Kunstenaarskolonie van Nagybánya

Schildersschool van Nagybánya, Kunstenaarskolonie van Nagybánya
Locatie
Vestigingslocaties	Baia Mare
Industrie en producten
Doel	Schilderen en plein air
Status en tijdlijn
Opgericht	1896
Organisatiestructuur
Type	kunstenaarskolonie
Oprichter	Károly Ferenczy, Simon Hollósy, Béla Iványi Grünwald, Istvan Reti, János Thorma
Portaal    Kunst & Cultuur

De Kunstenaarskolonie van Nagybánya (Nagybányai művésztelep), oorspronkelijk opgericht als Schildersschool van Nagybánya (Nagybányai festőiskola), is de in Hongarije invloedrijkste kunstenaarskolonie uit Nagybánya (tegenwoordig: Baia Mare in Roemenië) van schilders, die bestond vanaf ongeveer 1896 en ophield te bestaan na de Tweede Wereldoorlog.

De oprichters van de kunstenaarskolonie waren Simon Hollósy, István Réti, Károly Ferenczy, János Thorma en Béla Iványi-Grünwald.^[2] De school werd gekenmerkt door naturalisme en het schilderen in het vrije veld (en plein air). De opvallendste persoonlijke stijl had Károly Ferenczy.

De kunstenaarsschool had in de eerste helft van de 20e eeuw een grote invloed op de Hongaarse schilders, zoals op de MIÉNK (Magyar Impresszionisták és Naturalisták Köre), de Nyolcak, het gezelschap rond Pál Szinyei Merse, het Nieuw schilderscollectief (Képzőművészek Új Társasága, KÚT) en de Alföld schildersschool (Alföldi iskola). De invloed werkte nog door bij de schilders van de Kunstenaarskolonie van Szentendre (Szentendrei művésztelep) en de Kunstenaarskolonie van Miskolc (Miskolci művésztelep).

De Kunstenaarskolonie van Nagybánya was de eerste kunstenaarsschool die door het Hongaarse publiek erg werd gewaardeerd. Er zijn enkele generaties van schilders te onderscheiden.

Waarschijnlijk al tussen 1904 en 1905 in Nagybánya, maar duidelijker omstreeks 1906 begonnen de oud-leerlingen van de kunstkolonie zich te verwijderen van de de principes van de Nagybánya-school en zo ontstond de stijl van de "neo's" en gingen over naar een individuele stijl: min of meer een soort neo-impressionisme en minder een naturalistische schilderkunst. Dit leidde geleidelijk tot het ontstaan van geometrische en later meer lyrische abstracte schilderkunst.^[3] Van de "Tweede generatie" zijn er de schilders Géza Bornemisza, Jenő Maticska, Vilmos Perlrott-Csaba en Sándor Ziffer. Tot de "neo's" werden verder gerekend Dezső Czigány, Béla Czóbel en Lajos Tihanyi.

Na de Eerste Wereldoorlog (na 'Trianon', 1920) vormde de 'Post-Nagybánya-school' de voortzetting van de kunstenaarskolonie van Nagybánya, maar dan binnen de nieuwe Hongaarse grenzen. Enkele kunstenaars van deze groep zijn: Aurel Bernáth, Robert Berény, József Egry, István Farkas, Beni Ferenczy, Ödön Márffy, Pal Pátzay, István Szőnyi, Tibor Vilt.