Luna Zegers

Zegers groeide op in een muzikaal Brabants gezin: haar vader en zus speelden piano, haar moeder zong in een klassiek koor, en haar vader was dirigent en arrangeur van een jongerenkoor. Zegers begon haar muzikale carrière met zingen in het lokale kerkkoor en volgde jarenlang klassieke pianolessen. Tijdens haar middelbareschooltijd zong ze en was ze toetseniste in de alternatieve rockband THUSS, waarmee ze haar eerste album On the Moon opnam na het winnen van een regionale competitie.

In haar tiende levensjaar bleek haar vader te lijden aan een erfelijke hersenziekte, waaraan hij na een lang ziekbed overleed. Zegers was toen 19 jaar. Haar oudere en enige zus bleek dezelfde afwijking in het DNA bij zich te dragen en overleed op 23-jarige leeftijd na een eveneens jarenlang ziekbed. Samen met haar moeder verzorgde Zegers in deze aansluitende ziekteprocessen haar vader en haar zus. Vervolgens bleek haar moeder baarmoederkanker te ontwikkelen, en ook zij overleed na een aantal jaren durend ziekbed.^[3] Op 25-jarige leeftijd was Zegers als enige over van haar gezin van herkomst.

In de tussentijd verhuisde Zegers naar Amsterdam en startte daar de studie politicologie aan de Universiteit van Amsterdam, maar stapte later over naar de Vrije Universiteit. Ze haalde haar examens tot en met het derde studiejaar, maar maakt haar studie niet af. Naast haar studie volgde ze jazz-zanglessen en zong ze regelmatig bij jazz-jamsessies in bars.

Na het overlijden van haar moeder gooide Zegers het roer om en studeerde vervolgens jazz-zang aan het Conservatorium van Amsterdam, waar ze summa cum laude afstudeerde met een programma van eigen arrangementen en deels eigen composities.^[3] Tijdens haar studietijd verbleef ze enkele maanden in New York, waar ze compositie studeerde bij Theo Bleckmann en Dave Liebman.

Hierna volgde een drie maanden durend verblijf in Bangalore (India) om zich in Zuid-Indiase zangtechnieken en muziek uit de regio Karnataka te verdiepen. Hier ontdekte ze via haar Indiase collega-musici de stem van de beroemde flamencozanger Camarón de Isla, wat haar deed besluiten om na haar verblijf in India direct door te reizen naar Spanje om daar meer te weten te komen over de flamenco die haar na die eerste kennismaking niet meer losliet.

Na terugkeer in Europa verbleef ze eerst drie maanden in Sevilla voor flamenco-zanglessen. Later verhuisde ze naar Barcelona, waar ze via audities werd toegelaten tot de voltijdopleiding flamenco-zang aan de Escola Superior de Música de Catalunya (ESMUC). Hier studeerde ze met hoge cijfers af in flamencozang, als de eerste en enige niet-Spanjaard in de geschiedenis die een diploma behaalde in flamencozang aan een Spaans conservatorium. Ze legde het examen af met een programma dat bestond uit haar eigen composities, arrangementen en Spaanstalige liedteksten.^[4][5]

Al tijdens haar afstuderen in Barcelona begon Zegers met het ontwikkelen van eigen muziektheaterprogramma’s, waarvan het eerste parallel liep aan haar afstudeerproject aan het ESMUC, getiteld ‘Entre Dos Mundos’ (Tussen Twee Werelden). Later volgden de meer traditionele flamencovoorstelling ‘A Flor de Piel’, en het klassieke vertelconcert ‘Lorca, Falla, Flamenco’.

