Marie-Françoise Nicaise

Marie-Françoise Nicaise (Charleroi, 20 juni 1958) is een voormalig Belgisch politica voor de liberale MR.

Nicaise was de tweede voormalige echtgenote van Daniel Ducarme en is de stiefmoeder van Denis Ducarme, beiden ministers voor de MR.^[1]

In 1981 studeerde ze af als licentiaat in de rechten aan de Université Catholique de Louvain en ging aan de slag als advocate. Ze maakte naam door in verschillende markante processen te pleiten, met name voor het Hof van assisen, zoals dat van de bende van de Borinage in 1988, die verkeerdelijk werden gelinkt aan de Bende van Nijvel. Ze was ook de advocate van de beruchte zedendelinquent Marc Dutroux toen die in 1989 voor het eerst werd veroordeeld voor de ontvoering en verkrachting van vijf meisjes. Nicaise pleitte ook in andere grote criminele dossiers, zoals het proces Taflan-bis, een dossier rond zwaar banditisme, voor het assisenhof van Henegouwen in de jaren 2000.

Nicaise werd al vroeg aangetrokken door de politiek en militeerde voor de liberalen, als aanhanger van de politieke ideeën van de toenmalige PRL-voorman Jean Gol. Van 1989 tot 1994 zetelde ze in de OCMW-raad van de stad Thuin, waar ze vervolgens van 2006 tot 2018 gemeenteraadslid was. In september 2011 kwam ze als schepen van Financiën, Burgerlijke Stand en Begraafplaatsen in het bestuurscollege van Thuin terecht. Na de verkiezingen van oktober 2012 behield ze deze bevoegdheden en werd ze tevens schepen van Mobiliteit en Pensioenen. Na haar aanstelling als parlementslid in juni 2014 liet Nicaise zich verhinderd verklaren als schepen. Nadat er in verschillende dossiers onoverbrugbare meningsverschillen waren gerezen tussen de MR en de PS van burgemeester Paul Furlan, werden de liberalen in maart 2017 uit het college van burgemeester en schepenen gezet. Nicaise werd daarop de leider van de oppositie in Thuin. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018 werd zij herverkozen als gemeenteraadslid van Thuin, maar ze nam onmiddellijk ontslag om haar dochter, Louise Ducarme, de kans te geven om te zetelen.^[2]

Bij de Waalse verkiezingen van mei 2014 stond Nicaise als eerste opvolger op de MR-lijst in het arrondissement Thuin. Omdat de verkozen Yves Binon een onvoldoende hoge penetratiegraad had behaald om het burgemeesterschap in Ham-sur-Heure-Nalinnes te combineren met de functie van parlementslid en vervolgens verzaakte aan zijn parlementaire mandaten, kon ze in juni 2014 beëdigd worden als lid van het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap. In het Waals Parlement was Nicaise van 2014 tot 2017 lid van de commissie Werk en Opleiding en zetelde ze van 2017 tot 2019 in de commissie Sociale Actie, Gezondheid en Openbaar Ambt, waarvan ze van 2018 tot 2019 ondervoorzitter was. Ze legde zich toe op dossiers als lokale mobiliteitsprojecten in Thudinië, de hervorming van arbeidsbemiddelingsprogramma's, de hervorming van het rijbewijs en re-integratie op de werkvloer. In het Parlement van de Franse Gemeenschap was Marie-Françoise Nicaise ondervoorzitter van de commissie Jeugdhulp, Justitiehuizen en Promotie van Brussel, die vanaf 2016 tevens bevoegd was voor Sport en vanaf januari 2019 belast was met Jeugd. Ze nam er deel aan de debatten over het Excellentiepact, de hervorming van het middelbaar onderwijs, en legde zich toe op jeugdhulp. Nicaise bleef parlementslid tot aan de verkiezingen van mei 2019 en was toen geen kandidaat meer.

1. ↑ "sa seconde épouse Marie-Françoise Nicaise dont il est également divorcé", in: Marc Vanesse, " Le désordre privé d'un homme public", Le Soir, 25 februari 2004. Gearchiveerd op 15 juni 2024.
2. ↑ "La demi-soeur de Denis Ducarme siège à Thuin", La Libre Belgique, 19 oktober 2018

• (fr) Biografie Marie-Françoise Nicaise op connaitrelawallonie.be.