Laura Mancinelli

Laura Mancinelli
Persoonsgegevens
Geboortedatum	18 december 1933
Geboorteplaats	Udine
Overlijdensdatum	7 juli 2016
Overlijdensplaats	Turijn
Geboorteland	Italië
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan	Universiteit van Turijn (1956)
Beroep	Schrijver Essayist Hoogleraar
Oriënterende gegevens
Invloeden	Ladislao Mittner, Gottfried von Straßburg, Hartmann von Aue, Wolfram von Eschenbach, Walther von der Vogelweide
Werken
Bekende werken	De twaalf abten van Challant Het spook van Mozart Het wonder van Sint Odilia Amadé Het huis van de tijd
Erkenning en lidmaatschap
Prijzen en onderscheidingen	Mondelloprijs (1981), Rapallo Carigeprijs (1994), Cesare Paveseprijs (1997), Grootofficier in de Orde van Verdienste van de Republiek Italië (2005)
Website
Portaal    Literatuur

Laura Mancinelli (Udine, 18 december 1933 – 7 juli 2016) was een Italiaans schrijfster, germanist, medievalist^[1], universitair docent, vertaler, essayist (talrijke essays uit de middeleeuwse geschiedenis) en auteur van historische romans.^[2][3]

In 2005 werd ze benoemd tot Grootofficier Orde van Verdienste van de Republiek Italië (Grande ufficiale dell'Ordine al merito della Repubblica Italiana).

Laura Mancinelli werd geboren in Udine en woonde vier jaar in Rovereto, voordat ze met haar familie naar Turijn vertrok in 1937. Ze is in 1956 afgestudeerd aan de Universiteit van Turijn met een diploma in de Duitse literatuur, met een focus op de moderne literatuur. In de jaren na haar doctoraat gaf ze les zonder ooit haar passie voor de middeleeuwse Duitse cultuur op te geven. In 1969 schreef ze het essay Das Nibelungenlied. Problems and values. In de jaren zeventig doceerde ze Germaanse filologie aan de Universiteit van Sassari en vervolgens in Venetië door de Germanist Ladislao Mittner, in 1976 behaalde ze de leerstoel Geschiedenis van de Duitse taal aan de Ca' Foscari Universiteit van Venetië.

Op aanraden van zijn collega en vriend Claudio Magris redigeerde en vertaalde zij in 1972 het Italiaans uit de oorspronkelijke bundel Nibelungenlied, in 1978 gevolgd door Tristan (Gottfried von Straßburg) en in 1989 door Gregorius en Der arme Heinrich (Hartmann von Aue).

Begin jaren negentig verliet Laura Mancinelli, getroffen door multiple sclerose, de leerstoel Duitse filologie.

Na terugkeer in Turijn als houder van de universitaire leerstoel Germaanse filologie debuteerde Laura Mancinelli in 1981 in fictie, uitgeverij, De twaalf abten van Challant, een historische roman die de auteur in 1968 begon te schrijven. Na Het spook van Mozart in 1986 en Het wonder van Sint Odilia in 1989. Andere werken waren: Amadé, een verhaal over Mozarts reis naar Turijn als adolescent; Het huis van de tijd, De ogen van de keizer, winnaar van de Rapallo-prijs in 1994, Raskolnikov en De blootsvoetse prins.

Mancinelli stierf op 7 juli 2016 in Turijn als gevolg van haar ziekte^[4]. De afscheidsceremonie vond plaats op 11 juli 2016 op de monumentale begraafplaats van Turijn; de begrafenis vond plaats in Exilles in de Susa-vallei, waar de schrijfster een van haar romans had gesitueerd.

Alleen het jaar van uitgave in Italië is vermeld.

romans

• I dodici abati di Challant, 1981
• Il fantasma di Mozart, 1986
• Il miracolo di santa Odilia, 1989
• Amadé, 1990
• La casa del tempo, Het huis van de tijd, 1993
• Gli occhi dell'imperatore, 1994
• Raskolnikov, 1996
• Il principe scalzo, 1999
• La lunga notte di Exilles, 2001

• Anderson, Helen Victoria, Historical and detective fiction in Italy 1950-2006 : Calvino, Malerba and Mancinelli. Universiteit van Oxford, 2010.

Zie de categorie Laura Mancinelli van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.