In 2017 bracht Zegers haar debuutalbum Entre Dos Mundos (Tussen Twee Werelden) uit, waarop zij flamenco combineert met invloeden uit jazz en Latijns-Amerikaanse muziek. Ze presenteerde dit album op de Flamenco Biënnale Nederland. Het album vertelt over haar leven tussen Spanje en Nederland en over leven en dood, in de muzikale talen van flamenco en jazz. Voor het album schreef zij zowel de teksten als alle composities en arrangementen. Op het album “gutst de passie naar buiten” en was te horen “dat ze alle facetten van de flamencozang beheerst", aldus een recensie in Jazzism.^[6][7]

In 2018 bracht Zegers het lied Cauce de Lágrimas^[8] uit, een reflectie op de terroristische aanslag in Barcelona in 2017, die zij van zeer dichtbij meemaakte. Het nummer herinnert aan de slachtoffers van de aanslag.^[9]

Live spelen bleef een van Zegers' voornaamste bezigheden en in die hoedanigheid werd ze meermaals uitgenodigd als gastartiest bij shows in AFAS Live, eerst door artiesten Pete Philly & Perquisite (2023)^[10] met hun mix van hiphop en jazz, en later door de Haagse rapper Mula B bij zijn uitverkochte show in AFAS in 2025, waar ze zijn track ‘Papito’ zong.^[11] Zegers' optreden in AFAS Live leverde haar lovende woorden op in een recensie van muziektijdschrift OOR, dat over haar schreef: “Met recht een verrassing: Luna Zegers, de beste flamenco-zangeres van ons land, laat Traveller met haar intense vocalen keihard binnenkomen. Wat een stem.”^[12]

In 2025 zag de muziektheatervoorstelling ‘Lorca - Tussen Licht en Duister’ het licht, een groot project waarvoor Zegers haar eerste volwaardige theatertekst schreef onder de professionele begeleiding van toneelschrijver-regisseur Don Duyns. De voorstelling, die gelardeerd is met projecties en soundscapes, ging in première in het Amsterdamse theater Meervaart en leverde haar een lovende recensie op in de Theaterkrant.^[13]

• Entre Dos Mundos (2016): Eigentijdse flamenco met jazz-invloeden, gebaseerd op Zegers' persoonlijke ervaringen met verlies, haar leven tussen Spanje en Nederland en het verlangen om ergens thuis te komen.^[14]
• A Flor de Piel (2018): Traditionele flamenco met dans, ode aan het fenomeen ‘duende’.^[15]
• Lorca, Falla, Flamenco (2022): Combinatie van 20e-eeuwse klassieke Spaanse werken en traditionele flamenco-stukken in nieuwe arrangementen van Zegers.^[16]
• Lorca - Tussen Licht en Duister (2025): Zoektocht naar het licht via een dialoog met de beroemde Spaanse dichter en toneelschrijver Federico García Lorca in Zegers' eerste volwaardige theatertekst; Spaans gezongen met Nederlandse boventiteling.^[17]

• Entre Dos Mundos (2017).^[7]

In haar autobiografische boek SOLO (2017)^[18] vertelt Zegers over haar verdriet en rouw na het overlijden van haar vader, moeder en zus. Het boek, dat ze schreef met muziekjournalist Maartje den Breejen, toont hoe zij troost vond in de flamenco, en hoe muziek haar hielp om haar verdriet te verwerken.^[19][3][1]

Zegers trad op in verschillende Nederlandse televisieprogramma’s, waaronder De reünie,^[20] I Can See Your Voice,^[21] Top 2000 A Gogo^[22] en De Nieuwe Wereld.^[23] Daarnaast maakte EenVandaag^[24] een reportage over haar werk en actualiteitenprogramma Kruispunt^[25] zond een uitgebreid tv-portret uit over haar leven en werk. Ook zond Omroep Brabant^[26] een korte documentaire uit over Zegers' bezoek aan haar geboortedorp.

NPO Radio 1 Journaal^[2] deed in 2015 live verslag van Zegers' afstuderen in Barcelona. Ze werd geïnterviewd in kunst-talkshow Kunststof.^[27] Ze verscheen verder verschillende keren op Radio 1, o.a. in Met Het Oog Op Morgen en in diverse actualiteitenprogramma’s om als ‘Spanje-deskundige’ haar licht te doen schijnen over onderwerpen als het Catalaanse onafhankelijkheidsthema. Ook gaf ze in EenVandaag haar humoristische kijk op het waarom men voor Spanje zou moeten juichen bij het WK voetbal in 2018.^[28]