Marie d'Agoult

Marie d'Agoult
Portret Marie d'Agoult (1843), door Henri Lehmann
Persoonsgegevens
Bijnaam	Comtesse d'Agoult
Volledige naam	Marie Catherine Sophie de Flavigny
Pseudoniem(en)	Daniel Stern
Geboortedatum	31 december 1805
Geboorteplaats	Frankfurt am Main, Landgraafschap Hessen-Darmstadt
Overlijdensdatum	5 maart 1876
Overlijdensplaats	Parijs
Geboorteland	Frankrijk
Handtekening
Opleiding en beroep
Beroep	schrijver,[1] salonnière, historicus, dagboekschrijver, dichter, essayist, componist, romanschrijver
Oriënterende gegevens
Jaren actief	1841-1876
Geschreven voor	Revue germanique
Werken
Bekende werken	Nélida, Mes souvenirs
Erkenning en lidmaatschap
Prijzen en onderscheidingen	Prix Thérouanne (1873)
Lijst van Franstalige schrijvers
Portaal    Literatuur

Marie Catherine Sophie, Comtesse d'Agoult, geboren Flavigny (Frankfurt am Main, 31 december 1805 – Parijs, 5 maart 1876), was een Frans schrijfster van Duitse herkomst, vaak schrijvend onder het pseudoniem Daniel Stern.

Marie was de dochter van de Franse graaf Alexandre-Victor-François de Flavigny die getrouwd was met de Duitse bankiersdochter Marie-Elisabeth Bethmann.^[2] Ze groeide op in Duitsland en in Frankrijk en genoot een aristocratische opvoeding door privé-leraren en in de Parijse kostschool van de Zusters van Sacré-Cœur (ze kreeg les in het toenmalige Hôtel Biron (momenteel het Musée Rodin).

Op 21-jarige leeftijd werd ze uitgehuwelijkt aan Charles Louis Constant Comte d'Agoult (1790–1875), met wie ze twee dochters kreeg: Louise (1828–1834) en Claire (1830–1912). Het huwelijk was niet gelukkig en in 1835 werd een scheiding uitgesproken.

Van 1835 tot 1839 leefde Marie d'Agoult samen met de vijf jaar jongere pianist en componist Franz Liszt, die toen een snel rijzende ster was. Samen kregen ze drie kinderen: Blandine (1835–1862, later gehuwd met eerste minister Émile Ollivier), Cosima (1837–1930, later gehuwd met Hans von Bülow en vervolgens Richard Wagner) en Daniel (1839–1859, een veelbelovend pianist, jonggestorven aan tuberculose). Marie was ook nauw bevriend met Frédéric Chopin, die zijn Etuden Op. 25 aan haar opdroeg.

Ze overleed in 1876 en werd begraven op de Cimetière du Père-Lachaise.

Tussen 1841 en 1846 kreeg Marie bekendheid als schrijfster van romans en verhalen:

• Hervé
• Julien
• Valentia
• Nélida (Brussel, Meline, Cans et Compagnie, 1846)

Onder het pseudoniem Daniël Stern publiceerde ze het driedelige Histoire de la Révolution de 1848 (1850-1853).

Andere werken van haar:

• Esquisses morales et politiques (1849, artikels)
• Trois journées de la vie de Marie Stuart (1856)
• Florence et Turin (1862)
• Histoire des commencements de la république aux Pays-Bas (1872)
• Mes souvenirs (1877, postuum).

Marie d'Agoult werd vele malen geportretteerd gedurende haar leven, onder meer door:

• Charles Dupêchez
• Théodore Chassériau
• Henri Lehmann (1814-1882)
• Ze is ook afgebeeld op een olieverf-op-hout-schilderij uit 1840 van de Oostenrijkse schilder Josef Franz Danhausser (1805-1845) als luisteraar van Franz Liszt die op een Conrad Graf piano speelt. Op hetzelfde schilderij is ook Alexander Dumas père, George Sand, de nog baardloze Victor Hugo, NiccolòPaganini en Gioachino Rossini afgebeeld in een fictieve setting.^[3]

Het leven van Marie d'Agoult en haar relatie met Franz Liszt werd meerdere malen verfilmd:

• Song Without End (1960), Geneviève Page als Marie en Dirk Bogarde als Liszt.
• Lisztomania (1975), door Ken Russell, met Fiona Lewis als Marie en Roger Daltrey als Liszt.
• Impromptu (1991), door James Lapine, met Bernadette Peters als Marie Julian Sands als Liszt en Hugh Grant als Chopin.