Maniq
| Maniq | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Maniq (1923) | ||||
| Totale bevolking | 300-350 | |||
| Verspreiding | Zuid-Thailand | |||
| Taal | Kensiu, Ten’edn | |||
| Geloof | Animisme | |||
| ||||
De Maniq of Mani zijn een etnische groep in Thailand die tot de Negrito-volkeren gerekend wordt. Ze zijn in Thailand beter bekend als de Sakai (Thai: ซาไก), een denigrerende term die "barbaren" betekent. Zij zijn de enige Negrito’s in Thailand en spreken een verscheidenheid aan verwante Aslitalen, voornamelijk Kensiu en Ten’edn, die geen standaardschriftsystemen hebben.
In Thailand woont de Maniq-minderheid in de zuidelijke provincies Yala, Narathiwat, Phatthalung, Trang en Satun.
Genetica
Bij de Maniq is een balancerende selectie vastgesteld in genen die verband houden met reukreceptoren en het immuunsysteem (met name in de Humaan leukocytenantigeen-regio). In het laatste geval vond deze selectie plaats dankzij het voordeel van genetische diversiteit in een omgeving rijk aan pathogenen (zoals de regenwouden waar de Maniq leven), om bescherming te bieden tegen een breed scala aan bedreigingen.
Kenmerken
De Maniq zijn een gemeenschap van jagers-verzamelaars. Ze bouwen tijdelijke hutten van bamboe met daken van bananenbladeren. Ze jagen op veel soorten dieren en consumeren veel verschillende soorten groenten en fruit. Ze dragen eenvoudige kleding gemaakt van materialen zoals bamboebladeren. Ze zijn bekend met veel verschillende soorten medicinale planten.
De directeur-generaal van de afdeling Rechten en Vrijheden van het ministerie van Justitie van Thaliand verklaarde dat de Maniq in twee groepen worden ingedeeld op basis van hun woonplaats. De eerste groep woont in het Titiwangsa-gebergte in Yala en Narathiwat, terwijl de tweede groep in het Banthat-gebergte in Phatthalung, Trang en Satun woont.
De huidige schattingen van de omvang van de bevolking variëren van 300 tot 350 mensen, terwijl deze volgens schattingen van vóór 1960 nog slechts 100 tot 300 mensen bedroeg.
Geschiedenis
De Maniq behoren tot de vroegst bekende bewoners van Zuidoost-Azië. Ze maken deel uit van de bredere groep die historisch bekendstaat als "Negritos", waartoe ook de Semang uit Maleisië, de Aeta uit de Filipijnen en de Andamanezen uit India behoren. Aangenomen wordt dat deze groepen afstammelingen zijn van de eerste moderne mensen die ongeveer 50.000 tot 60.000 jaar geleden vanuit Afrika migreerden en een zuidelijke kustroute naar Azië volgden.
In de loop der tijd pasten deze populaties zich aan de diverse beboste omgevingen in de regio aan, waarbij ze hun eigen culturele en genetische afstamming behielden. Terwijl latere migratiegolven, zoals die van de Austroaziatisch en Austronesisch sprekende volkeren, landbouw en nieuwe technologieën met zich meebrachten, bleven groepen zoals de Maniq relatief geïsoleerd, waardoor hun voedselverzamelende levensstijl en mondelinge tradities behouden bleven.
Het Banthatgebergte werd in de jaren 70 een uitvalsbasis voor een communistische opstand in Thailand en daarmee een strijdtoneel tussen communistische guerrillastrijders en Thaise regeringstroepen. Vooral in de jaren 1975-1977 werden de opstandelingen hard getroffen door grond- en luchtaanvallen. De Maniq leden zwaar onder deze oorlog, omdat de regeringstroepen de rook van de Maniq-kampvuren vaak aanzagen voor opstandelingenactiviteiten. De inwoners van de provincies Trang en Phatthalung moesten uitwijken naar het beschermde gebied van het district Thoungwan in de provincie Satun.
Tijdens veldtochten in 1995 en 1996 werd de bezetting van tien rotsschuilplaatsen en negen boskampen geregistreerd. Deze behoren allemaal tot het huidige systeem van tot honderd verschillende leefgebieden, die gedurende een jaar door Mani-groepen worden bewoond in de beboste regio van de provincies Trang, Satun en Phatthalung.
Tegenwoordig worden de Maniq nog steeds geconfronteerd met uitdagingen op het gebied van landrechten, cultuurbehoud en veranderingen in het milieu.
Migratie
Af en toe verhuizen Mani-clans naar een nieuw gebied. Jagers worden eropuit gestuurd om het terrein te verkennen en een plek te vinden waar hun clan een kamp kan opzetten. Wanneer een plek is gevonden, keren de jagers terug naar hun clan om hen naar hun nieuwe thuis te brengen.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Maniq people op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
.jpg)