Laurence S. Baker
| Laurence Simmons Baker | ||
|---|---|---|
 | ||
Laurence S. Baker in 1863-1864 | ||
| Geboren | 18 mei 1830 Gates County, North Carolina | |
| Overleden | 10 april 1907 Suffolk, Virginia | |
| Rustplaats | Cedar Hill Cemetery Suffolk, Virginia | |
| Land/zijde |  Verenigde Staten.svg.png){kind=small} Geconfedereerde Staten van Amerika | |
| Onderdeel |  United States Army.svg.png){kind=small} Confederate States Army | |
| Dienstjaren | 1851-1861 1861-1865 (CSA) | |
| Rang |  eerste luitenant (USA)
| |
| Slagen/oorlogen | Amerikaanse Burgeroorlog | |
| Ander werk | landbouwer, verzekeringsagent, stationschef | |
Laurence Simmons Baker (Gates County, 15 mei 1830 – Suffolk, 10 april 1907) was een Amerikaans beroepsmilitair, landbouwer, verzekeringsmakelaar en stationschef. Na een loopbaan in het United States Army nam hij bij het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog dienst in het Confederate States Army waar hij opklom tot brigadegeneraal. In de officiële documenten werd zijn voornaam verkeerd gespeld als Lawrence.[1]
Vroege jaren
Laurence S. Baker werd geboren op 15 mei 1830 in Gates County, North Carolina. Hij was de laatste van vijf kinderen van Dr. John B. Baker en Mary Wynns. Zijn overgrootvader en naamgenoot was een generaal geweest tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Baker liep school aan de Norfolk Academy. Hij werd toegelaten tot de United States Military Academy in West Point en studeerde af in 1851 als laatste in een klas van 42 kadetten. Hij werd aangesteld als gebrevetteerd tweede luitenant. Op 31 maart 1853 werd hij bevorderd tot tweede luitenant. Hij diende negen jaar bij de Mounted Rifles in verschillende forten en buitenposten langs de westelijke grens. Op 13 maart 1855 huwde hij met Elizabeth E. Henderson (1836-1918). Baker klom op tot de rang van eerste luitenant.[2]
Amerikaanse Burgeroorlog
Na de secessie van zijn thuisstaat North Carolina nam Baker ontslag uit het United States Army. Hoewel hij geen voorstander was van secessie, bleef hij zijn staat trouw. Hij werd benoemd tot luitenant-kolonel in het 1st North Carolina Cavalry Regiment. Op 1 maart 1862 werd hij bevorderd tot kolonel en voerde zijn regiment aan tijdens de Schiereilandveldtocht, de Zevendagenslag, de Tweede Slag bij Bull Run en de Slag bij Antietam.[3]
Tijdens de Gettysburgveldtocht raakte Baker op 9 juni 1863 lichtgewond bij Brandy Station. In Gettysburg nam zijn regiment deel aan de cavaleriegevechten op de derde dag van de slag. Nadat brigadegeneraal Wade Hampton gewond raakte, nam Baker het bevel van Hamptons brigade op zich. Op 23 juli 1863 werd hij bevorderd tot brigadegeneraal voor zijn bijdrage aan de succesvolle Terugtocht van Gettysburg. Acht dagen later raakte Baker ernstig gewond aan zijn rechterarm waardoor hij bijna een jaar buiten strijd was.[3]
Nadat hij voldoende hersteld was, werd Baker benoemd tot bevelhebber van het Second Military District in North Carolina waar hij verantwoordelijk was voor de verdediging van de spoorweginfrastructuur. Hij voerde kort het commando over een brigade om te helpen in de verdediging van Savannah, Georgia maar trok zich op tijd terug voor de val van de stad. In 1864 en 1865 was Baker bevelhebber van de North Carolina Junior Reserves waar hij verantwoordelijk was voor de rekrutering en bijhorende administratie. Ondanks zijn pijnlijke arm diende hij nog een laatste keer te velde tijdens de Slag bij Bentonville. Na de overgave ontbond hij zijn brigade en stuurde zijn manschappen naar huis. Baker zelf werd gevangen genomen en in mei 1865 vrijgelaten in Raleigh, North Carolina.[3]
Latere jaren
Na de oorlog woonde Baker een tijdje in New Bern voor hij naar Norfolk, Virginia verhuisde en landbouwer werd. Korte tijd later verhuisde hij opnieuw naar North Carolina en werkte tot in 1877 als verzekeringsagent. In 1878 ging hij voor de Seaboard and Roanoke Railroad in Suffolk werken als stationschef. Hij was verantwoordelijk voor de telegraaflijn van Western Union en de goederen van de Southern Express Co. Baker was ook actief in de St. Paul's Episcopal Church in Suffolk en in de United Confederate Veterans-vereniging.
Laurence S. Baker overleed op 10 april 1907 in Suffolk, Virginia. Hij werd begraven op het Cedar Hill Cemetery.
Door een typefout bij het United States Department of War wordt zijn voornaam soms verkeerd gespeld als "Lawrence".[4]
Zie ook
Voetnoten
Bronnen
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Laurence S. Baker op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- Eicher, John H., and Eicher, David J., Civil War High Commands, Stanford University Press, 2001, ISBN 0-8047-3641-3.
- Heitman, Francis, Historical Register and Dictionary of the United States Army 1789-1903, Washington: Government Printing Office, 1903.
- Warner, Ezra J., Generals in Gray: Lives of the Confederate Commanders, Louisiana State University Press, 1959, ISBN 0-8071-0823-5.