Laurence Vielle

Laurence Vielle
Laurence Vielle
Algemene informatie
Geboren 1968
Brussel
Nationaliteit Belgisch
Beroep Dichter, actrice, toneelschrijver
Bekend van Dichter des Vaderlands (2016–2018), poëzie, toneel, filmrollen
Website Officiële website

Laurence Vielle (Brussel, 1968) is een Franstalige Belgische dichteres, actrice en toneelschrijfster. Ze woont en werkt in Brussel.

Biografie

Jeugd en opleiding

Laurence Vielle werd geboren in Brussel als dochter van een Vlaamse moeder en een Zwitserse vader. Ze volgde een toneelopleiding aan het Koninklijk Conservatorium Brussel.

Carrière in toneel en film

Vielle speelde in toneelstukken van onder meer Henry Bauchau en Valère Novarina. Daarnaast regisseerde ze voorstellingen van bestaande teksten en schreef ze eigen toneelwerk.

In 1995 debuteerde ze in de kortfilm Une dernière vision de Hugo van der Goes. Datzelfde jaar speelde dat jaar ook in de langspeelfim Le nez au vent van Dominique Guerrier. Later volgden rollen in Flux et reflux (Eb en vloed) van Ursula Meier en de kortfilm Des heures sans sommeil (1998) waarin ze de rol van Anna vertolkte. Voor deze laatste rol ontving ze aandacht, nominaties en een prijs.

In 2004 vertolkte ze het personage Madame Violaine in 25 Degrés en hiver van Stéphane Vuillet. In 2014 speelde ze mee in de komische film Brèves de comptoir van Jean-Michel Ribes.

Poëzie en gesproken woord

Vielle debuteerde in 1998 met de poëziebundel L'imparfait. Voor haar is poëzie onlosmakelijk verbonden met het gesproken woord: ze "sprokkelt" woorden (zoals ze haar werkproces zelf omschrijft) en hecht belang aan het uitspreken, klank en ritme van taal.

Eind 2006 werd ze door het Maison de la Poésie in Parijs uitgenodigd om een programma samen te stellen met haar "gesprokkelde woorden". Dit programma kreeg de titel Récréation du monde (Herschepping van de wereld).

In 2015 publiceerde ze Ouf, een boek met poëzie en gesproken teksten op cd, waarbij ze de teksten zelf voordraagt met muziekbegeleiding. Haar werk wordt sinds 2001 uit het Frans in het Nederlands vertaald door Jan H. Mysjkin.

Dichter des Vaderlands (2016-2018)

Op 28 januari 2016 volgde Vielle Charles Ducal op als tweede Dichter des Vaderlands van België. Haar missie was om poëzie toegankelijk te maken in de samenleving, onder andere via gedichten in de openbare ruimte, media, scholen en treinen.

Een selectie van gedichten als Dichter des Vaderlands:

Datum Titel gedicht Context
29 oktober 2015 Poste restante Geschreven met Charles Ducal; later afgedrukt op een postzegel tere ere van Emile Verhaeren[1]
27 oktober 2016 Doortocht Eerste gedicht als Dichter des Vaderlands, voorgesteld op de vooravond van Gedichtendag[2]
21 maart 2016 Veiligheid Geschreven naar aanleiding van het veiligheidsbudget en sociale besparingen[3]
22 maart 2016 Je bent doelwit Reactie op de aanslagen in Brussel[4]
6 mei 2016 Eerste keer Gedicht voor de jeugd, voorafgaand aan de aanstelling van twee Jonge dichter des Vaderlands[5]
21 juli 2016 Bron Zomers gedicht[6]
11 oktober 2016 Levens tegen levens Reactie op de arrestatie van 12 vluchtelingen in Molenbeek[7]

In januari 2018 werd Vielle als Dichter des Vaderlands opgevolgd door Els Moors.

Prijzen en onderscheidingen

Jaar Prijs / Onderscheiding Werk / Context
1999 Prijs voor beste vrouwelijke vertolking (Kortfilmfestival van Clermont Ferrand) Rol in Des heures sans sommeil
2015 Grand Prix de l'Académie Parole Voor Ouf (boek / cd met gesproken poëzie en muziek)

Bibliografie

  • (fr) Silence !. les Eperonniers (1996). ISBN 978-2-87132-270-2.
  • (fr) Zébuth, ou, L'Histoire ceinte (1997).
  • (fr) Dame en fragments: monologue en fragments. la Pierre d'Alun (2000). ISBN 978-2-87429-037-4.
  • (fr) L'Imparfait. Ed. de l'Ambedui (2002). ISBN 978-2-930345-12-3.
  • (fr) L'Incroyable histoire du grand Gelbe : conte sous-lèvres, ou, l'histoire de Gelbe et de Léna. Ed. de l'Ambedui (2003). ISBN 978-2-930345-31-4.
  • (fr) Pièce d'eau: poème brisé pour une danse. Ed. de l'Ambedui (2004). ISBN 978-2-930345-38-3.
  • (fr) Récréation du monde (2006).
  • (fr) Entretien avec Anne Molitor : un morceau d'une vie au service des artistes et des artisans de la scène (2007).
  • (fr) Bonjour Gaston. maelstrÖm reEvolution (2010). ISBN 978-2-87505-040-3.
  • (fr) Du Coq à Lasne. maelstrÖm reEvolution (2012). ISBN 978-2-87505-112-7.
  • (fr) Ouf. maelstrÖm reEvolution (2015). ISBN 978-2-87505-208-7.
  • (fr) Cirque !. Centre de Créations pour l'Enfance, Tinqueux (2016). ISBN 979-10-93367-12-5.
  • Geboren met de wind. maelstrÖm reEvolution (2016). ISBN 978-2-87505-229-2.
  • (fr) Issinakimourupaçavéku. maelstrÖm reEvolution (2016). ISBN 978-2-87505-243-8.
  • (fr) René, qu'est-ce qui te fait vivre ? : à partir des paroles de patients hospitalisés en psychiatrie au Centre hospitalier la Chartreuse de Dijon. maelstrÖm reEvolution (2017). ISBN 978-2-87505-276-6.
  • (fr) Ancêtres. maelstrÖm reEvolution (2017). ISBN 978-2-87505-289-6.
  • (fr) Domo de Poezia: bouteilles à la mer. maelstrÖm reEvolution (2018). ISBN 978-2-87505-300-8.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.