Little Jerry & The Monotones

Jerry & the Monotones (voluit Little Jerry & the Monotones) is een (voormalige) rockband uit het kinderprogramma Sesamstraat. De band, bestaande uit vier universele Muppets, was van 1971 tot 2000 te zien met nummers die veelal beïnvloed waren door de jaren 50. Sommige daarvan werden ook in de Nederlandse versie werden uitgezonden.

Jerry & the Monotones zijn de opvolgers van een groep zingende hippies die tijdens het eerste seizoen in 1970 te zien waren met het nummer Surprise. De uiteindelijke personages zijn vernoemd naar hun poppenspelers;

• Little Jerry (Jerry Nelson) is groen, heeft rood haar en draagt doorgaans een dashiki. Behalve de leadzanger is hij ook de enige constante in alle clips. Zijn Nederlandse stem werd ingesproken door Bill van Dijk.
• Big Jeffie (Jeff Moss is blauw, draagt een donkerblonde baard en een hoge hoed en neemt de baspartijen voor zijn rekening. Na het (tijdelijke) vertrek van Moss in 1974 vervulde Nelson geruime tijd een dubbelrol als achtergrondzanger.
• De overige Monotones zijn Little Chrissy (Christopher Cerf) Rockin' Richard (Richard Hunt). In sommige nummers is er echter sprake van naamsverwarring; welke Muppet lila is en welke oranje blijft al net zo onduidelijk als de vraag of de band op Woodstock heeft gespeeld of in het gelijknamige dorp. De bandleden stellen zichzelf voor in het nummer Four dat alleen in albumvorm is uitgebracht.

Jerry & the Monotones debuteerden in 1971 met hun eerste en enige single Mad waarin Jerry zijn frustraties uit over het feit dat hij thuis altijd de schuld krijgt van alle kattenkwaad die zijn broertje uithaalt. Op de B-kant stond Sad (Verdriet in de Nederlandse versie). Met een falsetstem en zonder enige overdrijving zingt Jerry "'t Is om te huilen dit lied". Jeffie probeert hem op het eind te troosten met een parlando die in het origineel verwijzingen bevat naar Tears on My Pillow van Little Anthony & The Imperials en It's my Party van Lesley Gore. Een ander onderwerp was 'trots zijn' (Proud), maar het betrof hier een ander nummer dan het van Grover bekende Trots op mij. Het was dezelfde Grover die de band in 1972 liet figureren in twee spellingsfilmpjes waarvan een over het woord uitgang. Hier had Jerry zwart haar in plaats van rood.

In 1974 waren de Monotones zonder Jerry te zien als achtergrondzangers bij het debuut van pianist/herschrijver Don Music, een rol die later zou worden overgenomen door het onderscheidende trio Chrissy & de Alphabeats. Datzelfde jaar verscheen Telephone Rock (Telefoon rock), het bekendste nummer van de band. In de clip stapt Jerry een telefooncel binnen, waar zich ook de Monotones bevinden, en belt hij herhaaldelijk naar de dame van de telefooncentrale die hij in het Nederlands met "lieve oma" aanspreekt. 'Oma' is hier niet van gediend en haalt, zoals gewaarschuwd, de politie erbij. De band wordt met telefooncel en al gearresteerd maar blijft doorzingen alsof er niets aan de hand is.

Body of Rhythms uit 1980 kreeg eveneens een Nederlandse vertaling; Lichaam vol Ritme. Opvallend aan de clip is de aanwezigheid van een vijfde, paarse Monotone. Daarna werd de band teruggebracht tot een trio en het hippie-imago gemoderniseerd met leren jasjes. Het nummer Rock n'Roll Star, dat in 1988 uitkwam, werd gepromoot met een bezoek aan Sesamstraat in de bezetting van een groene en twee blauwe Muppets. Richie (eveneens vertolkt door Hunt) verving de lila en de oranje Muppets die anderhalf jaar later weer van de partij waren in de clip van Mountain of Love. De oranje Monotone stelde hier zich op verwarrende wijze voor als Jeffie die inmiddels ook lid was geworden van Chrissy & de Alphabeats.

In 1990 kreeg Telefoon rock een vervolg via ingekorte navertoning in de Rock 'n Roll-special; hierin probeert de vj van dienst, de wolf uit de sprookjesbewerkingen, vergeefs om contact op te nemen met Jerry & the Monotones vanwege hun toezegging om superfan Gina (een van de menselijke Sesamstraat-bewoners) met een telefonische live-sessie te verblijden. Pas tegen het einde worden ze door de politieagent en 'oma' binnengebracht; in de originele bezetting en met hun hippie-kledij. Van de telefooncel is door al dat zingen enkel nog het raamwerk over.

In 2000 maakte de band na tien jaar afwezigheid een korte comeback met de muzikale computerles When You Move The Mouse. De bezetting was wederom teruggebracht tot een trio waarbij de lila Monotone zich een Elvis-achtige vetkuif had aangemeten en een linkshandige gitaar speelde. Jeffie nam plaats achter de piano en Jerry droeg een zonnebril.