Louis Montoyer

Louis Montoyer
Persoonsinformatie
Nationaliteit	Zuid-Nederlander / Oostenrijker
Geboortedatum	1749
Geboorteplaats	Mariemont
Overlijdensdatum	5 juni 1811
Overlijdensplaats	Wenen
Opleiding en beroep
Beroep(en)	architect[1]
Werkveld(en)	architectuur
Werken
Belangrijke gebouwen	Zeremoniensaaltrakt,[2] Leopoldinischer Trakt[3]
Belangrijke projecten	Wetstraat 16 Sint-Jacob-op-Koudenberg
Erkenning en lidmaatschap
Lid van	Ambacht van de Vier Gekroonden
Portaal    Civiele techniek en bouwkunde

Louis Joseph Montoyer (Mariemont, 1749 - Wenen, 5 juni 1811) was een Zuid-Nederlands architect.

Louis Montoyer was oorspronkelijk een steenhouwer uit Mariemont en leerling van de architect Laurent-Benoit Dewez in Brussel. In 1779 wordt hij meester-steenhouwer in Brussel bij het ambacht van de Vier Gekroonden. Nadat Dewez in 1780 als hofarchitect uit gratie valt bij de Oostenrijkse bestuurders, wordt Montoyer, tezamen met Charles De Wailly benoemd tot hofarchitect. Na het vertrek van de Oostenrijkers in 1794, verlaat hij Brussel in 1795 om er zijn carrière verder te zetten.

• Refuge van de Sint-Geertrui-abdij van Leuven in Brussel, vandaag als 'Wetstraat 16' het kantoor en kabinet van de premier van België en de FOD Kanselarij van de Eerste Minister
• Vierde vleugel van het Pauscollege in Leuven met nieuwe hoofdingang (1785), in opdracht van keizer Jozef II
• Vauxhall en Koninklijk-Parktheater (1782) in het Koninklijk Park
• Ceremoniehal in de Hofburg te Wenen (1804-1807)
• Palais Rasumofsky te Wenen (1805-1811)
• Cercle Royal Gaulois (1782)
• Toezicht op de bouw van het schip, de kruisbeuk, het koor, de Korinthische zuilen en de sacristie van de kerk Sint-Jacob-op-Koudenberg in 1785 en 1786
• Sint-Jan-Evangelistkerk (Blanden) (1789)
• Orangerie van het kasteel van Seneffe

Zie de categorie Louis Montoyer van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.