Lou Jeanmonnot
| Lou Jeanmonnot | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||
Jeanmonnot in 2024 | ||||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||||
| Naam | Lou Jeanmonnot | |||||||||
| Geboortedatum | 28 oktober 1998 | |||||||||
| Geboorteplaats | Pontarlier | |||||||||
| Nationaliteit |  Frankrijk | |||||||||
| Lengte | 1,67 m | |||||||||
| Gewicht | 62 kg | |||||||||
| Sportieve informatie | ||||||||||
| Discipline | biatlon | |||||||||
| Club | Olympic Mont d'Or | |||||||||
| Debuut | 2021 | |||||||||
| Medailleoverzicht | ||||||||||
| ||||||||||
| ||||||||||
Lou Jeanmonnot (Pontarlier, 28 oktober 1998) is een Franse biatlete.
Carrière
Bij de jeugdcategorieën boekte Jeanmonnot verschillende successen, ze werd in 2017 in Brezno-Osrblie wereldkampioen bij de jeugd op het individuele nummer en haalde zilver in de achtervolging, ze veroverde met het Franse team in 2018 en 2019 goud op de estafette op de junioren wereldkampioenschappen en ze won in het seizoen 2017/2018 het eindklassement in de IBU junior cup.
Jeanmonnot maakte in Nové Město na Moravě haar wereldbeker debuut op de 7,5 km sprint op 6 maart 2021, waar ze met een 30ste plaats meteen ook haar eerste wereldbekerpunten scoorde. Het seizoen 2021/2022 werkte ze voornamelijk wedstrijden af in de IBU cup het niveau onder de wereldbeker. Met vijf podiumplaatsen waarvan een overwinning behaalde Jeanmonnot de winst in het eindklassement van de IBU cup.
Het seizoen 2022/2023 werkte Jeanmonnot voor het eerst een volledig programma af in de wereldbeker. Samen met Chloe Chevalier, Anaïs Chevalier-Bouchet en Julia Simon boekte Jeanmonnot haar eerste wereldbeker zege in de 4×6 km estafette op 11 december in Hochfilzen. Op 12 januari 2023 veroverde Jeanmonnot haar eerste podiumplek in een niet-team event, met een tweede plaats op de 15 km individueel in Ruhpolding. In 2023 nam ze voor het eerst deel aan de wereldkampioenschappen biatlon in Oberhof, waar ze met een 4de plaats op de 4×6 km estafette samen met Chloe Chevalier, Anaïs Chevalier-Bouchet en Julia Simon, een 5de plaats in de single gemengde estafette met Fabien Claude, een 6de plaats op de 10 km achtervolging en een 7de in de 15 km individueel vier top-10 noteringen liet optekenen. Ze sloot het seizoen af op een 11de plaats in het algemene wereldbekerklassement.
Jeanmonnot brak in het seizoen 2023/2024 definitief door met een eerste winst op een individuele wereldbeker, de 7,5 km sprint in Östersund. Er zouden in hetzelfde seizoen nog drie individuele en meerdere estafette zeges volgen. Hierdoor eindigde Jeanmonnot als tweede in het eindklassement van de wereldbeker, vlak achter de uiteindelijke winnares Lisa Vittozzi. Op de wereldkampioenschappen van 2024 in Nové Město wist Jeanmonnot vier medailles te behalen, waarvan twee gouden op de estafettes met Frankrijk.
In het seizoen 2024/2025 wist Jeanmonnot een constant hoog niveau te behalen. Ze streed het gehele seizoen met Franziska Preuß om de eindwinst van de wereldbeker. De beslissing viel uiteindelijk pas in de laatste massastart van Oslo. Jeanmonnot en Preuß gingen samen de slotronde in. Bij binnenkomst in het stadion kwam Jeanmonnot ten val waardoor ze het eindklassement van de wereldbeker aan Preuß moest laten.[1] Op de wereldkampioenschappen van 2025 in Lenzerheide behaalde Jeanmonnot wederom twee gouden medailles met Frankrijk op de estafette.
Resultaten
Wereldkampioenschappen
| Jaar | Plaats | Onderdeel | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Individueel | Sprint | Achtervolging | Massastart | Estafette | Gemengde estafette |
Single gemengde estafette | ||
| 2023 |  Oberhof |
7e | 26e | 6e | 15e | 4e | – | 5e |
| 2024 |  Nové Město |
6e |  |
7e | |
 |
– | |
| 2025 | .svg.png){kind=small} Lenzerheide |
|
6e | 4e | 6e | |
|
– |
Wereldkampioenschappen junioren
| Jaar | Plaats | Onderdeel | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Individueel | Sprint | Achtervolging | Estafette | ||
| 2018 |  Otepää |
20e | 24e | 15e | |
| 2019 |  Brezno-Osrblie |
28e | 13e | 5e | |
Wereldbeker
- Eindklasseringen
| Seizoen | Algemeen | Individueel | Sprint | Achtervolging | Massastart |
|---|---|---|---|---|---|
| 2020/2021 | 72e | – | 77e | 57e | – |
| 2021/2022 | 95e | – | – | 69e | – |
| 2022/2023 | 11e | 6e | 15e | 14e | 5e |
| 2023/2024 |  | 8e | 4e | | |
| 2024/2025 | | | | | |
- Wereldbekerzeges
| Nr. | Datum | Plaats | Onderdeel |
|---|---|---|---|
| Individueel | |||
| 1. | 1 december 2023 |  Östersund | 7,5 km sprint |
| 2. | 3 december 2023 | Östersund | 10 km achtervolging |
| 3. | 10 maart 2024 |  Soldier Hollow | 10 km achtervolging |
| 4. | 17 maart 2024 | .svg.png){kind=small} Canmore | 12.5 km massastart |
| 5. | 4 december 2024 |  Kontiolahti | 12.5 km individueel |
| 6. | 14 december 2024 |  Hochfilzen | 10 km achtervolging |
| 7. | 11 januari 2025 | Oberhof | 10 km achtervolging |
| 8. | 16 januari 2025 | Ruhpolding | 15 km individueel |
| 9. | 23 januari 2025 |  Antholz | 7.5 km sprint |
| 10. | 25 januari 2025 | Antholz | 10 km achtervolging |
| 11. | 15 maart 2025 |  Pokljuka | 12.5 km massastart |
| 12. | 22 maart 2025 |  Oslo Holmenkollen | 10 km achtervolging |
| Estafette | |||
| 1. | 11 december 2022 | Hochfilzen | 4×6 km estafette |
| 2. | 22 januari 2022 | Antholz | 4×6 km estafette |
| 3. | 5 maart 2023 | Nové Město na Moravě | Gemengde estafette |
| 4. | 25 november 2023 | Östersund | Gemengde estafette |
| 5. | 7 januari 2024 | Oberhof | 4×6 km estafette |
| 6. | 10 januari 2024 | Ruhpolding | 4×6 km estafette |
| 7. | 9 maart 2025 | Nové Město na Moravě | 4×6 km estafette |
Externe links
- ↑ Kevin van Nunen, Ongekende ontknoping wereldbeker biatlon - Lou Jeanmonnot komt ten val, Franziska Preuss profiteert. Eurosport (24 maart 2025). Geraadpleegd op 28 september 2025.