kanker binnen de alternatieve geneeskunde te vinden. Mum, Me and the House werd vertoond op meerdere internationale filmfestivals en won in 2017 onder andere de juryprijs op het International London Documentary Festival en de publieksprijs op het Cheap Cuts Documentary Festival in Londen.[1]
De documentaires van Prins focussen zich vaak op de wereld door de ogen van kinderen, omdat kinderen volgens haar de ideale doelgroep zijn ondermeer omdat ze nog erg nieuwsgierig en onbevooroordeeld zijn. Ze regisseerde in 2020-2021 samen met Zaïde Bill twee seizoenen van de webserie Harige helden voor de Brusselse omroep BRUZZ.[2] In 2022 regisseerde ze samen met een groep jonge vluchtelingen de korte documentaire Papieren grenzen. Deze experimentele participatieve documentaire won in 2022 de "Prijs Lydia Chagoll 'Voor een glimlach van een kind'".[3]
In 2019 ontmoette Prins de acrobaten van het Amoukanama Circus, een vereniging die gevestigd is in Guinee en België (Rumbeke) en Afrikaanse en Europese circuskunsten verbindt. Op uitnodiging van de groep trok ze in januari 2019 naar Guinee waar ze de toen negenjarige Fanta ontmoette, het jongste en enige meisje in de groep. Nadat Prins enige tijd met haar doorbracht, zag ze de mogelijkheid voor een film. In de loop der jaren reisde ze met verschillende teamleden naar Guinee om de docufilm op te nemen. De film kreeg de naam Fantastique en is een hybride documentaire waarbij Fanta's verhaal verteld wordt door middel van een documentaire met een vleugje fictie. Fantastique ging in augustus 2025 in première op het Internationaal filmfestival van Locarno.[4]
Filmografie
- 2025: Fantastique (documentaire)
- 2022: Papieren grenzen (korte documentaire)
- 2020-2021: Harige helden (tv-serie, samen met Zaïde Bill)[5]
- 2016: Mum, me and the house (korte documentaire)
Prijzen en nominaties
De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Film | Uitslag |
|---|---|---|---|---|
| 2022 | Prijs Lydia Chagoll 'Voor een glimlach van een kind' | Papieren grenzen | Gewonnen | |
| 2017 | London International Documentary Festival | Beste korte film | Mum, me and the house | Gewonnen |
| Cheap Cuts Documentary Festival London | Publieksprijs | Gewonnen | ||
Externe links
- (en)
Marjolijn Prins in de Internet Movie Database - (mul) Marjolijn Prins in The Movie Database
- 1 2 Marjolijn Prins, Film Freeway, geraadpleegd op 23 oktober 2025
- ↑ Marjolijn Prins, Screen Brussels, geraadpleegd op 23 oktober 2025
- ↑ De participatieve documentaire ‘Papieren Grenzen’ wint de Prijs Lydia Chagoll ‘Voor een glimlach van een kind’, Koning Boudewijnstichting, 24 juni 2022, geraadpleegd op 23 oktober 2025
- ↑ (en) Première for the film Fantastique, amoukanama.org, 17 augustus 2025, geraadpleegd op 23 oktober 2025
- ↑ Harige helden, Dokma Films, geraadpleegd op 23 oktober 2025