Laurien van der Graaff

Laurien van der Graaff
Van der Graaff in 2012
Van der Graaff in 2012
Persoonlijke informatie
Naam Laurien van der Graaff
Geboortedatum 14 oktober 1987
Geboorteplaats Nieuwkoop
Nationaliteit Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Nederland Nederland[1]
Lengte 1,67 m
Gewicht 57 kg
Sportieve informatie
Discipline Langlaufen
Olympische Spelen 2014
2018
Medailleoverzicht
EvenementGoudZilverBrons
Olympische Winterspelen000
Wereldkampioenschappen010
Totaal (1 medaille)010
Portaal  Portaalicoon   Sport
Van der Graaff op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji

Laurien van der Graaff (Nieuwkoop, 14 oktober 1987) is een Zwitsers-Nederlands langlaufster. Van der Graaff vertegenwoordigde haar tweede thuisland, Zwitserland, op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

Biografie

Van der Graaff heeft een dubbele nationaliteit.[1] Ze werd in 1987 geboren in de Nederlandse plaats Nieuwkoop, maar ze emigreerde op vierjarige leeftijd met haar ouders naar Zwitserland vanwege het werk van haar vader, die leraar is bij een Nederlands astmacentrum.[2] Van der Graaff begon in dat land met het langlaufen, waarna ze logischerwijs ook voor Zwitserland - in plaats van haar geboorteland Nederland waar de sport zeer klein was - uit ging komen op de officiële toernooien.

Op zestienjarige leeftijd deed Van der Graaff voor het eerst mee aan de Continental Cup langlaufen, waar ze een vijftiende plaats behaalde. In 2005 nam ze voor het eerst deel aan de wereldkampioenschappen voor junioren. Een jaar later behaalde ze daar een negentiende plaats. Haar eerste overwinning op een sprintlanglaufwedstrijd behaalde ze in 2008 in Olten.

In maart 2008 maakte Van der Graaff in Lahti haar wereldbekerdebuut. In januari 2010 scoorde de Zwitserse in Rybinsk haar eerste wereldbekerpunten. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2011 in Oslo eindigde ze als veertigste op de sprint. In december 2011 stond Van der Graaff in Düsseldorf verrassend op het podium op het onderdeel sprint. Ze werd daarmee de tweede Zwitserse langlaufster, na Evi Kratzer in 1987, die een medaille op een wereldbekerwedstrijd behaalde.[3] In Val di Fiemme nam ze deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2013. Op dit toernooi eindigde ze als dertigste op de sprint, op het onderdeel teamsprint eindigde ze samen met Bettina Gruber op de elfde plaats. Ze plaatste zich voor de onderdelen sprint en teamsprint (het laatste onderdeel samen met de langlaufster Bettina Gruber) tijdens de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji. Op de sprint voor de vrouwen kwam ze niet verder dan de kwartfinales, op de teamsprint kwam ze niet in actie.[4]

Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2015 in Falun eindigde Van der Graaff als 27e op de sprint, samen met Seraina Boner eindigde ze als zevende op het onderdeel teamsprint. In Lahti nam ze deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2017. Op dit toernooi eindigde ze als dertigste op het onderdeel sprint. Op het onderdeel teamsprint eindigde ze samen met Nadine Fähndrich op de zevende plaats, samen met Fähndrich, Natalie Von Siebenthal en Seraina Boner eindigde ze als zevende op de estafette. Op 30 december 2017 boekte de Zwitserse in Lenzerheide haar eerste wereldbekerzege. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang eindigde Van der Graaff als tiende op de sprint. Op het onderdeel teamsprint eindigde ze samen met Nadine Fähndrich op de vierde plaats, samen met Nadine Fähndrich, Natalie Von Siebenthal en Lydia Hiernickel eindigde ze als zevende op de estafette.

Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2019 in Seefeld eindigde ze als zestiende op de sprint. Op de teamsprint eindigde ze samen met Nadine Fähndrich op de achtste plaats, samen met Nadine Fähndrich, Lydia Hiernickel en Natalie von Siebenthal eindigde ze als tiende op de estafette. In Oberstdorf nam de Zwitserse deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2021. Op dit toernooi eindigde ze als veertiende op de sprint. Op de teamsprint veroverde ze samen met Nadine Fähndrich de zilveren medaille, samen met Nadine Fähndrich, Lydia Hiernickel en Alina Meier eindigde ze als zevende op de estafette.

Resultaten

Olympische Spelen

JaarPlaatsResultaten
2014Vlag van Rusland Sotsji21e Sprint (vrije stijl)
2018Vlag van Zuid-Korea Pyeongchang10e Sprint (klassieke stijl)
4e Teamsprint (vrije stijl)
7e 4×5 km estafette

Wereldkampioenschappen

JaarPlaatsResultaten
2011Vlag van Noorwegen Oslo40e Sprint (vrije stijl)
2013Vlag van Italië Val di Fiemme30e Sprint (klassieke stijl)
11e Teamsprint (vrije stijl)
2015Vlag van Zweden Falun27e Sprint (klassieke stijl)
7e Teamsprint (vrije stijl)
2017Vlag van Finland Lahti30e Sprint (vrije stijl)
7e Teamsprint (klassieke stijl)
7e 4×5 km estafette
2019Vlag van Oostenrijk Seefeld16e Sprint (vrije stijl)
8e Teamsprint (klassieke stijl)
10e 4×5 km estafette
2021Vlag van Duitsland Oberstdorf14 Sprint (klassieke stijl)
Zilver Teamsprint (vrije stijl)
7e 4×5 km estafette

Wereldbeker

Legenda
TdS Tour de Ski
NO Nordic Opening
LT Lillehammer Triple
RT Ruka Triple
WBF Wereldbekerfinale
STC Ski Tour Canada
ST Ski Tour
Eindklasseringen
SeizoenAlgmDISPTdS
2009/2010121e86e
2010/201182e56e
2011/201236e14e
2012/201347e19eDNF
2013/201424e7eDNF
2014/201538e10eDNF
2015/201640e21eDNF
2016/201734e60e14eDNF
2017/201821e71e5eDNF
2018/201951e73e25eDNF
2019/202031e62e13e25e
2020/202134e91e11e35e
Wereldbekerzeges
Nr.DatumPlaatsOnderdeel
1.30 december 2017Vlag van Zwitserland LenzerheideSprint (vrije stijl) TdS
2.27 januari 2018Vlag van Oostenrijk SeefeldSprint (vrije stijl)

Trivia

Zie de categorie Laurien van der Graaff van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.