Maggy Yerna

Maggy Yerna (Luik, 8 oktober 1953) is een Belgisch socialistisch politica.

Yerna studeerde in 1977 af als licentiate en geaggregeerde in de sociologie aan de Universiteit Luik. Van 1977 tot 1978 was ze verbonden aan het secretariaat van de Commissie voor de Status van Vrouwen binnen de Verenigde Naties en van 1978 tot 1985 werkte ze als secretaresse van de Luikse schepen Gilberte Evrard, waarna ze twee jaar lang ambtenaar was voor de Dienst voor de Overzeese Sociale Zekerheid. Nadat ze was geslaagd voor een toelatingsexamen voor De Post werkte ze vanaf 1987 als postinspecteur belast met de reorganisatie van de Luikse kantoren en sorteercentra, tot ze in 1989 met politiek verlof ging.

Yerna was vanaf de jaren 1970 socialistisch militant. In 1985 was ze voor de PS kandidaat bij de federale verkiezingen van dat jaar in het arrondissement Luik, maar ze werd niet verkozen door het spel van de apparentering, waardoor er nipt een zetel naar het arrondissement Verviers ging.^[1]

In oktober 1988 werd Yerna verkozen tot gemeenteraadslid van Luik. Van april 1989 tot mei 1995 was ze er OCMW-voorzitter en in die hoedanigheid leidde ze een grondige herstructurering van de Luikse kantoren van het OCMW in goede banen. Na het ontslag van burgemeester Edouard Close was ze tevergeefs kandidaat om hem op te volgen. Daarna ondersteunde ze de kandidatuur van Jean-Maurice Dehousse, maar het was uiteindelijk Henri Schlitz die werd voorgedragen als de nieuwe burgemeester van de stad. In januari 1993 trad Yernatoe tot het bestuur van de PS-federatie van het arrondissement Luik.

Bij de eerste rechtstreekse Waalse verkiezingen van mei 1995 werd Yerna verkozen voor het arrondissement Luik. Ze nam vervolgens ontslag als OCMW-voorzitter om in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap te zetelen. In de eerste assemblee werd ze ondervoorzitter van de commissie Sociale Actie, Huisvesting en Gezondheid en ging ze zetelen in de commissie Technologische Ontwikkeling, Onderzoek, Werk en Opleiding en in de tweede assemblee trad ze toe tot de commissies Sociale Zaken, Gezondheid, Sport en Jeugdhulp (1995-1999) en Cultuur, Media en Bioscopen (1997-1999). In 1997 was Yerna kandidaat om Guy Spitaels op te volgen als voorzitter van het Waals Parlement, maar de functie ging uiteindelijk naar haar partijgenoot Yvon Biefnot. In juni 1999 kwam zij niet meer op bij de Waalse verkiezingen, maar bij de federale verkiezingen. Ze werd verkozen en zetelde vervolgens tot in februari 2001 in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar ze actief was in de commissie Sociale Zaken.

Ze nam ontslag uit de Kamer nadat ze in januari 2001 toetrad tot het schepencollege van Luik, als schepen van Economische Ontwikkeling, Handel, Gemeentepersoneel, Tewerkstelling en Huisvesting. Ze oefende deze bevoegdheden uit tot in december 2012. Sinds 2012 is ze schepen van Economische Ontwikkeling en Huisvesting, waarbij ze tot in december 2024 tevens bevoegd was voor Ruimtelijke Ordening. Tevens nam Yerna verschillende bestuursmandaten op: bij de Haven van Luik, van 2007 tot 2009 en van 2019 tot 2025 bij IGIL (de Luikse intercommunale voor vastgoedbeheer) en van 2006 tot 2009 bij distributienetbeheerder Intermosane. Daarnaast is ze sinds 2013 voorzitter van de raad van bestuur van de sociale huisvestingsmaatschappij La Maison liégeoise en voorzitter van de raad van bestuur van ISoSL, de Luikse intercommunale voor gespecialiseerde zorg.

Bij de Waalse verkiezingen van juni 2009 was Yerna eerste opvolger in het arrondissement Luik. Omdat de verkozen Willy Demeyer verzaakte aan zijn mandaat, kon ze opnieuw zitting nemen in het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap. In het eerste parlement ging ze zetelen in de commissie Energie, Huisvesting, Openbaar Ambt en Wetenschappelijk Onderzoek en in het tweede parlement werd ze lid van de commissie Hoger Onderwijs. Naar aanleiding van de goedkeuring van de gedeeltelijke decumul in het Waals Parlement, die vanaf de verkiezingen van mei 2014 zou ingaan, besloot ze in oktober 2013 vroegtijdig op te stappen als parlementslid ten voordele van Christie Morreale.

• Encyclopédie du Mouvement wallon, Parlementaires et ministres de la Wallonie (1974-2009), t. IV, Namen, Institut Destrée, 2010.