Murk Daniël Ozinga

M.D. Ozinga
Persoonsgegevens
Volledige naam	Murk Daniël Ozinga
Geboortedatum	10 november 1902
Geboorteplaats	Pernis, 10 november 1902
Overlijdensdatum	21 mei 1968
Overlijdensplaats	Utrecht
Opleiding en beroep
Beroep	kunsthistoricus (bouwkunst)
Erkenning en lidmaatschap
Prijzen en onderscheidingen	Dr. Wijnaendts Francken-prijs (1939)[1]
Dbnl-profiel
RKD-profiel
Portaal    Kunst & Cultuur Onderwijs

Murk Daniël Ozinga (Pernis, 10 november 1902 - Utrecht, 21 mei 1968) was hoogleraar kunstgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht, gespecialiseerd in de architectuurgeschiedenis. Vanaf 1926 was hij actief bij het Rijksbureau voor de Monumentenzorg (later RCE). Hier leverde hij een belangrijke bijdrage aan de beschrijving van de 'Nederlandse Monumenten van Geschiedenis en Kunst'. In 1939 ontving hij de Dr. Wijnaendts Francken-prijs.

Ozinga's voorganger en de eerste hoogleraar architectuurgeschiedenis, George Charles Labouchere, was na de oorlog veroordeeld en gevangen gezet vanwege zijn collaboratie met het Duitse bewind. Het ministerie van onderwijs gaf aan Jan Gerrit van Gelder de opdracht om de kunsthistorische studie in Utrecht weer aanzien te geven. Hij zorgde ervoor dat Ozinga in 1947 werd benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan het Kunsthistorisch Instituut. Ozinga's inaugurele rede luidde: Mythe en ratio in de verklaring der middeleeuwse architectuurgeschiedenis (1948). In 1958 werd hij bevorderd tot hoogleraar. In datzelfde jaar werd hij ook benoemd tot voorzitter van de Nederlandse Oudheidkundige Bond.

Ozinga's belangrijkste werk was De protestantsche kerkenbouw in Nederland: van Hervorming tot Franschen tijd uit 1929. Hierin probeert hij de vraag te beantwoorden of er in Nederland een specifieke protestantse architectuur heeft bestaan. Het boek geeft een inventarisatie van de kerken die in Nederland ten tijde van de Republiek zijn gebouwd voor de protestantse eredienst.

Een aantal studiebezoeken aan de Nederlandse Antillen resulteerden in 1959 in zijn boek De monumenten van Curaçao in woord en beeld, en in 1961 in een proeve voor een monumentenlijst van Suriname.

• Murk Daniel Ozinga, Mythe en ratio in de verklaring der middeleeuwse architectuurgeschiedenis (Utrecht: H. Kemink en Zoon, 1948).
• 'Gesprek met prof.dr. M.D. Ozinga', in Co-bouw, 31-1-1963, pp. 5-6.
• William Heckscher en Karla Langedijk, 'Bibliografie van de geschriften van M.D. Ozinga (tot 1962)', in: Opus Musivum: een bundel studies aangeboden aan M.D. Ozinga ter gelegenheid van zijn zestigste verjaardag (Assen, 1964), pp. 475-501.
• William Heckscher, 'Murk Daniël Ozinga, een biografische schets vooraf', in: Opus Musivum: een bundel studies aangeboden aan M.D. Ozinga ter gelegenheid van zijn zestigste verjaardag (Assen, 1964), pp. 469-473.
• Pieter Singelenberg, 'Murk Daniël Ozinga als onderzoeker, in Simiolus 2 (1967/68), pp. 114-116.
• R. Meischke, 'M.D. Ozinga, fel strijder voor onze monumenten', in Nieuwe Rotterdamsche Courant, 8-6-1968. Wekelijks bijvoegsel, p. 9.

1. ↑ http://www.dutchheights.nl/prijzen/dr-wijnaendts-francken-prijs; Dutch Heights; geraadpleegd op: 20 mei 2024; genoemd als: M.D. Ozinga.