Koos Huizenga

Koos Huizenga
Algemene informatie
Geboortedatum	30 december 1942
Geboorteplaats	Groningen
Overlijdensdatum	5 juli 2015
Overlijdensplaats	Groningen
Werk
Beroep(en)	kastelein
Portaal    Muziek

Jakobus Klaas (Koos) Huizenga (Groningen, 30 december 1942 - Groningen, 5 juli 2015) was een Nederlands kastelein en muzikant, maar in essentie een duizendpoot. Daarnaast werkte hij ook als medewerker van eerst de RONO, later Radio Noord.

Hij was zoon van Luktje Huizinga en bankwerker Klaas Huizenga.^[1] Voor zover bekend bleef hijzelf ongetrouwd, maar had wel een dochter (aldus bericht van overlijden).

Hij doorliep de lagere school met een einddiploma in 1954. Daarna volgde de ambachtsschool (1975) en zogenaamde Leerling- en gezelopleiding (1960, Schildersbedrijf Poelman). Dat schilderen begon als huisschilder, maar dat was in de ogen van het schildersbedrijf niet genoeg; hij was artistiek aangelegd. Hij startte daarom van daaruit een opleiding aan de Christelijk-Nationale Schilderschool in Zwolle (diploma 1963). Hij moest vervolgens in militaire dienst. Daarna trok hij per motor door Noord-Afrika en het gebied rondom de Middellandse Zee (1965).

Rond 1965 begon hij dan serieus toch te werken; eerst als medewerker van een manege op Schiermonnikoog (leerde daar paardrijden); daarna restaurateur bij het Nationaal Rijtuigmuseum en hij zette een handel op in antiek en curiosa (1969). Die opleidingen hielpen hem om zijn werk als bedenker van meerdere Groninger horecazaken te begrijpen. Hij kreeg er een lange loopbaan in. De Vlaamse Reus, de Blauwe Engel, Drie Gezusters en De Sleutel zijn alle vier bedenksels van Huizenga.^[2] Dit hoort thuis in de cyclus van een zaak kopen en het inrichten, vernieuwen en dan afstoten en opnieuw beginnen. Zijn bedrijf De Sleutel in 1992 was al uitgebouwd tot een minitheater. Volgens vrienden werd hij echter ongedurig als een bezigheid hem te lang aan het werk hield.

Zijn zangtalent was echter wat hem mede interessant maakte. In 1967 werd hij zanger van De Stio's.^[3] Dat kwam mede doordat hij mandenlang moest revalideren van een zesvoudige beenbreuk na een motorongeluk en bezoeken aan Galerie O; een sociëteit. Uit de bezoekers werd het orkestje De Stio’s samengesteld . Als zanger van De Stio's (samentrekking Stitswerd en Onderdendam, woonplaatsen van de leden) vertolkte hij met name smartlappen maar dan juist binnen de rijkere gemeenschap. Later volgden nog De Nieuwe Stio’s, Het Geld Maakt Niet Gelukkig Orkest etc. Het langst trok hij op met Wouter de Koning, die hem omschreef als weinig disciplinair. Ook als medewerker van de RONO, later Radio Noord, was Huizenga met zijn programma Muziekmelange een drijvende kracht in Groningen. Landelijk was er de presentatie van Oud Zeer voor de NCRV.

In de jaren negentig sloeg de vermoeidheid toe; hij trok zich langzamerhand terug. In 1991 had hij nog de De Nieuwe Clercke-Pico Bello-prijs gewonnen, drie jaar voor Adriaan van Dis.

Zijn bericht van overlijden vermeldt de tekst Slaap als een reus van Paul van Ostaijen. Koos Huizenga werd gecremeerd.^[4]