Līga Dekmeijere

Līga Dekmeijere
2013 Wimbledon
2013 Wimbledon
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Letland Letland
Geboorteplaats Riga, Letland
Geboortedatum 21 mei 1983
Woonplaats regio Dallas, TX, VS[1]
Lengte 1,71 m
Gewicht 65 kg[2]
Profdebuut augustus 1998[3]
Met pensioen oktober 2024[4]
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 489.737 Amerikaanse dollar
Coach Aivars Dekmeijers[5]
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 187–288
Titels 0 WTA, 0 ITF
Hoogste positie 287e (26 augustus 2002)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 298–330
Titels 1 WTA, 20 ITF[1][6]
Hoogste positie 54e (5 april 2010)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2005, 2010, 2011)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2012)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2012)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2008, 2009, 2011–2013)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 0–3
Grandslamresultaten
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1e ronde (2003, 2009, 2013)
Laatst bijgewerkt op: 6 april 2025
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Līga Dekmeijere (Riga, 21 mei 1983)[1][5] is een voormalig tennisspeelster uit Letland. Zij begon op zesjarige leeftijd met tennis.[7] Haar favo­riete onder­grond is hardcourt. Zij speelt rechts­handig en heeft een twee­handige back­hand.[2] Haar zus Laila Dekmeijere speelt professioneel hockey voor Dmitrov Tornados in Rusland en voor het Letse nationale team.[8] Līga is voornamelijk succesvol in het vrouwen­dubbel­spel. Zij was actief in het inter­na­tio­nale tennis van 1997 tot en met 2024.

Loopbaan

Als junior versloeg Dekmeijere Maria Sjarapova[1] op het gerenommeerde Eddie Herr International Junior Championship dat als eindejaarskampioenschap van de USTA wordt georganiseerd in Bradenton (Florida).[9]

In 2003 werd zij nationaal enkelspelkampioen van Letland en zij was vijf jaar lang de hoogstgeplaatste Letse enkelspeler. In het dubbelspel was zij tien jaar lang de beste Letse.[1]

Dekmeijere behaalde één WTA-titel: op het WTA-toernooi van Viña del Mar 2008 won zij samen met de Poolse Alicja Rosolska de finale van Marija Koryttseva en Julia Schruff in twee sets. Daarnaast bereikte zij nog zesmaal een WTA-dubbelspelfinale.

In het ITF-circuit behaalde zij twintigmaal de toernooiwinst, steeds in het dubbelspel.

In de periode 1998–2012 maakte Dekmeijere deel uit van het Letse Fed Cup-team – zij vergaarde daar een winst/verlies-balans van 14–16.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de derde ronde, op Roland Garros 2012 samen met de Thaise Tamarine Tanasugarn. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 54e plaats, die zij bereikte in april 2010.

Na haar laatste grandslam­deelname, op het Australian Open 2014, speelde zij uitsluitend nog op het Noord-Amerikaans continent. In 2014 stichtte zij Overall Tennis Development, een tennisschool in de regio Dallas/Fort Worth.[1] Zij stopte in eerste instantie in mei 2015, kreeg een dochter en kwam terug in oktober 2019, om uiteindelijk haar laatste partij te spelen in oktober 2024.

Posities op de WTA-ranglijst

Positie per einde seizoen:

jaarrang
enkelspel		rang
dubbelspel
1998–784
1999772570
2000602447
2001459261
2002288203
2003508174
2004445150
200537285
200635395
2007470129
200853675
200984267
201069390
201166370
2012111774
2013–86
2014–335
2019–967
2020–999
202112621353
2022–1212

Palmares

Legenda
Grandslamtoernooi
Olympische Spelen
Year-End Championships
tot 20092009 – 2020 / vanaf 2021
Tier IPremier Mandatory
Tier IIPremier Five / WTA 1000
Tier IIIPremier / WTA 500
Tier IV & V International / WTA 250
Challenger / WTA 125

WTA-finaleplaatsen enkelspel

geen

WTA-finaleplaatsen dubbelspel

nr.finaletoernooiondergrondpartnertegenstandstersscore
gewonnen finales
1. 2008-02-17 Vlag van Chili WTA Viña del Mar gravel Vlag van Polen Alicja Rosolska Vlag van Oekraïne Marija Koryttseva
Vlag van Duitsland Julia Schruff		 7-5, 6-3 details
verloren finales
1. 2005-11-06 Vlag van Canada WTA Québec tapijt (i) Vlag van Verenigde Staten Ashley Harkleroad Vlag van Rusland Anastasia Rodionova
Vlag van Rusland Jelena Vesnina		 7-6, 4-6, 2-6 details
2. 2006-01-14 Vlag van Australië WTA Canberra hardcourt Vlag van Verenigd Koninkrijk Claire Curran Vlag van Polen Marta Domachowska
Vlag van Italië Roberta Vinci		 6-7, 3-6 details
3. 2008-06-21 Vlag van Nederland WTA Rosmalen gras Vlag van Duitsland Angelique Kerber Vlag van Nieuw-Zeeland Marina Erakovic
Vlag van Nederland Michaëlla Krajicek		 3-6, 2-6 details
4. 2009-04-19 Vlag van Verenigde Staten WTA Charleston gravel Vlag van Zwitserland Patty Schnyder Vlag van Verenigde Staten Bethanie Mattek-Sands
Vlag van Rusland Nadja Petrova		 7-6, 2-6, [9-11] details
5. 2011-01-15 Vlag van Australië WTA Hobart hardcourt Vlag van Oekraïne Kateryna Bondarenko Vlag van Italië Sara Errani
Vlag van Italië Roberta Vinci		 3-6, 5-7 details
6. 2012-08-24 Vlag van Verenigde Staten WTA Dallas hardcourt Vlag van Verenigde Staten Irina Falconi Vlag van Nieuw-Zeeland Marina Erakovic
Vlag van Verenigd Koninkrijk Heather Watson		 3-6, 0-6 details

Resultaten grandslamtoernooien

Legenda
g.t.geen toernooi gehouden
l.c.lagere categorie
–niet deelgenomen
Guitgeschakeld in de groepsfase
1Ruitgeschakeld in de eerste ronde
2Ruitgeschakeld in de tweede ronde
3Ruitgeschakeld in de derde ronde
4Ruitgeschakeld in de vierde ronde
KFuitgeschakeld in de kwartfinale
HFuitgeschakeld in de halve finale
Fde finale verloren
Whet toernooi gewonnen
 w-v winst/verlies-balans

Enkelspel

geen deelname

Vrouwendubbelspel

Toernooi2005200620072008200920102011201220132014 w-v 
Vlag van Australië Australian Open 2R 1R – – 1R 2R 2R 1R 1R 1R 3-8
Vlag van Frankrijk Roland Garros – 2R – – 1R – 2R 3R 2R – 5-5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon – 1R – – 1R 1R – 2R 1R – 1-5
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R 2R 2R 1R 2R 2R 2R – 5-9

Gemengd dubbelspel

toernooi200320092013 w-v 
Vlag van Australië Australian Open – – – 0-0
Vlag van Frankrijk Roland Garros – – – 0-0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R 1R 0-3
Vlag van Verenigde Staten US Open – – – 0-0
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.