Margrethe Mather
| Margrethe Mather | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Salt Lake City, 4 maart 1886 | |||
| Overleden | Los Angeles, 25 december 1952 | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | Fotografe | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Rechten | auteursrechten op oeuvre verlopen | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Archieflocatie(s) | Amerikaans kunstarchief,[1] Smithsonian-instituut | |||
| Werken in collectie | National Gallery of Canada, Nelson-Atkins Museum of Art, Museum of Modern Art, Metropolitan Museum of Art,[2] San Francisco Museum of Modern Art,[3] Stedelijk Museum Amsterdam,[4] J. Paul Getty-museum, National Portrait Gallery, Smithsonian American Art and Portrait Gallery-bibliotheek, National Museum of American History, Smithsonian-instituut | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
Media op  Wikimedia Commons | ||||
| ||||
Margrethe Mather, eigenlijk Emma Caroline Youngreen (4 maart 1886 – 25 december 1952) was een Amerikaans fotografe en enige tijd model, leerlinge en minnares van Edward Weston.
Persoonlijk leven
Mather werkte in haar jonge jaren waarschijnlijk als prostituee[5] en ontmoette in 1913 de gehuwde fotograaf Edward Weston. Mather werd zijn model, leerlinge en snel ook zijn minnares. Tien jaar lang werkten beiden intensief samen en maakten gezamenlijk de omslag van picturalisme (softfocus) naar moderne fotokunst (scherpe focus). Mather toonde zich een begaafd fotografe met een grote experimenteerdrift (vooral op het gebied van licht en vormen), die zich al snel met het niveau van Weston kon meten.
Aan de relatie en samenwerking tussen Mather en Weston kwam een einde in 1923, toen Weston zijn nieuwe geliefde Tina Modotti achterna reisde naar Mexico-Stad. Mather huwde vervolgens haar veel jongere model William Justema, die later haar memoires zou schrijven. Haar laatste expositie vond plaats in 1931 in San Francisco: een presentatie van honderden foto’s van schelpen, kettingen en kralen, steeds gearrangeerd in strakke, repeterende patronen, op een wijze zoals dat later ook wel in de industrie werd gedaan bij het maken van nieuwe ontwerpen.
Externe links
Literatuur
- W.W. Norton: Margrethe Mather and Edward Weston: A Passionate Collaboration, 2001, ISBN 0393041573
Noot
- ↑ https://n2t.net/ark:/65665/mw9a54b86f0-7ae0-44f4-85a7-ef3e348ab9a6; geraadpleegd op: 8 januari 2025; Smithsonian Institution-identificatiecode voor object: AAADCD_coll_210151.
- ↑ Metropolitan Museum of Art; geraadpleegd op: 13 augustus 2020; The Met-identificatiecode voor object: 263540.
- ↑ San Francisco Museum of Modern Art online-collectie; geraadpleegd op: 23 juni 2021; SFMOMA-identificatiecode voor kunstenaar: Margrethe_Mather.
- ↑ Office in Hollywood. Geraadpleegd op 7 september 2021.
- ↑ cf. W.W. Norton