Le Quesnoy
| Gemeente in Frankrijk | |||
|---|---|---|---|
![]() | |||
![]() | |||
| Situering | |||
| Regio | Hauts-de-France | ||
| Departement | Noorderdepartement (59) | ||
| Arrondissement | Avesnes-sur-Helpe | ||
| Kanton | Avesnes-sur-Helpe | ||
| Coördinaten | 50° 15′ NB, 3° 38′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 14,23 km² | ||
| Inwoners (1 januari 2023) |
4.878[1] (343 inw./km²) | ||
| Hoogte | 82 - 138 m | ||
| Overig | |||
| Postcode | 59530 | ||
| INSEE-code | 59481 | ||
| Website | Officiële website | ||
| Detailkaart | |||
![]() | |||
| Foto's | |||
| |||
Le Quesnoy (Nederlands: Kiezenet) is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avesnes-sur-Helpe. Le Quesnoy telde op 1 januari 2023 4.878[1] inwoners.
De stad kent een intacte stadsomwalling uit de 17e eeuw.
Geografie
De oppervlakte van Le Quesnoy bedroeg op 1 januari 2023 14,23 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 342,8 inwoners per km².

Geschiedenis
Le Quesnoy ontstond op een lichte verhevenheid tussen de Rhonelle en de Écaillon, twee zijriviertjes van de Schelde. De naam komt van het Latijn cassanetum (plek met eiken). Het was een van de goede steden van het graafschap Henegouwen, sinds de 12e eeuw omwald met een muur en een gracht. Het kasteel van Le Quesnoy, gebouwd rond 1160 door Boudewijn IV van Henegouwen, werd de voornaamste verblijfplaats van de graven van Henegouwen. Margaretha van Bourgondië en haar dochter Jacoba van Beieren (die er in 1401 werd geboren) verbleven er vaak, ook keizer Karel V deed een blijde inkomst in de stad. In Le Quesnoy werd vanouds Picardisch gesproken, maar de plaats kreeg soms ook de Vlaamse naam Kesenet of Kiezenet, naar analogie met Quesnoy-sur-Deûle.
In 1659 werd de stad ingenomen door de Fransen onder aanvoering van Turenne. Om de noordelijke grens tegen de Spaanse Nederlanden te beschermen bouwde Vauban een nog grotere omwalling met acht bolwerken, die nog steeds te bezichtigen is. De vestingstad bleek niet bestand tegen de belegering door de geallieerden in 1712. Met Hollandse en Duitse troepen veroverde Fagel de vesting in zes dagen. Commandant De la Badie werd in de Bastille opgesloten voor de middelmatige verdediging, maar hij kwam vrij toen de Fransen onder Villars Le Quesnoy in zeven dagen terugnamen op de Oostenrijkers. Men besefte dat de bolwerken niet zo sterk waren als gedacht en er volgden grote uitbreidingswerken.
Op 28 juni 1815 werd Le Quesnoy in de nasleep van de strijd tegen Napoleon Bonaparte veroverd door de Indische Brigade onder Carl Heinrich Wilhelm Anthing. In 1901 verloor Le Quesnoy haar status als vestingstad en er werd toelating verleend om de omwalling te slechten. Echter bij gebrek aan fondsen hiervoor bleef de omwalling intact. In 1918 werd de stad veroverd op de Duitse bezetter door Nieuw-Zeelandse troepen, die hierbij gebruik maakten van ladders om de wallen te beklimmen. Verschillende straatnamen in de stad herinneren hier nog aan.[2]
Britse oorlogsbegraafplaats
Op de gemeentelijke begraafplaats ligt een perk met Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, bij de Commonwealth War Graves Commission geregistreerd onder Le Quesnoy Communal Cemetery.[3] Ernaast ligt een uitbreiding (extension) eveneens met Britse gesneuvelden, geregistreerd bij de CWGC onder Le Quesnoy Communal Cemetery Extension.[4]
Bezienswaardigheden
- De Stadsomwalling van Le Quesnoy werd in de 15e en 16e eeuw gebouwd de bezittingen van de Bourgondiërs en later de Habsburgers te verdedigen tegen de Fransen. Vanaf 1527 werden er nieuwe bastions aangelegd. Na de verovering van de stad door de Fransen, in 1654, moderniseerden dezen, vanaf 1676, de vestingwerken onder leiding van Sébastien Le Prestre de Vauban. Nadat de vestingwerken hun militaire betekenis verloren werden ze, in 1944, geklasseerd als historisch monument.
- De Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk (Église Notre-Dame de l'Assomtion) is een neoclassicistisch kerkgebouw van 1825-1828.
- Het Stadhuis van Le Quesnoy is een classicistisch bouwwerk van 1700.
- Het Belfort van Le Quesnoy werd gebouwd in 1583, meermaals verwoest, het laatst in 1940, en weer herbouwd.
- De Kapel van het Hospitaal (Chapelle de l'Hôpital) is een rijk met "stenen kantwerk" gedecoreerde neogotische kapel van 1854.
- Het Kasteel van Margaretha van Bourgondië werd in de 12e eeuw gebouwd in opdracht van Boudewijn IV van Henegouwen. Vanaf de 16e eeuw werd het verlaten. Een poortgebouw en een complex van romaanse kelders zijn bewaard gebleven. In 1681 werd op deze plaats een gebouw opgericht, Cernay genaamd.
Porte Fauroeulx in de omwallingen
De vesting- De omwallingen
Natuur en landschap
Le Quesnoy ligt aan het (doodlopende) Canal de l'Ecaillon. In het uiterste noordoosten loopt de Rhonelle. De hoogte aan de kerk bedraagt 134 meter.
Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

Geboren
- Jan VI van Beieren (ca. 1374-1425), hertog van Beieren-Straubing en bisschop van Luik
- Jacoba van Beieren (1401-1436), gravin van Holland en Zeeland en hertogin van Beieren
- Filips van Kleef (1459-1528), heer van Ravenstein, Wijnendale en Edingen
- Hiëronymus Duquesnoy de Oudere (vóór 1570-1641), Zuid-Nederlands beeldhouwer
- Olivier Bonnaire (1983), Frans wielrenner
- Florent Stevance (1988), Frans voetballer
Overleden
- Willem V van Holland (1330-1389), graaf van Holland en Zeeland
- Margaretha van Beieren (1311-1356), gravin van Holland en Zeeland, en van Henegouwen
- Willem van Horne (1550-1580), heer van Geldrop (onthoofd)
Stedenband
Cambridge in Nieuw-Zeeland
Dej in Roemenië
Morlanwelz in België
Ratingen in Duitsland
Nabijgelegen kernen
Potelle, Villereau, Orsinval, Ruesnes, Beaudignies, Ghissignies, Louvignies-Quesnoy,
Externe links
- officiële website
- (fr) Statistische informatie op de website van het Franse bureau voor statistiek INSEE
- Patrimonium
- 1 2 Populations de référence 2023.
- ↑ Gilles Guillon, L'Avesnois, Détours en France, september 2019, p. 45-46
- ↑ (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC.
- ↑ (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC.


