Marcel Cheron

Marcel Cheron
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemeen
Volledige naam	Marcel Cheron
Geboortedatum	10 augustus 1957
Geboorteplaats	Itter
Kieskring	Waals-Brabant
Regio	Wallonië
Land	België
Partij	SeP / Ecolo
Functies
1989-1991	Federaal secretaris Ecolo
1989-1991	Gemeenteraadslid Nijvel
1991-1995	Volksvertegenwoordiger
1991-1995	Lid Waalse Gewestraad
1991-1995	Lid Raad van de Franse Gemeenschap
1992-1994	Secretaris Raad van de Franse Gemeenschap
1994-1995	Fractieleider Raad van de Franse Gemeenschap
1995-2014	Waals Parlementslid
1994-1995	Lid Parlement van de Franse Gemeenschap
1994-1995	Fractieleider Parlement van de Franse Gemeenschap[1]
1999-2003	Gemeenschapssenator
2004-2005	Gemeenschapssenator
2006-2012	Gemeenteraadslid Nijvel
2007-2014	Gemeenschapssenator[2]
2014-2019	Volksvertegenwoordiger
Portaal    Politiek

Marcel Cheron (Itter, 10 augustus 1957) is een voormalig Belgisch politicus voor de SeP en vervolgens Ecolo.

Cheron behaalde in 1980 het diploma van licentiaat geschiedenis aan de UCL. Na zijn studies was hij enkele maanden actief als leraar geschiedenis en tussen 1981 en 1989 was hij als wetenschappelijk onderzoeker en expert betrokken bij de renovatie van de meubelstukken van de Sint-Gertrudiskerk van Nijvel.

Hij militeerde eerst bij de progressieve christelijke arbeidersbeweging Solidarité et Participation (SeP) en vervoegde vervolgens de rangen van Ecolo, de partij waarvoor hij in oktober 1988 werd verkozen tot gemeenteraadslid van Nijvel. Van 1989 tot 1991 was hij federaal secretaris en samen met Jacky Morael woordvoerder van de partij. In november 1991 werd Cheron verkozen tot volksvertegenwoordiger voor het kiesarrondissement Nijvel en oefende dit mandaat uit tot in mei 1995. Na zijn verkiezing in de Kamer nam hij conform de statuten van zijn partij ontslag als federaal secretaris en woordvoerder van Ecolo en als gemeenteraadslid van Nijvel. Als gevolg van de toen bestaande dubbelmandaten zetelde hij in de periode 1992-1995 van rechtswege ook in de Raad van de Franse Gemeenschap en de Waalse Gewestraad. In de Kamer nam Cheron zitting in de commissie Binnenlandse Zaken, Algemene Zaken en Openbaar Ambt en in de Waalse Gewestraad was Cheron lid van de commissies Binnenlandse Aangelegenheden, Openbaar Ambt en Begroting en de commissie Ruimtelijke Ordening, Erfgoed en Transport en zetelde hij van 1992 tot 1993 in de onderzoekscommissie naar de grootschalige afvaltrafiek richting Wallonië, waaruit hij uit ontevredenheid over de gebrekkige resultaten ontslag nam. In de Raad van de Franse Gemeenschap werd Cheron actief in de commissie Financiën en Algemene Zaken en was hij van 1992 tot 1994 secretaris en van 1994 tot 1995 fractieleider voor zijn partij. Hij legde zich er toe op de dossiers rond cultuur, onderwijs en audiovisuele media en institutionele zaken. In 1993 was hij nauw betrokken bij de totstandkoming van het Sint-Michielsakkoord, die België omvormde tot een volwaardige federale staat.

Na de verkiezingen van mei 1995, waarbij het Waals Parlement en het Vlaams Parlement voor het eerst rechtstreeks werden verkozen, opteerde Cheron voor het gewestelijke niveau en werd hij voor het arrondissement Nijvel verkozen in het Waals Parlement, waar hij tot in mei 2014 bleef zetelen. In dezelfde periode zetelde Cheron in het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar hij van 1995 tot 2014 fractievoorzitter was voor Ecolo. In het Waals Parlement werd hij in de legislatuur 1995-1999 lid van de commissies Ruimtelijke Ordening, Stedenbouw, Erfgoed, Transport en Openbare Werken, in het Parlement van de Franse Gemeenschap was Cheron lid van de commissies Hoger Onderwijs en Wetenschapsbeleid (1995-2009), Financiën en Begroting (1999-2014), die tevens van 1999 tot 2009 bevoegd was voor Algemene Zaken en van 2004 tot 2014 voor Sport.

Daarnaast zetelde hij driemaal als gemeenschapssenator in de Senaat: van juli 1999 tot mei 2003, van juli 2004 tot november 2005 en van juli 2007 tot mei 2014. Tijdens zijn periode in de Senaat was hij van 1999 tot 2003 en van 2007 tot 2014 lid van de commissie Institutionele Aangelegenheden en maakte hij van 1999 tot 2001 deel uit van de intergouvernementele en interparlementaire conferentie voor institutionele vernieuwing. Hij was eveneens betrokken bij het opstellen van het Lambermontakkoord en droeg intensief bij aan de onderhandelingen over de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. In 2008 maakte hij deel uit van de groep van achttien mandatarissen die, onder voorzitterschap van Yves Leterme, een nieuwe staatshervorming onderhandelden. Tijdens de langdurige regeringsonderhandelingen van 2010-2011 was hij een van de medeonderhandelaars van het in oktober 2011 afgesloten Vlinderakkoord, dat leidde tot de zesde staatshervorming en onder andere de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde, de hervorming van de financieringswet, de overheveling van verschillende bevoegdheden naar de deelstaten en een grondige hervorming van de Senaat bevatte.

Van 2006 tot 2012 was Cheron opnieuw gemeenteraadslid van Nijvel. In mei 2014 werd hij voor de kieskring Waals-Brabant opnieuw verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar hij tot in mei 2019 bleef zetelen en deel ging uitmaken van de commissies Infrastructuur, Verkeer en Overheidsbedrijven en Herziening van de Grondwet en Hervorming van de Instellingen. Bij de federale verkiezingen van mei 2019 kwam Cheron niet meer op en verliet hij na bijna dertig jaar de nationale politiek.

• 2010: Ridder in de Leopoldsorde^[3]
• 2019: Grootofficier in de Leopoldsorde^[4]