Lorenzo Zialcita

Lorenzo Zialcita (Orani, 17 augustus 1873 - 10 mei 1932) was een Filipijns revolutionair, politicus en ambtenaar. Hij was adjudant van Emilio Aguinaldo en kapitein in het Filipijnse revolutionaire leger. In mei 1899 was Zialcita een van de afgevaardigden die met de Amerikanen onderhandelden over een staakt-het-vuren in de Filipijns-Amerikaanse oorlog. Van 1906 tot 1908 was hij gouverneur van de provincie Bataan.

Lorenzo Zialcita werd geboren op 17 augustus 1873 in Orani in Filipijnse provincie Bataan. Zijn ouders waren Basilia Torres en Ciriaco Zialcita, een wijnhandelaar en landeigenaar. Zialcita studeerde aan het Colegio de San Juan de Letran in Manilla en behaalde er een Bachelor of Arts-diploma. Een van zijn mede-afstudeerders daar was Juan Sumulong. Na zijn studie vertrok Zialcita naar Hongkong met de bedoeling om daar medicijnen te gaan studeren. Hij begon er uiteindelijk echter aan een opleiding in een commerciële richting. In Hongkong leerde hij Emilio Aguinaldo en diverse andere leider van de Filipijnen kennen, die daar in ballingschap leefden na het sluiten van het Pact van Biak-na-Bato eind 1897.

Toen Aguinaldo en zijn medeballingen in 1898 weer terugkeerden naar de Filipijnen besloot Zialcita ook terug te keren en sloot hij zich bij hen aan. Hij werd aangesteld als aide-de-camp van Aguinaldo en kreeg na de verplaatsing van de zetel van de Filipijnse revolutionaire regering naar Malolos de rang van luitenant in het Filipijnse revolutionaire leger. Aan het begin van de Filipijns-Amerikaanse oorlog werd Zialcita bevorderd tot kapitein. Hij vocht aan de frontlinie in Caloocan en later verder noordelijk op het eiland Luzon toen de Filipijnse opstandelingen werden teruggedreven. In mei 1899 was Zialcita een van de leden van een afvaardiging die met de Amerikanen onderhandelden over een staakt-het-vuren.

Na het herstel van de vrede in 1901 was Zialcita eerst assistent treasurer van de provincie Bataan. Niet lang daarna werd hij aangesteld als waarnemend Provincial Secretary van de provincie. Na het behalen van de Civil Service-examens werd de aansteling in 1903 definitief. Van 1904 tot 1905 was hij waarnemend gouverneur van Bataan. In 1906 versloeg Zialcita bij de gouverneursverkiezingen voor de provincie Bataan zittend gouverneur Tomas del Rosario. Gedurende zijn termijn als gouverneur werden onder meer diverse bruggen en wegen gebouwd. Ook werd het overheidsgebouw in Orani gerepareerd en de middelbare school daarnaar toe verplaatst. Zijn termijn als gouverneur eindigde, na één termijn, in maart 1908, nadat hij bij de verkiezingen op 5 november 1907 was verslagen door Mariano Rosauro.

Vanaf maart 1903 werkte Zialcita voor het Bureau of Customs en in 1910 werd hij door gouverneur-generaal van de Filipijnen Forbes aangesteld als hoofdklerk van het Bureau of Labor. Deze positie bekleedde hij tot zijn door in 1932 op 58-jarige leeftijd. Hij was vanaf 1901 getrouwd met Florentina de Leon en kreeg met haar acht kinderen.

• Manuel E. Arsenio (1970) Dictionary of Philippine Biography, Vol II, Filipiniana Publications, Quezon City
• National Historical Institute (1992) Filipinos in History Vol III, NHI, Manila
• Carlos Quirino (1995) Who's who in Philippine history, Tahanan Books, Manilla