Marianne Saenen

Marianne Saenen (Angleur, 28 november 1949) is een Belgisch politica voor Ecolo.

Geboren in het Luikse, bracht Saenen haar jeugd door in Belgisch Congo, tot zij en haar ouders na de onafhankelijkheid van de Democratische Republiek Congo in 1960 het land moesten verlaten. Haar adolescentie speelde zich af in de Verenigde Staten van Amerika, waar ze haar middelbare studies voltooide aan de Fairfox High School in de staat Virginia. Nadien keerde ze terug naar België om hogere studies aan te vatten en in 1971 behaalde ze in Luik een graduaat in de verpleegkunde. Nadat ze in 1976 jong weduwe was geworden, verliet Saenen Luik en verhuisde ze naar Huppaye in Waals-Brabant.

Tussen 1971 en 1977 werkte Saenen als verpleegster in verschillende ziekenhuizen, achtereenvolgens in de Sint-Pieterskliniek in Ottignies (1971-1972), de kliniek van het NAVO-commandocentrum SHAPE in Casteau (1972-1973), het Beiers Hospitaal in Luik (1973-1977) en het Neurologisch Centrum van Fraiture-en-Condroz (1975-1977). Van 1977 tot 1978 en opnieuw van 1982 tot 1989 werkte ze als thuisverpleegster voor het Wit-Gele Kruis en tussen 1978 en 1982 was ze als secretaresse verbonden aan het Sint-Pietersziekenhuis in Brussel. In 1989 verliet Saenen de medische sector om aan de slag te gaan bij de Université Catholique de Louvain (UCL), waar ze tot in 2009 werkte als secretaresse, financieel beheerder en vertaalster voor enerzijds een onderzoekseenheid in katalyse en anderzijds het departement Internationale Betrekkingen. In 2007 behaalde Saenen nog een master aan de Open Faculteit voor Economisch en Sociaal Beleid van de UCL.

Ze engageerde zich in de erfgoed- en natuurbeschermingsvereniging Les onze clochers en nadat ze een kind verloor in een auto-ongeval, zette ze zich tevens geregeld in voor mobiliteitsdossiers en verkeersveiligheid en werd ze actief in de lokale vereniging voor verkeersveiligheid in Ramillies. Ook was Saenen actief in de bijstand voor mensen zonder papieren. Via dit engagement verzeilde ze in de partij Ecolo, waarvoor ze vanaf 1991 opkwam bij verschillende verkiezingen. In september 1999 trad Saenen toe tot de gemeenteraad van Ramillies, waarin ze tot in juni 2009 bleef zetelen. Van december 2012 tot december 2020 was Saenen opnieuw gemeenteraadslid van de Waals-Brabantse gemeente. Daarnaast was Saenen van 2002 tot 2010 regionaal secretaris van de Ecolo-afdeling van Waals-Brabant.

Bij de Waalse verkiezingen van juni 2009 werd Saenen vanop de tweede plaats van de Ecolo-lijst in de kieskring Nijvel verkozen in het Waals Parlement en in het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar ze tot in mei 2014 bleef zetelen. In het Waals Parlement was zij van 2009 tot 2014 lid van de commissie Energie, Huisvesting, Openbaar Ambt en Wetenschappelijk Onderzoek en zetelde zij van 2013 tot 2014 in de commissie Algemene Zaken, Administratieve Vereenvoudiging, Europese Fondsen en Internationale Betrekkingen. Ze legde zich toe op dossiers als de voorbereiding van de herdenkingen voor honderd jaar Eerste Wereldoorlog, de situatie van mensen zonder papieren en toerisme, alsook diende ze een voorstel in om voedingsinformatie aan te bieden bij de maaltijden aangeboden in belangrijke toeristische hotspots. In het Parlement van de Franse Gemeenschap was Saenen dan weer ondervoorzitter van de commissie Internationale Betrekkingen, Europese Aangelegenheden en Algemene Zaken. Bij de Waalse verkiezingen van mei 2014 bekleedde zij de onverkiesbare plek van lijstduwer op de Ecolo-lijst in Nijvel, waarmee haar parlementaire loopbaan ten einde kwam.

• (fr) Biografie Marianne Saenen op connaitrelawallonie.be.