Maria Grever

Maria Grever
Grever in 2015
Persoonlijke gegevens
Volledige naam	Maria Christina Rosalia Grever
Geboortedatum	27 juli 1953
Geboorteplaats	's-Hertogenbosch
Beroep	historicus,[1] academisch docent[1]
Lid van	Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen
Academische achtergrond
Proefschrift	Strijd tegen de stilte. Johanna Naber (1859-1941) en de vrouwenstem in geschiedenis (1994)
Promotor(s)	Willy Jansen
Wetenschappelijk werk
Vakgebied(en)	geschiedenis
Universiteit	Erasmus Universiteit Rotterdam
Soort hoogleraar	hoogleraar
Bekende werken	Transforming the public sphere; The Dutch National Exhibition of Women's Labor in 1898 (2004)

Maria Grever ('s-Hertogenbosch, 27 juli 1953) is een Nederlands historica. Zij werkte van 2000 tot en met 2020 als hoogleraar Theorie en Methoden van de Geschiedenis en als directeur van het Centrum voor Historische Cultuur aan de Erasmus School of History, Culture and Communication van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Sinds 1 september 2020 is zij research fellow van het NL-Lab KNAW Humanities Cluster (Huygens Instituut).

Maria Grever studeerde economische en sociale geschiedenis te Nijmegen (in 1981 afgestudeerd) en promoveerde daar in 1994 cum laude op een intellectuele biografie van de historica Johanna Naber. Aan de Erasmus Universiteit ontwikkelde zij met haar team onderzoek naar de veranderende betekenis van het verleden voor mensen sinds de late achttiende eeuw: enerzijds de vormgeving van collectief geheugen via tradities, rituelen, onderwijs en erfgoed, anderzijds de constructie en circulatie van historische kennis. Sinds die tijd publiceert zij over historisch besef, collectieve herinnering en nationale identiteit; erfgoed en geschiedenisonderwijs; politieke cultuur, monarchie en gender.

Dit onderzoek heeft geresulteerd in de formulering van een metahistorisch model over "historische cultuur" waarin drie interactieve analyseniveaus de dynamische omgang met het verleden inzichtelijk maken: historische verhalen en performatieve representaties (periodes, personen, gebeurtenissen); herinneringsinfrastructuren die het mogelijk maken om kennis over het verleden te delen met anderen (academische geschiedenis, onderwijs, musea, monumenten, jaarlijkse herdenkingen); geschiedconcepties die uitdrukking geven aan visies op de verhouding verleden, heden, toekomst (vooruitgang, neergang, eschatologie, cyclische tijd). Het concept historische cultuur omvat wetenschap en populaire cultuur, materiële en immateriële articulaties, en de interacties tussen menselijk handelen en traditie.

Vanuit deze benadering heeft zij als hoofdaanvrager diverse onderzoeksprojecten geleid, zoals de productie en canonisering van historische kennis, inclusief constructies van nationale identiteit (NWO; WRR); de betekenis van erfgoed over slavernij en WOII in regulier geschiedenisonderwijs (NWO); de omgang met gevoelig oorlogsverleden in populaire genres als informele kennisverwerving (Erfgoed Nederland; EUR). Zie ook de NWO-projecten, zoals: Paradoxes of De-Canonization. New Forms of Cultural Transmission in History (2004-2006), Heritage education, plurality of narratives and shared historical knowledge,^[2] en het project Historical scholarship and school history: national narratives in Dutch and English textbooks, 1920-2010.^[3]

In de periode 1992-1998 was zij bestuurslid en vicevoorzitter van het Internationaal Informatiecentrum en Archief voor de Vrouwenbeweging (IIAV, thans Atria, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis); van 1995-2000 was zij voorzitter van de Vereniging voor Vrouwengeschiedenis (Vereniging voor Gendergeschiedenis) (VVG); van 1997-2008 lid van de redactie en redactievoorzitter van het Tijdschrift voor Geschiedenis; van 2003-2010 lid en bestuurslid van de Sociaal-Wetenschappelijke Raad; van 2007 tot in 2010 was zij bestuurslid en vicevoorzitter van de Stichting Erfgoed Nederland; van 2007-2017 lid en voorzitter van NIOD, Wetenschapscommissie (KNAW); van 2007-2017 bestuurslid van de Stichting Praemium Erasmianum; van 2017-2023 was zij lid van de Raad van Geesteswetenschappen. Daarnaast was zij opleidingsdirecteur geschiedenis en lid van het faculteitsbestuur ESHCC (2002-2007). Van 2017 tot 2020 was zij hoofd van de afdeling Geschiedenis ESHCC.

Andere activiteiten:

• sinds 2010 lid van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen (KNAW)
• coördinator Research Network Theory of History, Huizinga Research School^[4]
• voorzitter Commissie Geschiedenis en Letteren (Cultuurfonds)
• als KNAW-lid schreef zij in 2023 samen met een speciale commissie het KNAW-adviesrapport "Wankele sokkels. Omstreden monumenten in de openbare ruimte"^[5]
• bestuurslid 4 en 5 mei Comité Nijmegen^[6]

• 1996: SNS-Bankprijs voor de beste dissertatie van de Katholieke Universiteit Nijmegen in de periode 1994-1996.
• 1997: Huib de Ruyterprijs van de Vereniging van Geschiedenisdocenten in Nederland (VGN) vanwege haar inspaningen om de afstand tussen hoger en voortgezet onderwijs te verkleinen en om vrouwengeschiedenis in hoger en voortgezet onderwijs een volwaardige plaats te geven.
• 1998: onderscheiden als officier in de Orde van Oranje-Nassau vanwege uitzonderlijke prestaties op het (inter)nationale gebied van de academische geschiedenis, het geschiedenisonderwijs, de vrouwenemancipatie en het leveren van uitmuntende diensten aan de samenleving.
• 2013: Honorary Board Member EUROCLIO European Association of History Educators, www.euroclio.eu/new/index.php/honorary-board
• 2015 ENVH Athena Award van het College van Bestuur van de Erasmus Universiteit als erkenning voor uitmuntende bijdrage aan de bevordering van vrouwelijk talent binnen de wetenschap in het algemeen en de Erasmus Universiteit in het bijzonder.