Las Palmascultuur
De Las Palmascultuur of het Las Palmascomplex is een archeologische cultuur, voornamelijk herkend op basis van begrafenisgewoonten in het gebied Los Cabos van Baja California Sur in Mexico. Ze werd gedateerd op ca. 1200 tot 1700 AD.[1]
Het complex is geconcentreerd op het voorkomen van menselijke herbegravingen in grotten en abri's, waaronder beenderen beschilderd met rode oker. De schedels in dergelijke graven zijn doorgaans extreem langhoofdig (hyperdolichocephalisch), wat aanleiding gaf tot veronderstellingen dat de makers van het Las Palmascomplex (geïdentificeerd met de historisch bekende Pericú) een genetisch geïsoleerd overblijfsel is van een erg vroege golf immigranten in de Amerika's of latere trans-Pacifische immigranten.
Andere elementen in de materiële inventaris van het Las Palmas-complex zijn onder meer maalstenen, atlatls, geknoopte netten, gevlochten manden en in elkaar genaaide bakken van palmschors.
Het kenmerkende grafpatroon werd in de late 19e eeuw ontdekt door Herman ten Kate en Léon Diguet. Archeoloog William Clifford Massey onderzocht het Las Palmascomplex en beschreef het in detail.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Las Palmas complex op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ [https://www.pcas.org/vol34n4/2steward.pdf The Chronology of Las Palmas Culture: New Radiocarbon Dates on Non-human Terrestrial Materials from William Massey’s Cave Burial Sites]