Lianolia

Lianolia
Lianolia op Corfu
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae
Stam:Tracheophyta (vaatplanten)
Klasse:Mangolopsida
Orde:Lamiales
Familie:Oleaceae
Geslacht:Olea
Olea europaea
Olea europaea L.
Carl Linnaeus (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De lianolia-olijf (Olea europaea ‘Lianolia’, ook bekend als Lianolia Kerkyras) is een inheemse olijfsoort uit het Ionische Zee-gebied en het Griekse eiland Corfu in het bijzonder, waar de cultivar deel uitmaakt van de Korfiotische olijfcultuur. Daar wordt de lianolia traditioneel geteeld in historische, vaak eeuwenoude olijfgaarden.

Het belangrijkste product van de lianolia is de extra virgin olijfolie, welke lang houdbaar is en een hoge kwaliteit heeft; deze wordt vooral als eetolie geconsumeerd. De vrucht zelf wordt slechts in beperkte mate als tafelolijf geconsumeerd.

Beschrijving

De lianolia kan, indien niet intensief gesnoeid, zeer hoog worden. Het geldt als robuust en is geschikt voor winderige locaties en armere bodems. De boom is echter gevoelig voor de olijfvlieg (Bactrocera oleae) en houtrot, en hij heeft de neiging slechts om de twee jaar fruit te dragen. De vrucht is klein en langwerpig en cilindrisch van vorm, vaak met een kleine tepel aan het uiteinde. De olijfolie die hieruit onttrokken kan worden, heeft een bijzondere chemische samenstelling door een relatief hoog gehalte aan linolzuur, hoge waarden aan sterol, en uitzonderlijk hoge concentraties fenolische verbindingen.[1][2][3] Dit betekent dat extra vierge olie van de lianoliaolijf minder snel oxideert en haar kwaliteit langer houdbaar is, mits correct bewaard.[4][5]

Culturele waarde in Corfu

De Lianolia is een cultuurhistorisch bepalende olijfvariëteit op Corfu: de grootschalige aanplant van olijfbomen, en met name van de Lianolia, heeft het landschap van Corfu in belangrijke mate gevormd. Het is een lokaal ontwikkelde variëteit die al eeuwenlang wijdverspreid is op het eiland en een centrale rol heeft gespeeld in het agrarische bestaan van de bevolking. Lianolia-olijfgaarden zijn vaak generaties lang binnen families overgedragen;[6] de teelt en oogst van deze olijven maken traditioneel deel uit van het dorpsleven en de lokale economie.[2][7][8][9]

Culinair

De olijven van de lianolia worden slechts in beperkte mate als tafelolijf geconsumeerd. Het product van de Lianolia wordt in de lokale keuken hoofdzakelijk toegepast als eetolie en als basis voor traditionele gerechten:[9] de uit Lianolia-olijven gewonnen olie is extra vierge olijfolie die traditioneel wordt gebruikt bij koude toepassingen, zoals het aanmaken van salades, groenten en peulvruchten, en bij eenvoudige bereidingen waarin olijfolie een dominante smaakdrager is. In de Corfiotische keuken wordt deze olie ook toegepast bij lichte verhitting, onder meer bij het bereiden van vis, groenten en lokale gerechten waarin olijfolie een vast bestanddeel vormt.[2][7][8]