Valse bosschotelkorst
| Valse bosschotelkorst | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Lecanora sarcopidoides (A.Massal) Hedl. (1892) | ||||||||||||||
Valse bosschotelkorst op  Wikispecies | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Valse bosschotelkorst (Lecanora sarcopidoides; ook wel L. sarcopisoides en L. sarcopisioides) is een korstmossoort uit de familie Lecanoraceae. De soort werd onder de naam Biatora sarcopidoides voor het eerst in een wetenschappelijk werk beschreven door de Italiaan Abramo Bartolommeo Massalongo in 1852. De Zweed Teodor Hedlund beschreef de soort voor het eerst onder zijn huidige naam, in 1892.
Determinatie
Valse bosschotelkorst is een korstvormig korstmos. Het thallus is tot 4 cm breed en 0,05–0,3 mm hoog. De areolen zijn onregelmatig en wratachtig gevormd. Deze zijn ongeveer een halve millimeter breed. De cortex is niet ver ontwikkeld, voornamelijk in het onderste deel van het apothecium, onder het excipulum. Korrels zijn aanwezig in alle delen van het thallus, met name in de bovenste laag. De bovenzijde is vlak en qua kleur grijs of grijsbruin tot bleek geelbruin.[1]
Ecologie
Valse bosschotelkorst is te vinden op vrijstaande bomen met zure schors.[2]
Verspreiding
Valse bosschotelkorst is een relatief zeldzame soort die gevonden kan worden in Centraal- en West-Europa. De soort is gevonden in onder andere Zweden, het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland, België, Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk, Tsjechië en Italië.
In Nederland is valse bosschotelkorst maar een enkele keer waargenomen. Dit was in 1904 in Noord-Brabant, tussen Nieuwkuijk en Helvoirt. Hierna is hij nooit meer opnieuw in het land gevonden.[1] Op de Nederlandse Rode Lijst staat de soort genoteerd als 'verdwenen uit Nederland'.[2]
- 1 2 (en) van den Boom, P., Brand, A. (2008). Some new Lecanora species from western and central Europe, belonging to the L. saligna group, with notes on related species. The Lichenologist 40 (6): 465-497. DOI:10.1017/S0024282908007299.
- 1 2 Aptroot, A., van Herk, C.M. & Sparrius, L.B. (2012). Basisrapport voor de Rode Lijst korstmossen. Buxbaumiella 92 (1): 1-117